Piše Milan Gajović, diplomirani pravnik sa advokatskim ispitom i diplomirani ekonomista, iz Podgorice
„Međunarodno pravo je dijalog moći, a njegova nejednaka primjena na različite države nije slučajna nego fundamentalna.“ (DŽejms Kroford (James Richard Crawford), 1948-2021,australijski profesor međunarodnog prava i sudija Međunarodnog suda pravde)
„Kad SAD ili Velika Britanija imaju izbore, oni ne traže posmatrače iz Afrike ili Azije. Međutim, kad mi imamo izbore, oni žele posmatrače. (Nelson Mandela, 1918-2013, južnoafrički državnik)
Domaći izborni organi i relevantni (i zapadni) međunarodni faktori proglasili su legalnim i legitimnim prethodne parlamentarne izbore u Crnoj Gori i njihove rezultate. Međutim, čitav period dvogodišnjeg neuspješnog funkcionisanja „Vlada“ Krivokapića i Abazovića karakterisalo je jasno protivljenje SAD i Evropske unije da u Vladi budu zastupljeni predstavnici Demokratskog fronta (DF).
Lekcije o demokratiji i poštovanju ljudskih prava najviše nam dijele najveći planetarni licemjeri: zvaničnici SAD, V. Britanije, EU (i njenih članica), kao i NATO pakta.
Navedeno potvrđuje i sledeća anegdota:
„U intervjuu datom četvrtom programu Radio BBC-a, engleskom glumcu i piscu Alenu Benetu (Alan Bennett,1934) je postavljeno pitanje:
-U čemu su Englezi najbolji?
Benet je odgovorio:
-Ja sam Englez i ja sam licemjer, u tome smo najbolji.“ (Prema časopisu „Pečat“, broj 706/2022)
Prema portalu IN4S, od 20.avgusta 2022.godine, „Neimenovani portparol Stejt departmenta je…naveo da „Sjedinjene Države će podržati bilo koju izabranu demokratsku vladu koja osigurava napredak Crne Gore u evroatlantske integracije…jačanje NATO učešća…i nastavak pozivanja Rusije na odgovornost zbog brutalnog rata protiv Ukrajine“…portparol… je ponovio da SAD ne smatraju Demokratski front partnerom zato što „ne podržavaju evropske vrijednosti u šta spada kritički odnos prema ruskoj agresiji protiv Ukrajine i nisu pokazali liderstvo ili spremnost da postignu napredak u ključnim reformama potrebnim za pristupanje Evropskoj uniji“.
I izvjestilac Evropskog parlamenta o saradnji sa Crnom Gorom Vladimir Bilčik (1975, slovački politikolog) je, u intervju za „Pobjedu“, od 2.septembra 2022.godine, ocijenio da Demokratski front ne vidi kao rešenje za proevropsku vladu. Takav rasplet, po njemu, ne bi imao podršku EU.
Bilčik je, između ostalog, kazao:
„…Koalicija iz 2020. je potrošena, a DF je preuzeo toliko koraka u veoma suprotnom pravcu od evropskog tako da to ne vidim kao put naprijed…potencijal te koalicije (je) davno potrošen…Imam veoma ozbiljne sumnje da bi DF mogao biti odgovor koji bi Crnu Goru poveo ka istinski proevropskoj vladi. Ne mogu ni da zamislim scenario u kojem bi se to desilo i u kojem bi to bilo kredibilno rešenje koje bi imalo podršku i povjerenje EU.“
A kakav je Bilčikov politički legitimitet u rodnoj Slovačkoj? NJegova stranka SPOLU – Občianska demokracia (ZAJEDNO – Građanska demokratija) ima jednog (od ukupno 150) poslanika u slovačkom parlamentu!
Ponovo podsjećam na izjavu Kurta Vokera (Kurt Douglas Volker, 1964), bivšeg američkog ambasadora u NATO-u, datu „Glasu Amerike“, 3.februara 2021.godine:
„Postoje ljudi (čitaj: Srbi) koji žele da poremete odnose Crne Gore sa Zapadom…čak i…u Crnoj Gori. Zbog toga je važno biti na oprezu i osigurati da se zadrži zapadna orijentacija…Vlada (Crne Gore) se ocjenjuje na osnovu odluka…kakav je angažman sa NATO-om…postoje elementi u samoj zemlji (Crnoj Gori) koje treba pomno pratiti…“
A Majkl Karpenter (Michael R.Carpenter), funkcioner Pentagona je, takođe za „Glas Amerike“, 2018.godine, kazao:
„Poslije Crne Gore i Srbija mora postati članica NATO-a, kako bi se Rusiji na Balkanu zatvorila sva vrata.“
Navedena izjave su u suprotnosti sa odredbama međunarodnih opštih pravnih akata o ljudskim pravima, od kojih ću neke citirati.
„Svaki suverenitet počiva na narodu. Nijedno tijelo, nijedan pojedinac ne mogu sprovoditi vlast koja ne potiče od naroda.“ (član 3 Deklaracije o pravima čovjeka i građanina, 1789)
„Volja naroda (građana – M.G.) je osnova državne vlasti: ova volja treba da se izražava na povremenim i slobodnim izborima, koji će se sprovoditi opštim i jednakim pravom glasa, tajnim glasanjem ili odgovarajućim postupkom kojim se obezbjeđuje sloboda glasanja.“ (član 21. stav 3. Univerzalne deklaracije o ljudskim pravima ,1948).
„Visoke strane ugovornice sa obavezuju da u primjerenim vremenskim razmacima održavaju slobodne izbore s tajnim glasanjem, pod uslovima koji obezbjeđuju slobodno izražavanje mišljenja naroda (građana – M.G.) pri izboru zakonodavnih tijela.“ (član 3 Dodatnog protokola (Pravo na slobodne izbore) Konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda,1950)
„Svi su pred zakonom jednaki i imaju pravo na jednaku zakonsku zaštitu bez ikakvog razlikovanja. U tom pogledu zakon će zabraniti svaku diskriminaciju i zajemčiti svim licima podjednaku i efikasnu zaštitu protiv svake diskriminacije, naročito na osnovu…političkog i bilo kog drugog mišljenja…“ (član 26.Međunarodnog pakta o građanskim i političkim pravima ,1966).
Jedan od glavnih ciljeva zapadnih megakapitalističkih vladara iz sjenke (iz SAD, V. Britanije i EU) jeste i preoblikovanje demokratije radi formiranja svjetske vlade. Demokratija se doživljava kao prepreka globalizaciji. Naime, globalisti su svjesni da ne mogu u potpunosti upravljati planetom ako „postoje demokratske procedure koje mogu na vlast dovesti one koji im se ne potčinjavaju“ (primjer Donalda Trampa).
A Crna Gora je, pravno i faktički, kolonija Zapada. (Neo)kolonizatori su uvjereni u svoju vlastitu civilizacijsku superiornost („kolonizacijom uma“ i „kolonijalnom poliarhijom“) i motivisani su isključivo vlastitim interesima. Princip neokolonijalne dominacije bazira se na stvaranju malih država koje nijesu sposobne da se samostalno razvijaju.
„Nužnost“ dvostrukih standarda „civilizovanog“ Zapada neuvijeno je razotkrio Robert Kuper (Robert Cooper, 1947,britanski diplomata) u svojoj knjizi „Raspad nacija“:
„Postmoderna država ima poteškoću da se navikne na primjenu dvostrukih standarda. Međusobno, te države (Zapada – M.G.) funkcionišu na osnovu zakona i saradnje, ali kada su u pitanju države izvan njenih granica, Evropljani moraju da se vrate grubljim metodama – sili, prvom udaru, prevari i svemu što je potrebno za one koji žive u svijetu nacionalnih država iz 19.vijeka. U džungli treba koristiti zakone džungle…“
Šta je suština američkog partijsko – izbornog sistema?
Familija Rokfeler (Rockefeller) je dio globalističke „elite“ koja nastoji da oblikuje svijet prema svojim interesima ovladavanja planetom. „Tokom mnogih godina porodica Rokfeler je davala „pravog čovjeka“ za visoke američke državne funkcionere nezavisno od toga koja je partija bila na vlasti“, kazao je, još 1902.godine, britanski (engleski) ekonomista DŽon Hobson (John Atkinson Hobson, 1858-1940)
„Nijedna partija ne može praviti budalama sve ljude cijelo vrijeme. Zato mi imamo dvije partije“, duhovito je to objasnio Bob Houp (Leslie Townes „Bob“ Hope, 1903-2003, britansko-američki glumac (komičar))
Američki novinar („NJujork tajmsa“) Kris Hedžis (Chris Hedges) je kazao da „Oligarsi uvijek pobjeđuju. Narod uvijek gubi. Nije važno ko sjedi u Bijeloj kući. Amerika je propala država“. To je, po njemu, država u kojoj su „korporativni oligarsi kupili izborni proces, sudove i medije, i čiji lobisti pišu zakone…“
Da je to tačno pokazuju i zadnji predsjednički izbori u SAD koji su pokradeni u korist DŽozefa Bajdena (Joseph Robinette Biden Junior, 1942). Ovo je, prije svega, učinjeno glasanjem putem pošte i aparatima za brojanje glasova koji su bili programirani da „naduvavaju“ broj glasova za Bajdena.
Nikolaj Sergejevič Trubeckoj (1890-1938, ruski lingvista i istoričar) je tvrdio da evropeizacija ide s vrha nadolje. Proces imitiranja i usvajanja tuđih kulturnih vrijednosti i civilizacijskih tekovina dovodi i do gubitka samopoštovanja, te da se „prezire svoje, samobitno, nacionalno“, u unaprijed izgubljenoj trci da se (i „kulturno“ i ekonomski) dostigne Zapad .
Portal Vijesti je, 6.januara 2022.godine, prenio tekst intervjua sa Filipom Kanlifom (Philip Cunliffe), profesorom međunarodnih odnosa na Univerzitetu Kent, V. Britanija, u kome je on, između ostalog, kazao:
„Unutar Evropske unije Balkan je tek rezervoar jeftine imigracione radne snage i transportni koridor…Evropska unija je vodeća imperijalna sila u regionu, gdje BiH i Kosovo predstavljaju njene protektorate, dok je ostatak regiona sveden na status satelitskih država…Ne treba zamišljati ni da će članstvo u EU riješiti sve probleme – dovoljno je pogledati kako se brutalno EU ponijela prema Grčkoj, u finansijskoj krizi 2015.godine, kad je ova država pretvorena u dužničku koloniju francuskih i njemačkih banaka…EU je na silaznoj, a ne uzlaznoj putanji…EU će nastaviti lagano da trune…“
Ovaj proces će, svakako, ubrzati samoubilačke ekonomske sankcije EU Rusiji i prekid snabdijevanja njenim prirodnim gasom.
Prema portalu IN4S, od 2.septembra 2022.godine, izborna parlamentarna većina postigla je sporazum kojim se obavezala na formiranje nove vlade. Povodom toga, Andrija Mandić, predsjednik Nove srpske demokratije i jedan od lidera Demokratskog fronta (DF), izjavio je kako je sporazumom predviđeno da „ne želimo da se neko miješa u naše međusobne dogovore, bilo koja adresa sa strane“. Međutim, imajući u vidu izričita, prethodno objašnjena, protivljenja SAD i EU (nažalost, trenutno ključnih patrona države Crne Gore), te činjenicu da parlamentarnu većinu čine i, nepokolebljivo, euroatlantske partije i koalicije, teško se nadati dogovoru da u novoj crnogorskoj vladi budu zastupljeni i vodeći predstavnici DF-a.
Pada u oči, nažalost, da i srpske i prosrpske partije u Crnoj Gori, sa sve manje javnog kritičkog odnosa, prihvataju, kao nesporno, članstvo Crne Gore u NATO paktu, zločinačkoj i terorističkoj organizaciji koja je nanijela nemjerljivo zlo Srbiji, Republici Srpskoj i Crnoj Gori, a, prije svega, srpskom narodu.
