“Atraktivne ponude“: Da li je DPS priznao kontakte sa Evropom sad?

Izjava potpredsjednice DPS-a Aleksandre Vuković Kuč da su „imali raznih atraktivnih ponuda“, ali da ih „apsolutno ne zanima ništa što nije paket za stabilizaciju i sigurnu evropsku integraciju“, otvara mnogo više pitanja nego što daje odgovora.

U političkom jeziku, formulacija o „ponudama“ gotovo uvijek znači da je komunikacije bilo. Niko ne odbija ono što mu nije nuđeno. Ako je bilo „atraktivnih ponuda“, logično je zapitati se – ko ih je nudio, u kojem formatu i sa kakvim političkim ciljem?

U kontekstu aktuelnih odnosa na političkoj sceni, posebno tenzija unutar parlamentarne većine i spekulacija o mogućem preslagivanju, izjava Vuković Kuč može se tumačiti kao indirektna potvrda da su postojali određeni kontakti ili sondiranja – formalni ili neformalni – između DPS-a i aktera vlasti, uključujući Pokret Evropa sad.

DPS, međutim, ostavlja sebi manevarski prostor. Umjesto direktnog priznanja pregovora, govori se o „ponudama“ i „političkoj trgovini“, čime se istovremeno šalju dvije poruke: da su traženi kao faktor stabilnosti i da nisu spremni da uđu u aranžmane koji bi ih kompromitovali pred sopstvenim biračima.

Posebno je značajno što DPS u istom dahu naglašava da su „bili glavni akter evropskog puta“ i da „neće u finišu pristati na ucjene“. To je klasično pozicioniranje – predstavljaju se kao garant evropske agende, ali bez eksplicitnog vezivanja za aktuelnu vlast.

Drugim riječima, izjava ne predstavlja otvoreno priznanje pregovora, ali jeste signal da komunikacioni kanali postoje. U politici, naročito u uslovima nestabilne većine, takvi kanali rijetko kada ne postoje. Pitanje je samo da li su bili taktički razgovori, testiranje terena ili ozbiljan pokušaj političkog preslagivanja.

U ovom trenutku, DPS ostavlja utisak partije koja želi da pokaže da je tražena – ali ne i da je pristala.