Vlada Crne Gore dala je saglasnost da Miloš Peković, Haris Đurđević, Velimir Furtula i Dejan Bojić budu postavljeni za pomoćnike direktora Uprave policije. Prema odluci Vlade, Đurđević će rukovoditi Sektorom policije opšte nadležnosti, nakon što je do sada obavljao funkciju načelnika Regionalnog centra bezbjednosti „Sjever“.
Iako su tri od četiri imenovanja prošla bez značajnijih reakcija javnosti, izbor Harisa Đurđevića neminovno vraća u fokus događaje iz 2020. godine, kada je njegovo postavljenje na čelo Centra bezbjednosti Pljevlja izazvalo snažan otpor građana.
Tada su se Pljevljaci u više navrata okupljali ispred Centra bezbjednosti, protestujući protiv njegovog imenovanja. Sa tih okupljanja poručivano je da ne žele, kako su navodili, „DPS vojnika, policijskog siledžiju i batinaša“ na čelu policije u svom gradu. Lideri tadašnje opozicije u Pljevljima ocijenili su da takvo kadrovsko rješenje predstavlja ignorisanje izborne volje građana i nastavak kadrovske politike bivšeg režima.
U javnosti su tada iznošene i optužbe da je Đurđević tokom litija učestvovao u privođenju i maltretiranju učesnika protesta. Tadašnji vršilac dužnosti direktora Uprave policije Zoran Brđanin poručio je da će preispitati svoju odluku ukoliko budu postojali valjani dokazi, ali da neće donositi kadrovske odluke na osnovu glasina ili javnog pritiska.
Pet godina kasnije, isto lice ne samo da nije nestalo sa rukovodećih pozicija, već je unaprijeđeno na jednu od najvažnijih funkcija u Upravi policije.
To neminovno postavlja pitanje: šta se u međuvremenu promijenilo?
Ukoliko su nekadašnje optužbe bile neosnovane, javnost nikada nije dobila jasno obrazloženje niti institucionalni epilog koji bi otklonio sumnje. Ukoliko su, pak, postojali razlozi zbog kojih je njegovo imenovanje izazvalo toliko snažan otpor građana, onda je razumljivo što današnje unapređenje izaziva čuđenje.
Posebno je simptomatično što nakon više od pet godina od političkih promjena, Ministarstvo unutrašnjih poslova i Uprava policije očigledno nisu uspjeli da izgrade dovoljno širok krug novih rukovodećih kadrova koji nisu bili prepoznati kao dio kadrovske strukture bivše vlasti ili koji su se na rukovodeće pozicije afirmisali isključivo kroz nesporne profesionalne rezultate.
To je, prije svega, političko i institucionalno pitanje. Građanima je nakon 30. avgusta 2020. godine obećavana depolitizacija institucija, profesionalizacija policije i raskid sa praksom da partijska podobnost bude važnija od profesionalnog integriteta. Upravo zato ovakva kadrovska rješenja ostavljaju prostor za nedoumice i utisak da su obećanja o dubinskim promjenama ostala nedovršena.
Vlada i Ministarstvo unutrašnjih poslova ovim izborom šalju prilično zbunjujuću poruku javnosti. Sa jedne strane govori se o reformama, profesionalizaciji i diskontinuitetu u odnosu na prakse iz vremena DPS-a, a sa druge se na najviše rukovodeće pozicije postavljaju lica čija su imenovanja upravo u tom periodu bila predmet oštrih javnih sporova i političkih kontroverzi.
Niko ne bi trebalo da bude trajno diskvalifikovan isključivo zbog javnih optužbi, ali upravo zato institucije imaju obavezu da javnosti pruže jasno obrazloženje za ovakve izbore. U suprotnom, svaka ovakva odluka ostavlja utisak da je kadrovska politika promijenjena mnogo manje nego što je to građanima obećavano.
(In4s)
mislim da je pekovica pominjao milan knezevic oko hapsenja majke