Piše: Radan Nikolić
Južnoafrički antiaparthejdski revolucionar, politički vođa i filantrop Nelson Mandela rekao je veliku istorijsku istinu: „Nigdje ne postoji jednostavan put do slobode, i mnogi od nas će morati proći više puta kroz dolinu smrti kako bi dosegnuli vrh naših želja“.
Takvu dolinu smrti prošli su 19. decembra 1944. godine oslobodioci Podgorice – borci 1. bokeljske narodnooslobodilačke udarne brigade i dostigli vrh svoje najviše želje – slobode.
Tim povodom, delegacija Udruženja boraca ratova od 1990. godine Podgorice, zajedno sa predstavnicima Organizacije boraca NOR-a Podgorice i drugim slavljenicima ovog svijetlog praznika, položiće sjutra vijenac na Spomenik partizanu – borcu na Gorici. Biće nam čast da, kao borci Jugoslovenske narodne armije koja je proistekla iz partizanskih jedinica, ovaj praznik obilježimo i kao svoj.
Uz prvenstveno uvažavanje oslobodioca Podgorice, sa pijetetom se klanjamo i sjenima svih civilnih žrtava Podgorice od neprijateljskog bombardovanja 1941. godine i od neselektivnog savezničkog bombardovanja 1943. i 1944. godine.
Borci i civili Podgorice poginuli tokom NOR-a obavezuju na poštovanje, trajno sjećanje, očuvanje istorijske istine o ratnim okolnostima u kojima su poginuli, kao i na istrajavanje na antifašizmu, miroljubivoj politici i jačanju državnosti i demokratskog kapaciteta Crne Gore, koja je kroz burnu istoriju opstala kao neupitan primjer slobodarstva.
Pored pijeteta prema borcima NOR-a, insistiramo na poštovanju lika i djela svih kategorija boraca koje prepoznaju, kako Zakon o boračkoj i invalidskoj zaštiti, tako i dalja istorija.
Ovom svečanom prilikom, zato se sjećamo junačkog slobodarskog lika Njegoševih ratnika koji su, uz poklič „za krst časni i slobodu zlatnu“ i „neka bude što biti ne može“, izvojevali mnoge velike pobjede u borbi sa turskim porobljivačem. Pobjede koje su zadivile slobodni svijet i podigle ugled Crne Gore do nivoa koji joj je na Berlinskom kongresu 13. jula 1878. godine donio nezavisnost i teritorijalno proširenje.
Za njima nijesu izostali ni crnogorski ustanici koji su 13. jula 1941. godine, samo dan poslije sramnog Petrovdanskog sabora na Cetinju u režiji italijanskih fašista i njihovih domaćih slugu, stali u odbranu slobode i časti Crne Gore opštenarodnim ustankom, koji je, po masovnosti i ratnom uspjehu, bio jedinstven primjer u porobljenoj Evropi.
Srećan vam praznik 19. decembar, građani Glavnog grada Podgorice, a svima onima koji na ovaj dan slave Svetog Nikolu – srećna krsna slava.
(Mišljenja i stavovi u rubrici Kolumne/Drugi pišu nisu nužno stavovi redakcije Borbe)
Svaka BORBA PROTIV OKUPATORA JE SVETA, pa chak i da tu okupaciju predvodi moja rodjena majka. Pogledajte samo kako se ovi jadni Albanci bune protiv drzanja u zatvoru njinog „OCHEVA NACIJE“, za nas zlikovaca Thachija-Veseljija-Krasnicija. Okupacione snage (NATO) su ih pustili da se bave politikom. Thachi je postao PREDSJEDNIK, vESELJI JE VODIO BEZBJEDNOSNO MINISTARSTVO NAZOVI LAZNE DRZAVE. Te visoke polozaje su drzali 20 godina, pa su ih onda svu 3 pohapsili i drze ih u Hagu bez ikakve presude nedje 5 god. To bi bilo isto da su 1945 pustili na slobodu Bormana-Hesa-Gebelsa-Geringa-Ribentropa-Mengelea-Lehra…. i omogucili im da se bave politikom. Borman je postao komandanr Bundesvera, Gering je postao Kancelar, Mengele Ministar Zdravlja, Gebels Ministar Pravde itd.. Posto su im dali 20 godina slobode, sve ih pohapse i drfze u pritvoru!!!!! bez presude 5 do 10 godina!!!! Ili pogledajte RS u BH: Kolonijalni upravnik PISE IM ZAKONE!!!!!! To za mene nije zivot. Zato je bitno da djecu zadojimo SLOBODOM, kako su mene djedovi drzali na krilu, pricali u ljetnjim nocima o Kosovu-Sutjesci-Neretvi-Drvaru-Bici za BG, Pljevlja, PG!!!!!!