Kome je sve Crna Gora sramno zabranila ulazak tokom poslednjih godina: Matija Bećković, Čedomir Antić, Vlado Georgiev, Aleksandar Raković – nezavršeno

Dugogodišnja praksa zvanične Podgorice da zatvara granice za neistomišljenike iz Srbije započela je pod palicom bivšeg režima, koji je montiranim bezbjednosnim procjenama i otvorenim represivnim djelovanjem pokušao da uguši svaku kritičku misao i presječe istorijske veze jednog naroda.

U atmosferi vještački generisane napetosti, straha i političkog progona svega što ima srpski predznak, tadašnje vlasti su 2018. godine sramno zabranile ulazak vrhunskim srpskim intelektualcima poput akademika Matije Bećkovića, istoričara Čedomira Antića i Aleksandra Rakovića, te profesora Dejana Mirovića.

Ta histerija bivšeg režima nije zaobišla ni umjetnike, pa se na meti zabrana našao i popularni kantautor Vlado Georgiev, dok je nešto kasnije ambasador Vladimir Božović proglašen za personu non grata, a protojerej-stavrofor Veljko Džomić godinama maltretiran kroz sudske i administrativne lavirinte oko boravka.

Iako su dežurni kritičari i politički manipulatori pokušavali da plasiraju teze o navodnoj saradnji sadašnje vlasti u Srbiji sa tadašnjim crnogorskim režimom, surova realnost i progon srpske inteligencije najbolje dokazuju da nikakvog pakta nije bilo, već se radilo o klasičnom ideološkom obračunu Podgorice sa zvaničnim Beogradom.

Pravi odgovor naroda na ovakve represivne mjere i pokušaj otimanja svetinja uslijedio je kroz veličanstvene, dostojanstvene litije, koje su naišle na nepodijeljenu, bratsku i snažnu podršku iz Srbije, čime je pokazano jedinstvo koje nikakvi administrativni dekreti nisu mogli da slome.

Da se mehanizmi tajnih spiskova i bezbjednosnih barijera nisu u potpunosti ugasili ni u kasnijem periodu potvrđuju medijski izvještaji o zabranama za pojedine medijske ličnosti, među kojima je i Dragan J. Vučićević, ali i postojanje skrivenih evidencija sa desetinama anonimnih građana Srbije.

Najsvježiji i izuzetno radikalan primjer ove politike dogodio se u junu 2026. godine, kada je na aerodromu u Tivtu, pod izgovorom bezbjednosnog rizika, zabranjen ulazak za čak 87 državljana Srbije koji su čarter letom stigli povodom samita EU–Zapadni Balkan.

Dok potpuni i zvanični spisak svih prognanih državljana Srbije i dalje ostaje sakriven od očiju javnosti u fiokama bezbjednosnih službi, pojedinačna rješenja koja isplivaju u javnost ostaju trajno svjedočanstvo o sramnim pokušajima podizanja bedema između braće.