Hrvatski geopolitički atak na teritoriju Crne Gore: Plenković traži ključeve od kapije Bokokotorskog zaliva!

Najnovija serija diplomatskih šamara koje je hrvatski premijer Andrej Plenković, usred Tivta, isporučio Crnoj Gori postavljanjem „preduslova” za ulazak u Evropsku uniju, ogolio je opasne i dalekosežne namjere zvaničnog Zagreba. Među brojnim ucjenama kojima naša država treba da plati briselsku „zelenu kartu” (osim ukoliko Brisel ne „zavrne uši“), jedna stavka ima težinu  geopolitičkog ataka na suverenitet i teritorijalni integritet Crne Gore – zahtjev da se pitanje Prevlake riješi isključivo po diktatu Hrvatske.

Iza pravnih formulacija i priče o „dobrosusjedskim odnosima” krije se brutalna namjera: da Zagreb želi dio kontrole nad morskim pojasom na samom ulazu u Boku Kotorsku! Namjera je, sudeći po informacijama, da plavu granicu povuku tako da linija ide sredinom samog ulaza u zaliv, čime bi naša država postala trajni talac tuđe obalske straže. Svaki kruzer koji plovi ka Kotoru, svaki teretni brod i svako plovilo Vojske Crne Gore, po toj logici, morali bi da traže dopuštenje i hrvatskih organa da bi uopšte ušli u jedini crnogorski fjord. To nije evropska integracija – to je dobrovoljno pristajanje na ekonomsko davljenje i gubitak izlaza na otvoreno more.

Apetiti Hrvatske, sudeći po ovoj retorici, ne staju samo na morskim talasima oko rta Oštro, a o tome svjedoče i izjave hrvatskih ministara koji su posjetili Crnu Goru svega par mjeseci nakon formiranja Vlade Milojka Spajića (da, to ide toliko daleko). Naime, prilikom posjete katedrali Svetog Trifuna u Kotoru, hrvatski ministar branitelja Tomo Medved citirao je tezu jednog od najpoznatijih katoličkih kardinala u zloglasnoj Nezavisnoj Državi Hrvatskoj prepoznatoj po ustaškom nacističkom pokretu Alojzija Stepinca koji je kazao da svaki kamen u Boki govori hrvatski.

To je stoga jasna poruka da Zagreb Boku posmatra kao svoju privremeno otuđenu teritoriju. Današnja ucjena oko morskog razgraničenja na Prevlaci samo je prvi, praktični korak ka realizaciji tog velikodržavnog sna. Oni prvo žele da nam uzmu ključeve od kapije zaliva, a onda da diktiraju pravila unutar naše kuće.

Crna Gora je već dala previše – gdje je crvena linija?

Zvanična Podgorica je tokom protekle dvije decenije pokazala i više nego preveliku kooperativnost radi „mira u kući”. Privremenim protokolom iz 2002. godine, kopneni dio Prevlake je faktički prepušten Hrvatskoj, iako je kroz istoriju cijeli ovaj prostor (i lijeva i desna strana ulaza) funkcionisao kao jedinstven odbrambeni sistem Boke.

Ali, kompromis na kopnu ne smije postati kapitulacija na moru! Međunarodno pravo i Konvencija UN o pravu mora jasno garantuju da države koje dijele zalive moraju imati slobodan, neometan i suveren pristup otvorenom moru. Svaki zahtjev Plenkovića koji ide ispod tog minimuma predstavlja klasično otimanje teritorije pozicije moći unutar Evropske unije.

Aktuelna parlamentarna većina i Vlada Crne Gore nalaze se pred istorijskim ispitom. Ako pokleknu pred Plenkovićevim ucjenama i potpišu ugovor kojim se Hrvatskoj predaje kontrola nad akvatorijumom ulaza u Boku zarad ulaska u Evropsku Uniju, to će biti najveća veleizdaja u modernoj istoriji Crne Gore. Evropski put jeste važan, ali nijedna država koja drži do svog dostojanstva ne plaća članstvo u EU komadanjem sopstvene teritorije i predajom svog najljepšeg zaliva na milost i nemilost susjedima. Crna Gora mora odlučno reći – NE.