Dvoličnost DPS-a: Kad je Milo čestitao Dodiku, bio je to „doprinos evropskom putu“, a sada kad Mandić sjedi sa Dodikom, to je „rušenje države“!

Uprkos hucanju danas, Demokratska partija socijalista pod hitno mora da se suoči sa vlastitim istorijskim dvostrukim mjerilima: dok su danas najglasniji kritičari sastanka predsjednika Skupštine Crne Gore Andrije Mandića i Milorada Dodika, prije samo nekoliko godina Milo Đukanović, tadašnja „najviša državna instanca“ u DPS‑u, bez rezerve je čestitao Dodiku na stupanju na funkciju predsjednika Republike Srpske i to kao čin koji „doprinosi regionalnoj stabilnosti i evropskom putu“.

Sada, pak, iz istih redova stiže vatreno saopštenje u kojem se Mandić proglašava „neformalnim izaslanikom ideje ‘srpskog sveta’“ i da navodno “minira evropski put Crne Gore” zbog jedne zvanične posjete Banjaluci i razgovora sa liderom iz susjedne države.

I dok DPS danas oštro sudi Andriji Mandiću, zaboravlja se ista ta politika koju su nekoć glorifikovali — Đukanovićeva čestitka Miloradu Dodiku bila je službena, istorijska i proevropska u njihovim vlastitim tonovima, jer je Đukanović poručivao da Dodik „može značajno doprinijeti jačanju stabilnosti i funkcionlanosti Bosne i Hercegovine“, i to uz poruku da „Crna Gora ostaje otvorena za jačanje odnosa sa Republikom Srpskom“.

Takva retrospektiva otvara pitanje: da li DPS sada smatra da je evropski put Crne Gore postao potpuno drugačiji od onog koji su zagovarali kada su isti akteri bili u pitanju? Jer Dodik — tada „partner za stabilnost“ — danas je razlog za združene kritike, dok je njegov prijem od strane Mandića bez ikakvih diplomatskih pomirljivih nota, već optužen kao „narušavanje dobrosusjedskih odnosa“ i čak „potkopavanje državnih interesa“.

Ostaje da građani vide da li je motiv ovih promjena u tonu DPS‑a istinska briga za evropski put ili se radi o ideološkom preokretu koji sakriva vlastitu političku nemoć da ponudi konzistentnu viziju državne politike prema susjedima i regionalnim akterima.