Dao glavu, ali ponos oficira nije pogazio: Godišnjica herojske pogibije majora Milana Tepića

Na današnji dan, 29. septembra 1991. godine junačkom smrću poginuo je Milan Tepić, major Jugoslovenske narodne armije i poslednji narodni heroj tadašnje Jugoslavije. Svojim činom, major Tepić ponovio je podvig vojvode Stevana Sinđelića koji je u boju na Čegru 1809. godine u Prvom srpskom ustanku, takođe žrtvujući sebe, digao u vazduh skladište baruta.

Major Tepić, koji je tada imao 34 godine, u nedelju, 29. septembra 1991, odbio je da pripadnicima hrvatskog Zbora narodne garde preda veliko vojno skladište „Barutana“ u šumi Bedenik u blizini Bjelovara. Aktivirao je eksploziv, zajedno sa skladištem, velikom količinom naoružanja, eksploziva, municije žrtvovao je i sebe.

U proljeće te godine, dok su u Hrvatskoj počinjali prvi oružani sukobi i provokacije hrvatskih separatista, Tepić, rođen u selu Komlencu kraj Kozarske Dubice u Bosanskoj Krajini, dobio je prekomandu u garnizon u Bejovaru u kome je bila stacionirana 265. motorizovana brigada JNA. Početkom septembra 1991. Tepić je premješten u skladište Barutana sa zadatkom da organizuje odbranu važnog vojnog objekta gdje ga je 29. septembra zatekao napad organizovan od strane pripadnika ZNG-a, odnosno hrvatskih pobunjenika.

Oko 10 sati i 40 minuta, kada se sa malobrojnom posadom našao u bezizlaznoj situaciji, opkoljen, a ne želeći da objekte pune oružja i municije, eksploziva, preda neprijatelju, Tepić je ranije minirano skladište digao u vazduh. Jaka eksplozija potresla je čitav Bjelovar, poginulo je i 11 pripadnika „zengi“ koji su tom trenutku bili blizu ograde vojnog objekta.

Neposredno pre eksplozije u kojoj je stradao Tepić, poginuli su i vojnici JNA Stojadin Mirković i Dragan Draganović koji su odbili naređenje majora, komandanta skladišta, da se povuku napuste objekat i tako sebi spasu život. Njih dvojica su nastavili da dejstvuju po neprijateljskim snagama koje su se približavale skladištu.

Napad na skladište u Bjelovaru, gradu u kome je opsadom komandovao Jure Šimić, predsednik kriznog štaba, bio je deo šire akcije hrvatskih snaga na opkoljavanju kasarni i vojnih objekata širom Hrvatske pokrenute posle naređenja Franje Tuđmana, predsednika Hrvatske od 12. septembra te godine. Cilj hrvatskih snaga bio je da se pripadnici JNA u kasarnama opkole i primoraju na predaju kao i da se zaplijeni oružje i municija, ratna tehnika.

Prethodnog dana, 28. septembra od strane jedinica ZNG-a opkoljen je a zatim i zauzet garnizon u Varaždinu, u kome je hrvatskim separatistima pala u ruke velika količina naoružanja, vojne opreme, posebno tenkova i drugih oklopnih vozila.

Dan kasnije, nedelju 29. septembra, oko 7 i 30 počela je blokada a zatim i opšti napad na već oslabljeni garnizon, na vojne objekte u Bjelovaru koje su predvodili ljudi iz Kriznog štaba u tom gradu.

U opštoj pometnji, dok su tih dana vojnicima u kasarnama, jedinicama koje su branile vojne objekte širom Hrvatske stizala nejasna, često kontradiktorna naređenja, događala su se masovna dezerterstva, naročito viših starešina, sistemi veza bili su pokidani, struja, voda, snabdijevanje vojnih objekata presječeni, a vojnici na odsluženju vojnog roka, najčešće sa mlađim oficirima, prepušteni sami sebi.

Ostalo je zabilježeno i da je Tepić tog jutra, dok su jedan za drugim „zengama“ u ruke padali vojni objekti oko Bjelovara, skladište digao u vazduh tek kada se uvjerio da su se vojnici koji su bili pod njegovom komandom, njih desetak, povukli na sigurno.

Otpor hrvatskim snagama u Bjelovaru tog dana nije obustavljen posle eksplozije na Bedeniku. Nastavljen je jedino iz kasarne „Božidar Adžija“ na Vojnoviću, sve do 18 i 30 kada je komandant, pukovnik Kovačević naredio predaju.

Posle zauzimanja skladišta „zenge“ su na Bedeniku strijeljale Radenka Stevanovića, komandira straže u skladištu, u kasarni u Bjelovaru ubijeni su komandant kasarne pukovnik Rajko Kovačević, potpukovnik Miljko Vasić i kapetan prve klase Dragiša Jovanović, zarobljeno je 59 oficira, podoficira i građanskih lica na službi u JNA i oko 250 vojnika, koji su, nakon torture u logorima u Bjelovaru, razmijenjeni 9. novembra 1991. Po naređenju kriznog štaba, građani Bjelovara morali su te večeri da obiđu zauzetu kasarnu u kojoj su bila izložena tela ubijenih oficira.

U toku napada na kasarnu, zabilježen je i taj podatak, pukovnik Rajko Kovačević kontaktirao je komandu Pete armijske oblasti u Zagrebu i tražio da u pravcu Bjelovara uputi barem dva aviona kako bi im olakšali položaj. Umjesto vojne pomoći komanda im je uputila posmatračku misiju Evropske zajednice, koju su pripadnici „zengi“ zaustavili na prilazu Bjelovaru, radi „njihove lične bezbjednosti“.

Šestorica rezervista JNA zarobljeni na području Bjelovara, izdvojeni su i četiri dana kasnije strijeljani u šumi Česma, nedaleko od Malog Korenova.

Tadašnje Predsedništvo SFRJ dva mjeseca kasnije odlikovalo je Tepića Ordenom narodnog heroja i on je poslednji narodni heroj Jugoslavije a Republika Srpska ustanovila je Orden za posebne zasluge „Milan Tepić“.

U Beogradu je, na Dedinju, podignut spomenik narodnom heroju Milanu Tepiću, otkriven septembra 2017. Ime majora Tepića nose ulice mnogih gradova u Srbiji kao i u Republici Srpskoj, majoru je posvećena i pjesma „Oj, Tepiću, novi Sinđeliću“.