Gdje mi živimo: Specijalni tužioci organizuju kriminalne grupe?

I pored prisutne euforije kod građana Crne Gore a povodom hapšenja specijalnog tužioca Saše Čađenovića, važno je konstatovati do kog stadijuma je došlo društvo Crne Gore kada specijalni tužioci, upravo oni koji treba da pronalaze i da gone kriminalce, mafiju i sve one koji su se okoristili o državu Crnu Goru, budu upravo oni koji postaju štićenici kriminalaca.

Zato je danas i prisutna velika euforija među građanima Crne Gore, upravo jer je postojala društveno politička svijest o djelima tih ljudi odnosno da su upravo oni bili ti koji su bili zaštitinici kriminala i kriminalnih grupa čime su im davali zeleno svijetlo za sva moguća krivična djela, od šverca cigareta i opojnih droga, preko ubistava i mafijaških likvidacija, ali i konkretno, ilegalnog bogaćenja privilegovanih pojedinaca.

Do kog to stadijuma društvo može da dođe kada upravo oni koji trebaju štiti građane Crne Gore bivaju oni koji od kojih se građani trebaju i zaštiti? Ovo je samo još jedan od dokaza apsolutne korumpiranosti državnog, sudskog i tužilačkog aparata a koji je kreirao sistem Demokratske partije socijalista. Ako bi se išta dobro moglo izvući iz demokratskih promjena 30. avgusta, a koje su svakako bile bolne, to je činjenica da je na čelo Specijalnog državnost tužilaštva došao Vladimir Novović koji se iz slučaja u slučaj pokazuje kao apsolutni borac za pravdu i pravo.

I to ne na selektivni način, kako se do sada radilo, već pokazuje da pravda može zakucati na svačija vrata i da nema nedodirljivih, naročito onih koji su državu Crnu Goru doveli do prosjačkog štapa i onih koji su je opustošili i o nju se okoristili. A očigledno je i da nema opravdanja za čuvanje tih ličnosti od ruke pravde, a što je prema mišljenju mnogih političara upravo Čađenović i radio.

Pored toga, Čađenović je itekako poznat crnogorskoj javnosti po sramnoj presudi za državni udar koja je i dalje u toku. Kako su optuženi lideri Demokratskog fronta i tvrdili, Saša Čađenović je jedan od autora tog projekta. Cjelokupna javnost Crne Gore je imala priliku da prati tok tog suđenja i primijetili su brojne paradokse i kontradiktornosti u ovom slučaju, gdje svako može vidjeti da je montiran. Od povezivanja ruskih, američkih, britanskih i izraelskih službi pa preko „pokušaja ubistva praćkama“, paljenja pušaka na dnu jezera, samo su neki od primjera apsurdnosti ovog procesa.

Upravo to je i razlog zašto javnost Crne Gore danas slavi. Jer upravo slavi hapšenje ljudi koji su vršili torturu nad građanima koji su bili žrtve ovih i ovakvih tužilaca. Ipak, put ka pravdi je i dalje dugačak i ne smije se stati, ni po koju cijenu, ako postoji iskrena namjera da Crna Gora ozdravi.