„Apolitični“ studenti izgubili kompas: Prvo odbili sastanak sa premijerom, a sada traže od Spajića da sazove konferenciju za medije i izjasni se o njihovim zahtjevima

Takozvana neformalna grupa studenata „Kamo śutra“ polako opravdava svoj naziv, jer bez savjeta i zadataka ni sami više izgleda ne znaju kuda, ni kod koga treba da idu.

Prošle sedmice su odbili poziv premijera Milojka Spajića, da 15. januara održe sastanak sa njim, poručujući:

„Ne želimo da pregovaramo o zahtjevima. Naši zahtjevi su jasni, te smo zamolili Vladu da, ukoliko budu željeli da ih usvoje – to i javno objave.“

Onda, nakon sedam dana, su odlučili ponovo da se oglase saopštenjem, pozivajući premijera Spajića da do prvog februara zakaže konferenciju za medije na kojoj će saopštiti svoje stavove o svim njihovim zahtjevima, kao i šta je sve urađeno od prvog januara na poboljšanju bezbjednosti građana Crne Gore.

Nejasna je logika vođa ove tzv. studentske grupe, jer zbog čega bi čekali 1. februar, kada su 15. januara mogli u direktnom razgovoru sa premijerom da saznaju njegove stavove o svim zahtjevima protestanata.

Podsjećanja radi, zahtjevi studentske grupe „Kamo śutra“ su sledeći:

1. Ostavke ministra unutrašnjih poslova Danila Šaranovića i potpredsjednika Vlade za bezbjednost i odbranu Alekse Bečića;
2. Demilitarizaciju društva i oduzimanje oružja, uz reviziju svih izdatih dozvola;
3. Uspostavljanje policije u zajednici;
4. Ponovno uvođenje građanskog obrazovanja kao obaveznog predmeta u osnovnim i srednjim školama;
5. Proglašenje moratorijuma na izdavanje novih dozvola za oružje do izmjena zakona;
6. Onemogućavanje zakonite kupovine oružja bez prethodne dozvole za držanje oružja;
7. Pooštravanje uslova za držanje lovačkog oružja;
8. Jaču kontrolu streljačkih klubova koji izdaju fiktivne potvrde za dobijanje dozvola;
9. Uvođenje visokog mjesečnog poreza na posjedovanje i držanje oružja.

Očigledno je da studenti imaju nekoliko „suflera“ ili savjetnika iz redova opozicije, koji im predočavaju šta u kojem momentu treba da saopšte i traže. Njihovo djelovanje sve više liči na djelovanje studenata u Srbiji, koji takođe imaju savjetnike iz redova tamošnje opozicije, s tim što su tamo pojedini opozicionari javno priznali da su umiješani u studentske proteste.

Takođe, simptomatično je i to da se tzv. studentski i građanski protesti u Crnoj Gori poklapaju i sa bojkotom sjednica Skupštine Crne Gore of strane opozicije. Sve je jasno, opozicija pokušava na dva fronta (na ulicama i unutar institucija) protestima i bojkotom da blokira državu i pokuša da zaustavi ekonomske i sve druge reforme, kao i rad bezbjednosnog sektora, sudstva i tužilaštva. Opstrukcije institucija imaju za cilj opstanak na slobodi pojedinih „penzionisanih“ političara, među kojima je i onaj koji je ostao bez imuniteta koji ga je godinama štitio od hapšenja, odnosno procesuiranja.

I na kraju, ne zaboravimo, da studentima podršku na ulici pružaju i pojedini finansijeri Demokratske partije socijalista, kojima je kao i samom DPS-u, u interesu da se onemoguće reforme i rad institucija koje su krenule da rade svoj posao nakon oslobođenja iz kandži bivšeg režima.