Piše: Boško Vukićević
Najnovija hapšenja kontroverznih ličnosti, koje su predstavljale stubove višedecenijske mafiokratske diktature, pokazuju da nakon pada kleptokratije ipak nema „nedodirljivih“. Iako je bilo mišljenja mnogih analitičara kako su u trenucima pada Đukanovićeve vlasti napravljeni izvjesni dogovori, „dilovi“ – u kojima su navodno učestvovali i strani faktori – koji bi omogućavali da suštinski članovi zločinačke autokratije ne budu nikad uhapšeni niti procesuirani.
Kao što vidimo, takvi „dilovi“, ako ih je ikada uopšte i bilo, u post-diktatorskoj Crnoj Gori nemaju efekta. A uskoro će, sve su prilike, biti priveden pravdi i sami šef oborene diktature. Bez čijeg procesuiranja ne može istinski zaživjeti pravna država.
Suština stvari je u sljedećem: mnogim građanima naše divne zemlje, nakon više od pet godina od obaranja kleptokratije, djeluje da se malo stvari suštinski promijenilo. Ipak, mnoge se promjene dešavaju, čemu između ostalog svjedoče i gore navedene stvari. Čak ne bi bilo ni poželjno da se promjene dešavaju prebrzo, jer isuviše brzo sprovedene stvari po pravilu nijesu dugovječne.
Recept za istinsku demokratizaciju nalazi se u strpljenju i mudrosti građana i državnih zvaničnika.
Promjene će se uskoro i neizostavno desiti i na polju pravednog rješavanja tzv. identitetskih pitanja, a ustvari pitanja koja se tiču poštovanja elementarnih ljudskih prava. Neke od tih promjena desiće se prije narednih izbora, a neke poslije.
Uvođenje srpskog jezika kao službenog, dvojnog državljanstva i narodne trobojke, uz povratak svete NJegoševe kapele na Lovćen – a sve na bazi dogovora i kompromisa – neophodni su uslovi za opštenarodno pomirenje u Crnoj Gori i ekonomski progres države.
(Mišljenja i stavovi u rubrici Kolumne/Drugi pišu nisu nužno stavovi redakcije Borbe)
