Crnogorska politička scena odavno je postala talac dubokih podjela, nepravde, selektivnog progona i političke korupcije, ali za razumijevanje trenutnog stanja haosa i dezorijentacije neophodno je vratiti se u ključne momente kada je sve krenulo nizbrdo – i to ne spontano, već organizovano, brutalno i sistemski. Početak otvorenog političkog nasilja i raspada institucionalnog povjerenja počinje 2015. godine – godine kada je režim Mila Đukanovića po prvi put najjače direktno, najbrutalnije i fizički udario na građane koji su zahtijevali promjene.
2015: Brutalno razbijanje protesta i početak represije
Oktobar 2015. godine upisan je crnim slovima u istoriju crnogorske demokratije. Mirni protesti ispred Skupštine Crne Gore, koje je predvodio Demokratski front, brutalno su razbijeni pod okriljem noći. Građani koji su okupljeni tražili osnovne političke slobode i borbu protiv korupcije – dočekani su pendrecima, suzavcem, hapšenjima i prebijanjima. Snimci policijskog nasilja šokirali su javnost: žestoko pretučeni građani, među njima i slučaj koji je postao simbol državne represije – mučko prebijanje Mija Martinovića, koji je bio razapet između dva službena vozila i udaran nasred ulice, pred kamerama.
Niko – do danas – nije odgovarao kako je trebao za taj zločin. Uprkos snimcima, svjedočenjima i apelima međunarodnih organizacija, crnogorsko pravosuđe je stalo na stranu režima. Bila je to jasna poruka: režim neće prezati od sile da sačuva vlast.
Sistematska represija i gaženje opozicionih prava
Uslijedilo je nešto što se može okarakterisati kao državni teror. Ulica Zlatarska u Podgorici postala je poprište nasilja kada su mladići koji su učestvovali u protestima brutalno pretučeni. Tokom tih dana, građani su bili praćeni, zastrašivani, a svaka javna riječ protiv vlasti značila je rizik od gubitka posla, hapšenja ili fizičkog nasilja.
Nezabilježeni pravni presedan desio se kada je poslanički klub Demokratskog fronta bio nezakonito uhapšen u zgradi Skupštine, čime je brutalno pogažena poslanička imunitetska zaštita. Poslanici Milan Knežević i Nebojša Medojević prošli su kroz proces političkog progona, montiranih afera i neviđenog institucionalnog linča. Medojević je bio i fizički napadnut od strane bliskih ljudi režima, među kojima su i poznati DPS biznismeni – bez ikakve reakcije nadležnih organa.
Napad na SPC: Obračun sa identitetom i slobodom vjere
Poseban oblik političke represije desio se kroz otvoreni obračun sa Srpskom pravoslavnom crkvom. Pokušaji otimanja crkvene imovine, praćeni propagandom, medijskim linčom i zakonskim nasiljem (kroz tzv. „Zakon o slobodi vjeroispovijesti“), izazvali su masovne litije i otpor širom Crne Gore. Umjesto da vlast povuče zakon i otvori dijalog – krenula je represija, hapšenja sveštenstva, a prema građanima okupljenim u molitvenim litijama korišćena je sila.
DPS kao tvorac haosa kojem sada pokušava da drži lekcije
Danas, kada Crna Gora ulazi u novu fazu političke konfuzije, upravo oni koji su bili glavni generatori nasilja, podjela i državne represije – pokušavaju da se predstave kao branioci demokratije i vladavine prava. DPS i njegovo rukovodstvo, predvođeno Milom Đukanovićem, nastupaju iz pozicije moralnih arbitara, zaboravljajući da su upravo oni doveli društvo do ivice raspada.
To je politički cinizam najgore vrste.
Posljedice neraščišćenih zločina
Ključna tragedija savremene Crne Gore jeste što za sve ove događaje niko nikada nije odgovarao. Niko za prebijanje Martinovića. Niko za suzavce bačene na građane. Niko za prebijanja. Niko za neustavna hapšenja poslanika. I zato ne treba da nas čudi što danas nasilje, politička nestabilnost i institucionalna nefunkcionalnost dominiraju javnim prostorom.
Jer ako se jednom tolerisalo nasilje zarad političkog opstanka, ono postaje standard. I upravo u tom standardu živimo danas.
Politička scena Crne Gore nije postala zatrovana preko noći. Ona je sistematski trovana godinama – i to upravo od strane režima koji je vladao gotovo tri decenije. Sve što danas gledamo je posljedica njihove politike, njihove bahatosti, njihove represije i njihove arogancije.
Bez istine, bez pravde i bez odgovornosti – Crna Gora neće moći da se iscijeli. I zato je važno ne zaboraviti – ne zbog osvete, već zbog budućnosti.
Pa ima li koga da zabrani teroristicku partiju koja komunicira SKY aplikacijom. Sta ce postenom covjeku SKY. A vidimo da su najvece drzavne funkcije imale zasticenu mafijasku aplikaciju
Svi gradjani ce vas podrzati i izaci na ulice kako bi se vratio mir u CG i zabranila teroristicka partija
Zivkovic poceo da prijeti i zenama. Sramno