Da sport i sveštenička služba idu zajedno najbolji primjer je protojerej Dragan Pešikan, paroh u Zelenici kod Herceg Novog.
On je, naime, uspio da spoji sveštenički poziv i Kjokušinkai karate.
Kjokušinkai je, kako je odmah na početku našeg razgovora objasnio otac Dragan, jedan od stilova karatea.
Osnivač ovog pravca je Masutatsu Ojama.
Riječ je, naime, o Koreancu koji je sa 13 godina došao u Japan.
„Vježbajući razne karate stilove postao je svejapanski šampion 1947. godine. Kada nije imao protivnika u Japanu – borio se i pobjeđivao tajlandske boksere, američke rvače i evropske boksere. Zvanično je osnovao svoj stil karatea 1964. godne i nazvao ga Kjokušinkai. To, bukvalno, znači put vječne istine“, pojasnio je, odmah na početku razgovora za BORBU, otac Dragan.
Kjokušinkai se, nastavlja dalje on, može prevesti i kao realni karate, jer se borbe radepunim kontaktom do nokauta.
„Prvi majstor Kjokušinkai karatea u Jugoslaviji bio je Joko Krivokapić iz Bijele, moj prvi trener koji je, u periodu od 1970. do 1976. godine, trenirao kod Holanđanina Jon Bluminga, jednog od najvećih boraca svih vremena. Po dolasku u Crnu Goru, Krivokapić je 1981. osnovao svoju Kjokušinkai školu, koja je radila do polovine 1982. godine. Ja sam počeo trenirati početkom 1982. godine, ali, nakon što se škola ugasila – vježbao sam učeći iz knjiga, a od 1984. sam počeo trenirati šoto kan karate„, prisjeća se svojih početaka Pešikan.
Član Karate kluba „Kotor“ postao je 1985. godine.
„Na saveznom karate takmičenju u januru, koje se održavalo u Bijeloj, ljeta te godine, osvojio sam braon pojas. Crni pojas 1. dan šoto kan karatea osvojio sam početkom 1987. Dakle, tačno 5 godina od početka treniranja koje je, uglavnom, bilo bez stalnog trenera, pa sam svoje vještine obogaćivao sa drugim veštinama (boks, kik boks, džiu-džicu)“, priča otac Dragan.
On je, početkom marta 1987. godine, osnovao Karate klub „Bijela“.
„U stručni štab pozvao sam i mog prvog trenera, Joka Krivokapića. Šotokan karate, koji sam tada vježbao, danas je poznat kao sportski karate. Zvanje crni pojas 2. dan osvojio sam na Međunarodom karate takmičenju u Splitu, kod tada najboljeg svjetskog majstora, Tiki Donovana iz Engleske“, napominje on
Crni pojas 3.dan položio je 1993. godine, pred ispitnom komisijom Karate Saveza Crne Gore, a 1994. Je osvojio srebrenu medalju u karate borbama na prvenstvu Jugoslavije
Seniorska ekipa karate kluba „Bijela“, na prvenstvu Crne Gore, osvojila je titule prvaka u apsolutnoj i srednjoj kategoriji i potpunu dominaciju u svim kategorijama.
„Kjokušinkai krstu sam se vratio krajem 1994. godine, kada sam od Jugoslovenskog Kjokušinkai karate saveza postavljen za predstavnika za Crnu Goru“, izjavio je on.
Sportski karate otac Dragan napušta 1996. godine, kao član predsjedništva saveza. Povod je, kako tvrdi, bio nesloga u savezu,koja je dovela do stvaranja dvije svjetske karate organizacije.
„Od tada sam se posvetio Kjokušinkai karateu. Prvo prvenstvo održano je u Bijeloj 17. januara 1987. uz učešće 115. takmičara iz 11 klubova iz Srbije i Crne Gore. Međunarodni majstor Kjokušinkai karatea postao sam 1998. u Italiji kod velemajstora Vakijučija iz Japana”, kazao nam je on.
Ono što je zanimljivo, kada je u pitanju otac Dragan, jeste i činjenica da je bio najuspješni trener na prostoru Jugoslavije, a tu laskavu titulu nosio je od 1997. do 2005. godine.
Zvanje Međunarodnog Kjokušinkai majstora 2. dan osvojio je na Otvorenom prvenstvu Evrope u Barseloni, koje se održalo 2001. godine, pred predsjednikom svjetske Kjokušinkai karate organizacije velemajstorom Macušimom.
Kao trener reprezentacije Jugoslavije učestvovao je na Evropskim prvenstvima u Poljskoj 1987. i Španiji 1998.godine, a od 2001. Je postao glavni selektor i predstavnik Jugoslavije u Svjetskoj organizaciji.
Zvanje Međunarodnog instruktora majstora 3. dana osvojio je na Otvorenom Prvenstvu Evrope u Belgiji 2003.
No, kako to samo život, ali i Gospod hoće, otac Dragan se u jednom trenutku, uprkos bogatoj sportskoj karijeri i trofejima koja je osvajao, odlučuje za sveštenički poziv.
Tako 1999. godine, po Blagoslovu Blaženopočivšeg Mitropolita Amfilohija, upisuje Pravoslavni Bogoslovski Fakultet u Foči (Republika Srpska), a sve to po povratku iz Japana i na vrhuncu svoje sportske karijere.
„Od 1. februara sam postavljen na parohiju u Zelenici kod Herceg Novog. Mitropolit Amfilohije mi je dao blagoslov da se i dalje bavim sportom, ali sam ja napustio treninge, doduše, povremeno pomažući svojim učenicima da učestvuju na međunarodnim takmičenjima. Krajem 2011. godine, na nagovor Arhimandrita Metodija, sada Episkopa budimljansko-nikšićkog, vraćam se treninzima. Na svjetskom prvenstvu u Beogradu 2012. moji učesnici osvojili su dvije bronzane medalje, a na svjetskom Prvenstvu 2014. srebrenu i bronzanu medalju”, nastavlja priču otac Dragan.
Njega su, u ovom sportu, naslijedili i njegovi sinovi, Igor, Đorđe i David. Ono što je, takođe, zanimljivo jeste da ga je Igor naslijedio i kao sveštenik. On je, naime, sada paroh cetinjski.
„Od 2011. moji sinovi Igor, sada sveštenik, Đorđe, sada glavni trener kluba i najmlađi David aktivno treniraju. Najuspješniji od mojih sinova je Đorđe, koji je učestvovao na tri svjetska prvenstva, a 2017. na Svjetskom prvenstvu u Rumuniji osvojio srebrenu medalju u borbama za junior”, sa ponosom saopštava protojerej Pešikan.
Svoju uspješnu karijeru otac Dragan krunisao je zvanjem senseija.
Na Otvorenom prvenstvu Evrope u Barseloni 2017, nakon testa snage, tehnike i borbe sa 40 protivnika (skoro 6 sati bez pauze) dobio je zvanje Sensei Kjokušinkai karatea 4. dan.
To je, do sada, najveće zvanje koje je neko osvojio na teritoriji Srbije i Crne Gore.
Od 2022. godine sjedište kluba u Zelenici je u prostorijama Duhovnog centra „Sveti Kirilo i Metodije“. Glavni trener Kjokušinkai karate kluba ,,Herceg Novi“ od 2023 je njegov sin Đorđe Pešikan, a takmičari njihovog kluba su, samo u toku prošle godine, osvojili 32. medalje na međunarodnim takmičenjima, dok su 25.februara ove godine, na Međunarodnom takmičenju u Kruševcu, osvojili 17 medalja.
