Licemjerje na djelu: Ko su bili Milovi ministri policije dok su se ređala ubistva, a nije im padalo na pamet da daju ostavke

U Crnoj Gori, tokom proteklih decenija, svirepo su ubijani policijski funkcioneri, novinari, političari, biznismeni, ali i obični, nedužni ljudi koji su slučajno nastradali u mafijaškim obračunima. Talas nasilja i nerasvijetljenih zločina potresao je društvo, dok su građani živjeli u strahu. Ipak, nijedan ministar unutrašnjih poslova tokom ovog perioda nije ni ponudio, a kamoli podnio ostavku zbog ovih tragedija. Odsustvo odgovornosti na vrhu bezbjednosnog sistema ostaje trajni podsjetnik na nepravdu i nemar prema ljudskim životima.

Apsurdno, ali funkcioneri stranaka koje su decenijama vedrile i oblačile Crnom Gorom DPS, SDP, SD, čiji su ministri unutrašnjih poslova bili dok su se ljudi ubijali širom Crne Gore, danas traže ostavku aktuelnog ministra unutrašnjih poslova zbog zločina koji nijesu nerasvijetljeni, a koji se nijesu dogodili zbog zakulisnih političkih radnji upletenih s kriminalom. Nakon tridesetoavgustovskih promjena 2020.godine, DPS-u i njegovim satelitskim partijama smeta sve što prethodnih dvije i više decenije nijesu vidjeli dok su oni vladali Crnom Gorom.

Vujanović, Đurović, Maraš,niti Konjević bez odgovornosti za seriju ubistava širom Crne Gore od novinara, preko policijaca, političara, biznismena do kriminalaca

Podsjetimo, iako nažalost više nijesu među živima, ali u vrijeme dok su bili ministri likvidacije su se dešavale i usred bijela dana i naočigled građana. Samo u mandatu tadašnjeg ministra unutrašnjih poslova Dragana Đurovića dogodilo se do danas nerasvijetljeno ubistvo vlasnika i glavnog i odgovornog urednika dnevnih novina „Dan“ Duška Jovanovića 27.maja 2024.godine ispred redakcije novine. Umjesto ostavke, Đurović je tada nudio milionsku nagradu za pronalazak počinioca. Nalogodavci su i dalje pod velom, neki bi rekli, javne tajne. Đurović je bio ministar unutrašnjih poslova i u vrijeme likvidacije na kućnom pragu policijskog inspektora Slavoljuba Šćekića 30.avgusta 2005. godine. Samo ta dva slučaja, ubistva novinara i policajca, obojica su bili prepozunati kao borci protiv mafije i kirminala dogodila su se u vrijeme Đurovićevog mandata koji je trajao od 18.decembra 2003.do 25.oktobra 2005.godine.

U vrijeme dok je Filip Vujanović bio ministar unutrašnjih polsova, prije nego je izabran za premijera i predsjednika Crne Gore, ubijen je Radoslav Stanišić zvani Raka Dilinger 27.febrauara 1997.godine. To je jedno od prvih većih ubistava u Crnoj Gori, a koje ni do dan danas nije rasvijetljeno.  Vujanović je bio ministar unutrašnjih poslova u periodu od 17.maja 1995. do 5.febrauar 1998.godine. U njegovom mandatu dogodila su se još dva svirepa ubistva, koja takođe do danas nijesu rasvijetljena a u međuvremenu je došlo do zastare. Riječ je o ubistvu Saše Labovića 15.avgusta 1996.godine  na plaži Sveti Stefan, kao i takođe nerasvijetljenom ubistvu Đorđa Minje Bećira iz avgusta 1997.godine.

Pokojni Vukašin Maraš bio je ministar unutrašnjih poslova u periodu od 5.februara 1998.do 2.jula 2001.godine. Za vrijeme njegovog mandata dogodila su se, takođe do danas nerasvijetljan ubistva, visokog policijskog funkcionera Gorana Žugića, koji je ubijen 31.maja 2000.godine i visokog funkcionera Službe državne bezbjednosti Darka Belog Raspopovića likvidiranog 8. januara 2001. godine.

U seriji ubistava širom Crne Gore, među nerasvijetljenim ubistvom istaknutog političara i funkcionera Liberalnog saveza Saše Markovića koje se dogodilo 17.aprila 2015.godine, tadašnji ministar unutrašnjih polsova Raško Konjević iz Socijaldemokratke partije (SDP) nije našao za shodno da da ostavku na funkciju u Vladi koju je pkrivao od 4.decembra 2012. do 12.maja 2016.godine. Naprotiv, kasnije je ponovo bio ministar raznih resora u raznim vladama, raznih premijera, pa čak i nakon smjene režima MIla Đukanovića. Za njegovog ministarskog mandata ubijeni su i kontroverzne osobe Andrija Mrdak (24.decembar 2014.godine), Podgoričanin Aleksandar Brajović (15. avgusta 2015. godine) i budvanski biznismen Goran Đuričković (27. oktobra 2015.godine).

I samo za ovih nekoliko slučajeva licemjerno je što DPS zajedno sa satelitima SDP i SD traži ostavke aktuelnog ministra unutrašnjih poslova a ćutali su dok su im građani širom države  a njihovim ministrima napamet nije palo da čak i ponude ostavku.