Žene nisu sluge

Pište: Marko Kentera, nekadašnji sekretar za privredu i finansije i direktor JU Grad teatar i TV Budva

Budva je, kažu, grad ljepote plaža, sunca koje očara kad se pojavi iza Školja i borova sa Spasa.
Ja mislim da je danas grad bez ogledala. U njemu već dugo nova vladajuća koalicija ne želi na stalnim sekretarskim funkcijama u sistemu opštinske uprave žene koje bi se u to ogledalo pogledale i rekle: „Ja ovdje odlučujem.“
VD status je postao sredstvo ucjene dok državne inspekcije namjerno ćute i dopuštaju takvo, nelegalno, stanje

Dakle, u administraciji Opštine koja se trenutno predstavlja kao vlast, pod dirigentskom palicom Nikole Jovanovića i njegove grupe „Budva naš grad“, žene su na stalnim seketarskim funkcijama počele da nestaju tiše nego što svane iznad plaže Mogrena. Ako ih i ima – nazivaju iz VD da bi klimale glavom i bile poslušne.

Nije da su otišle, naprotiv, njih su jednostavno izbrisali kupljenodiplomaši, kao da su višak u budvanskoj excel tabeli meke moći.

U zgradi Opštine, kojom suvereno upravljaju muškarci, vulgarno, primitivno i nasilno, žena na stalnoj sekretarskoj funkciji postala je mit, poput neke sirene sa budvanske obale – iz turističke organizacije tvrde da postoji, ali je niko nije vidio.

Mnogi upozoravaju da tradicionalne norme i mit o muškoj moći oblikuju crnogorsko društvo. U Budvi, taj mit je postao lokalni folklor jer muškarci u lokalnoj upravi, na sekretarskim funkcijama, odlučuju, viču, prijete, vrijeđaju, a žene, mudrije i pametnije, ćute ili bježe od te spirale zla i primitivizma koja je zavladala. One koje su ostale smiju da budu isključivo u VD statusu – da bi klimale i bile dio folklora.

To nije retradicionalizacija, to je stav „platforma“ koalicije da se vratimo u kameno doba, samo sa lošim Wi-Fi signalom i mnogo saopštenja za medije ili okruglih stolova predsjednika Opštine Budva na lokalnom TV servisu, sa samim sobom. Okruglo, nema šta.

Ova nova – stara vlast, koja se voli nazivati „evropskom“ i „građanskom“, naročito odbegli NSD građanisti, uspjela je da iz javnog života izbaci sve što ima ton, miris ili ime žene. Nije da nisu imali šansu – imali su primjer Blanku Đurašević, ženu koja je uporno tražila da se poštuje zakon i da se imenuje na mjesto zamjenice sekretara za zaštitu imovine. Imali su šansu da govore i kad se dokazalo da je Jasna Dokić nelegalno, vandalski i nasilno smijenjena i uklonjen od strane tridesetorice iz Opštine Budva. Ili da je Bojana Pićan fizički napadnuta.

Ali zakon je, izgleda, u Budvi postao nepristojan predlog. Umjesto imenovanja i poštovanja i pravde Blanka i Jasna i Bojana i mnoge druge su dobile javno i medijsko šikaniranje i nasilničko ponašanje.

Kako reče jedan od Jovanovićevih apostola na jednom od sastanaka – „nisu sekretarski poslovi za žene“.

Možda je u pravu taj sekretar „gastarbajter“ iz Podgorice, na privremenom radu u Budvi – teško je ući u sistem u kojem je najvažniji kriterijum napredovanja glasnija psovka i uvreda ili podmetanje , a jedini argument je što veći broj negativnih komentara na Facebooku.

Žene, čini mi se, nisu dovoljno vulgarne i primitivne za vlast koja je od politike napravila kafansku predstavu, gdje se umjesto aplauza čuje uvreda i poslušno klimanje glavom.

Ili su VD ili ih nema! Takav status je nelegalan i služi za ucjenu ali ga, iako je nelegalan, država dopušta jer ionako sve radi u sprezi sa platforma koalicijom u Budvi.

Dok ostatak Crne Gore bar deklarativno govori o rodnoj ravnopravnosti, Budva je odlučila da ide u kontra smjeru – nazad u devedesete, u doba muških dogovora, prijetnji i lokalnih šerifa koji sanjaju funkciju ministra policije a rade za narko klan.

Našeg predsjednika Opštine ne zanimaju evropske direktive o rodnoj jednakosti. On je iznad toga iako tvrdi da je od juče „građanin“. Što bi rekao jedan izrevoltirani domaći filosof sa šanka – „Evropa neka se bavi sobom“.

U Budva se vlast bavi uvredama, pokazivanjem i švercom i zato, nažalost, pod platforma koalicijom, propada.
Ako su žene najljepše ogledalo društva, onda Budva danas izgleda kao soba bez ikakve refleksije.
Možda bi bilo zgodno da mi kao građani postavimo jedno veliko ogledalo na ulazu u Opštinu, da svaki od tih „narko gangstera lokalne politike“ kad ulazi, vidi koga je izbacio iz kadra.

Možda jednog dana, kad se buka i bijes stišaju, kad ne bude više svakodnevnih uvreda i snova o policijskom angažmanu i potkazivanju kao vrhovnom postulatu, kad bokeljsko more ponovo postane glas razuma, neka nova žena, hrabra i tvrdoglava na primjer poput Blankine, Bojanine ili Jasnine pravde, zakorači u zgradu Opštine i unese ono što Budvi najviše nedostaje danas – ljudskost, pristojnost i svjetlo.
Do tada, Budva će ostati ono što je postala pod Jovanovićem – grad bez ogledala i bez žena na stalnim odgovornim funkcijama. Gdje nema žena, ni svjetlost nema sa kim da razgovara a razum i pristojnost iščile.

(Mišljenja i stavovi iz rubrici Kolumne/Drugi pišu nisu nužno stavovi redakcije Borbe)