Autokefalnost tzv. CPC „teška rabota“: Ako se patrijarh Vartolomej odluči na taj potez, kome ide tomos? Bojanu ili Mirašu kojima čak i Crnogorci zabranjuju da lože badnjake sa njima?

Sve su prilike da će se patrijarh carigradski Vartolomej „o jadu zabaviti“ ako se ispostavi da su tačna saznanja ruske Spoljne obaveštajne službe da se patrijarh carigradski uveliko sprema da da autokefalnost nepriznatoj tzv. Crnogorskoj pravoslavnoj crkvi, piše portal RT Balkan.

Glavno pitanje koje se ovdje otvara, ako se Vartolomej odluči na taj korak, jeste kome će se prikloniti od dva pocijepana i međusobno posvađana krila CPC, onom koje predvodi Miraš Dedeić ili onome na čijem je čelu Boris Bojović, odnosno, prema kojoj će se frakciji maćehinski ponijeti.

Jer, Miraš ne priznaje Borisa, Boris ne priznaje Miraša, Boris je Miraša poslao u mirovinu, Miraš je Borisu zabranio činodjestvovanje, jedan drugog optužuju za finansijske malverzacije, njihovi advokati više se viđaju na sudu nego u crkvi, posvađali su se i oko zemnih ostataka osnivača njihove „crkve“, Antonija Abramovića, itd, itd…

Koliko su i jedan i drugi spremni da idu daleko govori i činjenica da na Badnji dan na Cetinju, ako se izuzme poslednje, ovogodišnje paljenje badnjaka, redovno dolazi čak i do fizičkih sukoba pristalica dve struje, da jedna i druga strana već godinama redovno odašiljaju saopštenja čija su meta pripadnici suprotne frakcije, i to sa teškim optužbama, da posla ima i za crnogorske sudove.

Posmrtni ostaci „osnivača“ CPC i lažni episkopi

Tako je novembra 2024. godine, Miraš Dedeić, odnosno samozvani mitropolit Mihailo, zavapio iz crnogorske prestonice  kako je na Novom groblju na Cetinju, oskrnavljena grobnica u kojoj  je bio sahranjen Antonije (Abramović) kako su posmrtni ostaci „osnivača CPC“ ukradeni, optužujući za tu rabotu direktno Bojana Bojovića, odnosno, kako je navedeno „raščinjenog episkopa CPC Borisa“.

Za to vrijeme,  druga strana, koja sebe takođe naziva „CPC“, odnosno tzv. mitropolit crnogorski i arhiepiskop cetinjski Boris, „dan uoči praznika Svetoga Antonija Cetinjskoga, služio je u hramu Svetog Ivana Crnojevića Pravednog na Cetinju arhijerejsku ligurgiju povodom svetog čina obretenja moštiju svetog Antonija“.

Epizoda oko kostiju Antonija Abramovića samo je jedna u sukobu dvojice nepriznatih episkopa koji se malo-malo dopunjuje novim i novim detaljima.

Oktobra 2025. godine mitropolit Mihailo preko portala svog krila CPC, odnosno preko svog „nadleštva za odnose sa javnošću“, obavijestio crnogorsku javnost da je u „lažnom sinodu Bojovićeve grupe totalno rasulo koje se nastavlja novim skandalima“.

„Nakon pokajanja i napuštanja prvog lažnog episkopa Kirijakosa, uslijedio je novi skandal s izbacivanjem drugog lažnog episkopa Joanikija/Luke, dok se treći ‘episkop’ Ivan na svom Facebook profilu predstavlja isključivo kao ukrajinski episkop u Crnoj Gori, bez ikakvih odgovornosti prema Crnoj Gori i Crnogorcima. Time ova groteskna priča o ‘spašavanju Crnogorske pravoslavne crkve’ dobija svoj tragični epilog. Kako je sijao razdor u Crnogorskoj pravoslavnoj crkvi, tako sad žanje u svojoj privatnoj paracrkvenoj organizaciji“, naveo Miraš na portalu svog krila CPC.

Italijan pokajnik i ukrajinsko pravoslavlje u Crnoj Gori 

U podužem saopštenju Miraš je dalje naveo da je od strane krila tzv. „mitropolita Borisa“ –  „prva lažna i neslavna hirotonija izvršena 12. novembra 2023. godine nad bivšim italijanskim rimokatoličkim sveštenikom Domenikom Kantorem, kome je ‘veliki’ Bojović dodelio titulu ‘episkopa’ za Veliku Grčku“.

„Kantore se u Italiji javno pokajao zbog svoje homoseksualne prošlosti, a zatim i na Lučindan, 31. oktobra 2024. godine izrazio pokajanje zbog prihvatanja lažne hirotonije od strane Bojovića“, izvijestio je Mirašev portal.

U pismu Miraš je Borisa optužio za još jednu lažnu hirotoniju, onu koja se dogodila 13. novembra 2023. godine nad, kako je naveo Mirašev portal, „bivšim ukrajinskim mirskim sveštenikom (što znači da je oženjen) navodnog imena Ivan, a prezimena Oleščuk, koji je kao izbjeglica stigao u Crnu Goru i tamo promovisan u ‘episkopa dukljanskog'“.

„Iako formalno još uvijek nosi titulu Bojovićevog ‘episkopa dukljanskog’, Oleščuk se na društvenim mrežama predstavlja isključivo kao ukrajinski sveštenik koji služi samo za Ukrajince, koristeći ukrajinsku zastavu i naziv ‘Ukrajinsko Pravoslavlje u Crnoj Gori’ na svom profilu, bez ikakve reference na Crnogorsku Pravoslavnu Crkvu ili odgovornosti prema Crnoj Gori i Crnogorcima“, stoji u tekstu i dodaje da je „indikativno da Oleščuk nije član kanonske Ukrajinske Pravoslavne Crkve, niti ima blagoslov od iste za svoju djelatnost u Crnoj Gori“.

Porodično nasilje

U ovoj prepisci pominje se i slučaj „oženjenog episkopa“, koji prema Miraševom portalu, ipak nije najskandalozniji od svih hirotonija koje je obavio samozvani mitropolit Boris.

„Najskandaloznija od svih lažnih hirotonija dogodila se 5. avgusta 2024. godine u Rumuniji, kada je Bojović ‘hirotonisao’ raščinjenog rumunskog sveštenika Jovana Kozmina Barzu. Hirotonija je obavljena u dvorištu privatne ‘crkve’ i centra za sumnjiva ‘iscjeljenja’, koji služi za uzimanje novca od bolesnih i očajnih ljudi“, piše Mirašev portal.

Navodi se dalje da Barza ima izuzetno proproblematičnu šlost – „bio je oženjen i sudski je osuđivan zbog fizičkog nasilja nad suprugom, što je dovelo do razvoda braka“.

Penzionisanje ili „propali politički miting“ na Cetinju

Oktobra 2023. godine Osnovni sud na Cetinju odbio je predlog tzv. mitropolita Mihaila, odnosno Miraša Dedića za određivanje privremene mjere kojom je traženo da se zabrani „članu CPC (novopostavljenom mitropolitu) Borisu Bojoviću obavljanje vjerske službe u objektima CPC“, a posebno u objektu koji Miraš naziva „crkvom Ivana Crnojevića“ na Cetinju.

Mjesec dana ranije, 3. septembra 2023. na Cetinju, na „opštecrnogorskom zboru“ umjesto Miraša Dedeića na tron „arhiepiskopa cetinjskog i mitropolita crnogorskog“ izabran je vladika Boris Bojović, dok je Dedeić poslat u mirovinu. Na istom skupu, osnivač CPC Antonije Abramović je kanonizovan.

U prvoj reakciji, sam Miraš skup na Cetinju nazvao je „propalim političkim mitingom“, te poručio da je to okupljanje pravno ništavno i da ne „proizvodi nikakve posljedice“.

„Uličnim mitinzima ne može se smjenjivati mitropolit i birati, pored živog i zdravog poglavara, nasilnim putem, suprotno ustavu CPC novi poglavar, te su ‘odluke’ bez ikakve važnosti“, rekao je još Miraš.

Treći čovjek

Pola godine ranije, u proljeće 2023. godine, u nizu dramatičnih događaja koji su se se zahuktavali i razvijali neviđenom brzinom, Bog će znati koja služba objavila je snimak jednočasovnog telefonskog razgovora dvojice funkcionera CPC, odnosno dvojice „mitropolita“, Mihaila i Borisa i u kome je otvoreno više tema, od Borisove prostate, noževa, finansija, nečije gu..ce… Dan posle „opštecrnogorskog zbora“ na Cetinju, penzionisani Mihailo je Borisu– zabranio da činodejstvuje.

U to vrijeme po Crnoj Gori se naširoko pričalo da su u sve umiješani prsti i treće struje koja muti vodu, oličene u ličnosti Vladimira Lava Lajovića, iz „eparhije podgoričko – dukljanske“, a u sve se umiješala i beogradska štampa tvrdnjama da će tzv. CPC skorih dana imati više mitropolita i sveštenika nego vjernika i sponzora.

Ovdje ne treba zaboraviti da se eparhija podgoričko-dukljanska 2018. odvojila iz CPC zbog neslaganja sa načinom rada mitropolita Mihaila i CPC. Međutim, poslednjih mjeseci, Lajović se ponovo mogao vidjeti u društvu Dedeića.

Četvrti čovjek

O  Ilindanu 2023. oglasila se i još jedna „episkopija“ CPC, „kotorsko-primorska“ koja je saopštila da će „zbog nepodnošljivog i ponižavajućeg stanja unutar crkve pod vođstvom mitropolita Mihaila, od Ilindana djelovati samostalno“ te da je „CPC pod vođstvom mitropolita Mihaila kanonski i moralno posrnula i njeno funkcionisanje na postojećim osnovama više nije moguće“.

Sada već penzionisani mitropolit Mihailo optužen je „da još od sedamdesetih godina prošlog vijeka sarađuje sa ruskim tajnim službama, preko kojih je dobijao poslove u nekadašnjem Sovjetskom Savezu“. U saopštenju se tvrdi da eparhija posjeduje podatke da Mihailo „još od 2002. godine sarađuje sa pukovnikom ruske službe GRU Leonidom Prokopjevim, čije je kadrove dovodio u Crnu Goru i davao im visoke pozicije unutar CPC“.

Tako ukratko izgleda pregled dešavanja u CPC u samo poslednjih par godina. Dešavanja sa kojima će morati da se suoči i sam patrijarh Vartolomej ako se odluči na korak koji najavljuje ruska Spoljna obaveštajana služba.