Piše: Vuk Kovaćević
Ponovljeni izbori u Republici Srpskoj nijesu bili puko pitanje izbornog procesa, već snažna politička poruka. Poruka naroda koji je, uprkos pritiscima, ucjenama i otvorenom miješanju spolja, odlučio da ostane dosljedan politici očuvanja ustavnog poretka, institucionalnog dostojanstva i prava Republike Srpske zagarantovanih Dejtonskim mirovnim sporazumom.
Narod Republike Srpske je ovim izborima jasno poručio da ne prihvata diktat Sarajeva, niti nametanje volje nelegalnog Kristijana Šmita, koji bez legitimiteta Savjeta bezbjednosti UN pokušava da preuzme ulogu zakonodavca, sudije i izvršne vlasti. Takva praksa je direktno suprotna Dejtonu i predstavlja otvoreni napad na autonomiju Republike Srpske unutar Bosne i Hercegovine.
Rezultati ponovljenih izbora predstavljaju jasnu potvrdu povjerenja u državničku politiku Milorada Dodika i Siniše Karana – politiku koja ne trguje interesima Republike Srpske i ne pristaje na njeno razvlašćivanje. To je politika koja jasno poručuje da se odluke koje se tiču srpskog naroda donose u Banja Luci, a ne u Sarajevu, OHR-u ili stranim ambasadama.
Ovi izbori su, u tom smislu, samo zagrijavanje za oktobar – mjesec u kom se očekuju redovni opšti izbori u Republici Srpskoj. Oni su pokazali pravac i raspoloženje naroda, ali i najavili još ubjedljiviju pobjedu Republike Srpske i srpskog naroda na narednim izborima. Narod je prepoznao ko brani njegove interese, a ko služi tuđim agendama. Oktobar će biti trenutak u kojem će ta volja biti potvrđena još snažnije i jasnije.
Posebno važan segment povjerenja naroda odnosi se na spoljnu politiku Republike Srpske. Uprkos svim pritiscima, Republika Srpska je pokazala da ima kapacitet da vodi principijelnu i odgovornu međunarodnu politiku, usmjerenu isključivo na zaštitu svojih interesa. Narod Republike Srpske cijeni borbu svojih predstavnika na međunarodnoj sceni – bilo da se ona vodi u Izraelu, Rusiji ili Sjedinjenim Američkim Državama.
Za razliku od politike podaništva, Republika Srpska gradi odnose sa onima koji poštuju njen položaj i Dejtonski sporazum. Bratski i prijateljski odnosi sa Srbijom, kao garantom Dejtona i matičnom državom srpskog naroda, predstavljaju temelj te politike. Isto tako, snažno partnerstvo sa Mađarskom pokazuje da Republika Srpska ima prijatelje i u Evropskoj uniji koji razumiju njenu poziciju i brane principe suvereniteta.
Narod Republike Srpske jasno vidi razliku između politike koja kleči i politike koja stoji uspravno. Upravo zato podrška Miloradu Dodiku i Siniši Karanu nije samo podrška pojedincima, već podrška konceptu slobodne, ustavne i politički samostalne Republike Srpske.
Ponovljeni izbori su pokazali da pritisci ne proizvode poslušnost, već dodatno učvršćuju jedinstvo. Pokazali su da Republika Srpska nije prolazna kategorija, već trajna politička činjenica, utemeljena na volji srpskog naroda i odbrani svojih vjekovnih ognjišta.
To je poruka koja se više ne može ignorisati – ni u Sarajevu, ni u kancelariji nelegalnog Šmita, ni u centrima moći koji su navikli da odlučuju umjesto drugih.
(Mišljenja i stavovi u rubrici Kolumne/Drugi pišu nisu nužno stavovi redakcije Borbe)
