Vučiću ni djecu ne ostavljaju na miru: Posle Milice i Danilo Vučić postao meta političkih tajkuna

Brutalna kampanja laži i targetiranja predsjednika Srbije Aleksandra Vučića dobila je novi, još podmukliji nastavak. I ponovo se udara na Vučića preko njegove djece. Nakon sramnih napada na njegovu ćerku Milicu, sada je meta postao i sin Danilo i to kroz tekst opskurnog portala koji bez ikakvih dokaza pokušava da konstrukcijama i insinuacijama kriminalizuje članove predsjednikove porodice.

Portal „srbijadanas.net“ objavio je tekst pod naslovom „Ljubi ga tata! Kako je Danilo Vučić dobio Navip i 700 hektara vinograda“, čime je nastavljena serija napada koji nemaju nikakve veze sa javnim interesom, već isključivo sa pokušajem diskreditacije i demonizacije. Namjena takvih objava je da se predsjednik prikaže kao neko ko je navodno povezan sa kriminalom i korupcijom, zloupotrebama i privilegijama, kako bi se u javnosti stvorila percepcija da je on ne samo politički protivnik, već i „neprijatelj“ koga je dozvoljeno napadati svim sredstvima. Takva strategija ima jasan politički cilj – da se kroz konstantno ponavljanje optužbi bez dokaza uruši legitimitet predsjednika, oslabi povjerenje građana i stvori atmosfera u kojoj bi eventualni napadi na njega bili relativizovani ili opravdavani.

Na sve ove stvari upozorila je juče predsjednica Skupštine Srbije Ana Brnabić, reagujući na sraman tekst o predsjednikovom sinu. Ona je naglasila da ovakva retorika ima ozbiljne posljedice i da predstavlja direktan rezultat dugogodišnje kampanje satanizacije.

„Novi napad na predsednika Aleksandra Vučića i njegovu porodicu. Dan za danom – Milica, pa Danilo. Ne biraju sredstva. Ovo je rezultat kontinuirane dehumanizacije, orkestrirane kampanje koju već više od decenije sprovode tajkunski mediji i kojekakvi analitičari, stručnjaci, umetnici i ostali, u sprezi sa sličnima iz regiona – istim onima koji danas prave vojne saveze protiv Srbije. Ćutali smo, puštali, pravili se da ne primećujemo. I ovo je rezultat. Satanizacija čitave jedne porodice. Kriminalizacija i dehumanizacija svakog pojedinačno člana te porodice. Ovakva vrsta kriminalizacije i dehumanizacije je uvek, ali uvek, uvod u likvidaciju, i priprema terena za kasniju relativizaciju te likvidacije. Moja podrška porodici Vučić. Pobedićemo zajedno. Pobedićemo za pristojnu Srbiju“, poručila je Brnabić na Iksu.

Žestoka kampanja

Da je riječ o organizovanom i kontinuiranom napadu, pokazuje i prethodni slučaj kada je jedan korisnik društvene mreže objavio fotografiju predsjednika sa ćerkom i u bolesnoj konstrukciji povezao je sa „Epstajnovim fajlovima“. Takav nivo bestijalnosti i moralnog pada jasno pokazuje da više nije riječ o političkoj borbi, već o pokušaju potpune dehumanizacije jednog čovjeka i njegove porodice.

Prema prepoznatljivom obrascu, kriminalizacija i dehumanizacija imaju vrlo konkretan cilj – da se predsjednik predstavi kao neko ko navodno zaslužuje institucionalno uklanjanje, političku eliminaciju, pa čak i fizičku ugroženost i likvidaciju, jer se u javnosti stvara narativ da je „opasan“, „kriminalan“ ili „nelegitiman“. Kada se takva slika godinama ponavlja, stvara se prostor za radikalizaciju pojedinaca koji mogu povjerovati da je napad na njega opravdan ili čak poželjan.
Politička scena u Srbiji već dugo svjedoči da je predsjednik izložen žestokim napadima, ali prelazak granice na porodicu, posebno na djecu koja nisu javni funkcioneri, predstavlja opasan presedan. Istorija je više puta pokazala da kampanje u kojima se neko sistematski predstavlja kao „kriminalac“, „monstrum“ ili „neprijatelj“ služe stvaranju atmosfere u kojoj se nasilje lakše opravdava ili relativizuje.

Upravo zato je reakcija na ovakve napade važna ne samo zbog jedne porodice, već zbog cijelog društva. Kada se normalizuje mržnja i laži usmjerene ka djeci političkih protivnika, onda se ruši svaka granica civilizovanog političkog dijaloga. A kada se te granice jednom sruše, posledice mogu biti nesagledive.

Napadi na Danila i Milicu Vučić zato nisu samo još jedna medijska afera već upozorenje koliko daleko može da ode kampanja dehumanizacije kada joj se godinama dozvoljava da raste bez jasne osude. Srbija, ako želi da ostane pristojno i demokratsko društvo, mora jasno da povuče liniju: djeca ne smiju biti meta, a laži ne smiju biti političko oružje.

Politički analitičar Srđan Barac kaže za Kurir da napadi na članove porodice političkog lidera imaju jasnu političku funkciju da personalizuju vlast i emocionalizuju politički sukob.

„Time se briše granica između političke odgovornosti i porodične pripadnosti, a sam politički protivnik prestaje da bude rival i postaje simbol zla koje treba delegitimizovati u celini. To je mehanizam koji je karakterističan za duboko polarizovana društva i neretko se njime služe određene strane službe. U tom smislu, reakcije koje upozoravaju na opasnost od normalizacije mržnje ne treba posmatrati kao političku dramatizaciju, već kao ukazivanje na realan društveni problem i eroziju osnovnih normi političke kulture. Kada politički prostor počne da funkcioniše kroz logiku stigmatizacije porodice, društvo ulazi u zonu u kojoj konflikt više ne proizvodi političku smenu, već destabilizaciju sistema“, upozorava Barac.

On naglašava da pitanje ovih napada nije pitanje zaštite jedne porodice, već pitanje zaštite minimalnih standarda političkog života.

„Društvo koje normalizuje demonizaciju privatnog života političkih aktera neminovno ulazi u spiralu radikalizacije iz koje je teško izaći bez ozbiljnih posledica po stabilnost i demokratski kapacitet države“, zaključuje Barac

(Kurir.rs)