Piše: Bećir Vuković
Treba se nositi sa besmislom u kojem – knjiga – skoro da i nema svoje mjesto. Taj besmisao, moglo bi se reći nihilizam, očitava se u svemu, i u tom očitavanju čitamo da knjige uopšte nema. Knjigu je zamijenio ekran koji ne ispuštamo iz ruku. Knjigu je zamijenio mobilni telefon. Pred tim ekranom se kleči, i moli. Po tom ekranu se i piše. Na tom ekranu gledamo direktan prenos kako ubijaju djecu. Na svakom koraku ratuje se za kraj svijeta.
Svaka suvisla riječ, svako slovo kroz istoriju borilo se protiv bezobalnog zla, i zato je knjiga na udaru opšteg zla. Knjige su postale pusta beživotna ostrva. Knjiga je, naročito, na udaru danas, u vrijeme diktature demokratije. I Staljin je muku mučio sa piscima, u današnjem svijetu pisac je sasvim skrajnut. Pisac je vrsta beskućnika.
Knjiga je skrajnuta, kao što su skrajnuti i oni koji pišu knjige, kao i oni, baš rijetki, koji čitaju knjige. Na sceni su prosječni, bolje reći ispodprosječni, koji sude o svemu, i u kulturnom, i u političkom smislu. Pošto više kultura nije temelj svih vrijednosti, svijet se i nalazi tu gdje se i nalazi, na ivici ambisa. Danas se od prvog do poslednjeg slova čitaju crne hronike, čita se o ubistvima i zločinima, a ne čita se poezija. Trend su ubistva, a ne poezija.
Knjiga je nezamjenjivi medijum, bila, sada su nezamjenjivi mediji oni kojima se služe upravo nepismeni. I, ti, nepismeni u svakom smislu, još jednu lopatu soli sipaju u mrtvo more.
Živimo u vremenu u kojem knjizi, odnosno kulturi uopšte, sudi politička policija, amateri, i netalenti. Od kontinenata do ubogih provincija, na sceni je politička privatnost. Od kad svane dok mu ne mrkne, savremeni čovjek je žrtva svih političkih hibrida. U propasti savremenog svijeta knjiga je, zaista, mrtvo slovo na papiru.
Prije nekoliko dana, gore u planini, pročitao sam iskaz jednog filozofa, koji nije davno minuo svijetom. „Vraćam se tamo gde nikad nisam bio.“ Ozario sam se. Nadati se da ima još onih koje čeka slično slovo, i da slična slova nisu sasvim umrla slova na papiru.
(Mišljenja i stavovi u rubrici Kolumne/Drugi pišu nisu nužno stavovi redakcije Borbe)
