Aco Đukanović- od džemperaša do milijardera!

Iako je formalno političku moć u Crnoj Gori tri decenije personifikovao Milo Đukanović, brojni politički protivnici, mediji i istraživački centri godinama su tvrdili da je njegov brat, Aco Đukanović, bio jedna od ključnih figura sistema koji je iz sjenke upravljao finansijskim tokovima i najvažnijim poslovima u državi.

Za jedne uspješan biznismen, za druge simbol sprege vlasti, krupnog kapitala i organizovanog kriminala, Aco Đukanović ostao je jedno od najkontroverznijih imena savremene crnogorske istorije.

Od AB revolucije do tranzicionog bogatstva

Rođen 1965. godine u Nikšiću, Aco Đukanović je krajem osamdesetih bio dio studentskog pokreta tokom AB revolucije 1988/89. Dok je njegov brat Milo iz Beograda pratio političke promjene, Aco je kao predstavnik studenata Pravnog fakulteta javno kritikovao tadašnje komunističko rukovodstvo.

Samo nekoliko godina kasnije, početkom devedesetih, kada su sankcije i međunarodna izolacija zahvatile tadašnju SR Jugoslaviju, počinje njegov meteorski poslovni uspon. Od „muzičkog producenta“ i organizatora koncerata preko firme „Maraton“, vrlo brzo se našao u poslovima koji su obilježili ratne i poratne godine – švercu cigareta, nafte i druge akcizne robe.

U brojnim svjedočenjima pred italijanskim pravosuđem krajem devedesetih, pojedini članovi kriminalne organizacije Sacra Corona Unita pominjali su bliske veze sa ljudima iz Crne Gore, uključujući i predsjednikovog brata. Iako sudski epilog tih tvrdnji nikada nije dobio jasnu završnicu u Crnoj Gori, sumnje u sprege politike i organizovanog kriminala ostale su trajna tema javnosti.

Prva banka – stub porodične moći

Ključna tačka ekonomskog uticaja porodice Đukanović postala je Prva banka Crne Gore, čiji je Aco većinski vlasnik. Banka je 2007. promijenila ime i identitet, ističući tradiciju iz 1901. godine, ali je upravo u periodu nakon obnove nezavisnosti Crne Gore došla u središte brojnih kontroverzi.

Vlada Crne Gore je krajem 2007. godine potpisala ugovor o kreditnoj podršci od 44 miliona eura toj banci. Odluka da država interveniše izazvala je burne reakcije javnosti, posebno nakon što su se pojavile tvrdnje da je banka bila „prenapregnuta“, sa većim iznosom izdatih kredita nego depozita.

Istraživanja međunarodne mreže OCCRP ukazivala su na poslovne odnose banke sa kontroverznim biznismenima, uključujući i optuženog narko-bosa Darko Šarić. U izvještajima se navodilo da su odobravani krediti pod povoljnim uslovima, uz kršenje internih procedura i zakonskih normi. Banka je te optužbe odbacivala, ali reputaciona šteta je ostala.

Afera „Limenka“ – milionska odšteta

Jedan od najpoznatijih slučajeva bio je spor poznat kao „Limenka“. Aco Đukanović je 2008. godine kupio zemljište i objekat u centru Podgorice, uz obavezu države da iseli policiju iz zgrade do kraja 2010. godine. Kako to nije učinjeno, pokrenut je sudski postupak.

Pravosnažnim presudama dosuđena mu je odšteta od skoro 10 miliona eura, uključujući izgubljenu dobit i kamate – tri puta više od iznosa koji je prvobitno platio. Slučaj je dodatno učvrstio percepciju da su institucije bile naklonjene interesima porodice Đukanović.

Nekretninski imperijum

Kroz naplatu kredita i preuzimanje imovine dužnika, Prva banka je postala vlasnik stotina hiljada kvadrata zemljišta i velikog broja stanova i poslovnih prostora širom Crne Gore – od Podgorice i Nikšića do Budve, Ulcinja i Kolašina.

Brojni analitičari ocjenjuju da je time stvoren svojevrsni paralelni sistem ekonomske moći, koji je dodatno učvršćivao političku dominaciju DPS-a u vrijeme dok je Milo Đukanović bio na čelu države ili Vlade.

Odlazak u Luksemburg

Nakon poraza DPS-a na izborima 30. avgusta 2020. godine, u javnosti su se pojavile informacije da se Aco Đukanović sa porodicom preselio u Luksemburg, gdje je, prema tim navodima, pokrenuo proceduru za dobijanje državljanstva.

Tako je, prema tumačenju njegovih kritičara, čovjek koji je decenijama važio za jednog od najmoćnijih i najbogatijih u Crnoj Gori, politički slom svoje partije dočekao van zemlje.

Simbol sistema

Za pristalice, Aco Đukanović je bio uspješan investitor i bankar. Za protivnike, ključna figura sistema koji je spojio politiku, biznis i bezbjednosne strukture u jedinstven mehanizam moći.

Bez obzira na perspektivu, malo je imena koje je toliko snažno obilježilo tranzicionu Crnu Goru kao ime brata dugogodišnjeg lidera države – čovjeka za kojeg mnogi tvrde da je iz sjenke držao ekonomske poluge vlasti dok je Milo Đukanović upravljao političkom scenom.

Iako je formalno političku moć u Crnoj Gori tri decenije personifikovao Milo Đukanović, brojni politički protivnici, mediji i istraživački centri godinama su tvrdili da je njegov brat, Aco Đukanović, bio jedna od ključnih figura sistema koji je iz sjenke upravljao finansijskim tokovima i najvažnijim poslovima u državi.

Za jedne uspješan biznismen, za druge simbol sprege vlasti, krupnog kapitala i organizovanog kriminala, Aco Đukanović ostao je jedno od najkontroverznijih imena savremene crnogorske istorije.

Od AB revolucije do tranzicionog bogatstva

Rođen 1965. godine u Nikšiću, Aco Đukanović je krajem osamdesetih bio dio studentskog pokreta tokom AB revolucije 1988/89. Dok je njegov brat Milo iz Beograda pratio političke promjene, Aco je kao predstavnik studenata Pravnog fakulteta javno kritikovao tadašnje komunističko rukovodstvo.

Samo nekoliko godina kasnije, početkom devedesetih, kada su sankcije i međunarodna izolacija zahvatile tadašnju SR Jugoslaviju, počinje njegov meteorski poslovni uspon. Od „muzičkog producenta“ i organizatora koncerata preko firme „Maraton“, vrlo brzo se našao u poslovima koji su obilježili ratne i poratne godine – švercu cigareta, nafte i druge akcizne robe.

U brojnim svjedočenjima pred italijanskim pravosuđem krajem devedesetih, pojedini članovi kriminalne organizacije Sacra Corona Unita pominjali su bliske veze sa ljudima iz Crne Gore, uključujući i predsjednikovog brata. Iako sudski epilog tih tvrdnji nikada nije dobio jasnu završnicu u Crnoj Gori, sumnje u sprege politike i organizovanog kriminala ostale su trajna tema javnosti.

Prva banka – stub porodične moći

Ključna tačka ekonomskog uticaja porodice Đukanović postala je Prva banka Crne Gore, čiji je Aco većinski vlasnik. Banka je 2007. promijenila ime i identitet, ističući tradiciju iz 1901. godine, ali je upravo u periodu nakon obnove nezavisnosti Crne Gore došla u središte brojnih kontroverzi.

Vlada Crne Gore je krajem 2007. godine potpisala ugovor o kreditnoj podršci od 44 miliona eura toj banci. Odluka da država interveniše izazvala je burne reakcije javnosti, posebno nakon što su se pojavile tvrdnje da je banka bila „prenapregnuta“, sa većim iznosom izdatih kredita nego depozita.

Istraživanja međunarodne mreže OCCRP ukazivala su na poslovne odnose banke sa kontroverznim biznismenima, uključujući i optuženog narko-bosa Darko Šarić. U izvještajima se navodilo da su odobravani krediti pod povoljnim uslovima, uz kršenje internih procedura i zakonskih normi. Banka je te optužbe odbacivala, ali reputaciona šteta je ostala.

Afera „Limenka“ – milionska odšteta

Jedan od najpoznatijih slučajeva bio je spor poznat kao „Limenka“. Aco Đukanović je 2008. godine kupio zemljište i objekat u centru Podgorice, uz obavezu države da iseli policiju iz zgrade do kraja 2010. godine. Kako to nije učinjeno, pokrenut je sudski postupak.

Pravosnažnim presudama dosuđena mu je odšteta od skoro 10 miliona eura, uključujući izgubljenu dobit i kamate – tri puta više od iznosa koji je prvobitno platio. Slučaj je dodatno učvrstio percepciju da su institucije bile naklonjene interesima porodice Đukanović.

Nekretninski imperijum

Kroz naplatu kredita i preuzimanje imovine dužnika, Prva banka je postala vlasnik stotina hiljada kvadrata zemljišta i velikog broja stanova i poslovnih prostora širom Crne Gore – od Podgorice i Nikšića do Budve, Ulcinja i Kolašina.

Brojni analitičari ocjenjuju da je time stvoren svojevrsni paralelni sistem ekonomske moći, koji je dodatno učvršćivao političku dominaciju DPS-a u vrijeme dok je Milo Đukanović bio na čelu države ili Vlade.

Odlazak u Luksemburg

Nakon poraza DPS-a na izborima 30. avgusta 2020. godine, u javnosti su se pojavile informacije da se Aco Đukanović sa porodicom preselio u Luksemburg, gdje je, prema tim navodima, pokrenuo proceduru za dobijanje državljanstva.

Tako je, prema tumačenju njegovih kritičara, čovjek koji je decenijama važio za jednog od najmoćnijih i najbogatijih u Crnoj Gori, politički slom svoje partije dočekao van zemlje.

Simbol sistema

Za pristalice, Aco Đukanović je bio uspješan investitor i bankar. Za protivnike, ključna figura sistema koji je spojio politiku, biznis i bezbjednosne strukture u jedinstven mehanizam moći.

Bez obzira na perspektivu, malo je imena koje je toliko snažno obilježilo tranzicionu Crnu Goru kao ime brata dugogodišnjeg lidera države – čovjeka za kojeg mnogi tvrde da je iz sjenke držao ekonomske poluge vlasti dok je Milo Đukanović upravljao političkom scenom.