Piše: dr Petar Milatović Ostroški
Bacam rukavicu u lice svim srpskim pravnicima, advokatima, sudijama, političarima. Bacam rukavicu u lice svima iz dva razloga.
Prvi je što nisu poštovali princip konsituitivnih naroda prilikom razgrađivanja države 1991. godine.
Drugi je Gordijev čvor na Kosovu i Metohiji čijem rješavanju svi pristupaju kao onaj ljekar koji zdravlja svojih pacijenata prati na taj način što redovno iščitava posmrtne plakate na banderama.
Krenimo redom.
Dakle, otvoreno zamijeram svima koji su razgrađivanje države posmatrali mirno bez primjene principa konstituitivnih naroda, a to su bili samo iusključivo Srbi, Hrvati i Slovenci, već su dozvolili da o sudbini države odlučuju komunističke nacije, stvorene 1945 (crnogorska i makedonska) i 1974. godine – muslimanska.
Podjsećam, SFRJ je po međunarodnom pravu pravna naslednica prethodne države, dakle Kraljevine Jugoslaavije, odnosnso Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca..
Srbi su 1918. godine ušli u državno-pravnu zajednicu koja je poznata kao Kraljevina Srba Hrvata i Slovenaca. Dakle konstiuitivni narodi su Srbi, Hrvati i Slovenci.
Kako je moglo doći do toga da se pogazi međunarodno pravo da o sudbini države odlučuju nacije koje nisu postojale u vrijeme stvaranja te države?
Od ovog namjernog neznanja, pod patronatom svjetske masonerije, niko ne može biti amnestiran u budućnosti kad se budu ispostavljali računi potomstvu koje će imati sve razloge da nas prezire!
Da ovdje napravim digresiju. Kad čobanin na Durmitoru, Šar planini, Zlatiboru, Romaniji i širom srpskih planina, Bogu iza nogu, razvodi svoj brak sa ženom čobanicom, oni dijele samo onu imovinu koju su stekli u toku braka, a nikako ono što je čobanin naslijedio od oca, djeda, pradjeda, čukundjeda i tako dalje.
Drugi razlog što svima bacam rukavicu u lice je Gordijev čvor na Kosovu i Metohiji, najsvetijoj srpskoj tapiji, na kojoj se nalazi 1300 crkava i manastira, a od tih 1300 u Srednjem vijeku postojalo je 70 odsto kad Arnauta uopšte nije bilo na Kosovu i Metohiji, a podsjećanja radi, država Alanija stvorena je tek 1912. godine pod patronatom Beča i Vatikana sa jasnim antisrpskim namjerama.
Kažu da Šiptara na Kosovu i Metohiji sada ima dva miliona. To nije tačno. Ima milion i pet stotina hiljada. E sada krenimo redom.
Najprije jedno poređenje.
Bio sam politički emigrant od 29. novembra 1983. godine, poslije tri političke robije zbog mojih kritika Ustava iz 1974. godine, do 15. juna 2020. godine, dakle punih 37 godina. Za to vrijeme organizovao sam i predvodio 200 masovnih srpskih demonstracija u Beču ispred austrijskog parlamenta, američke, njemačke i engleske ambasade, kao i u najstrožem centru Beča ispred Štefansdoma koji je za Austrijance isto što i Pećka Patrijaršija za Srbe, zatvarajući glavne bečke saobraćajnice koje je policija morala da zatvara zbog masovnosti.
U emigraciji u Beču imao sam svoju izdavačku kuću, štampao novine i knjige, razumije se sve na braniku srpskih nacionalnih interesa, bavio se naučno-istraživačkim radom u Državnom arhivu Austrije, Austrijskoj nacionalnoj biblioteci i bečkom Univerzitetu do mog penzionisanja.
U emigraciji predvodio Srpsku narodnu odbranu (SNO) u Evropi , koja je nastavak one SNO osnovane 1908. godine, dan poslije Austrougarske okupacije Bosne i Hercegovine, SvetogSave dedovine, a koju su tada osnovali: vojvode Stepanović, Putnik, Mišić, Mihailo Pupin, đeneral Janković, ondašnji prestolonaslednik Đorđe Karađorđević (kasnije abdicirao u korist mlađeg brata Aleksandra koji ga je kasnije smjestio u ludnicu) i tako dalje. Kao predvodnik SNO u Evropi čvrsto sam bio naslonjen na svete zavjete predaka i branio sam srpske vitalne interese svuda.
Ja sam u Beču imao status političkog emigranta živio na osnovu Konvencije Ujedinjenih nacija o zaštiti ljudskih prava od 28. jula 1951. godine.
Da sam se u Beču bavio terorističkom djelatnošću i da sam podrivao ustavni poredak Austrije sa svojim brojnim istomišljenicima, čitaocima i simpatizerima i da sam s njima zatražio autonomiju Srba i državu Srba u Austriji, vjerujte mi da bi me austrijske vlasti odmah uhapsile, osudile na višegodišnju robiju i poslije robije Austrija bi me vratila u matičnu državu, dakle u Crnu Grnu Goru, upravo po Konvenciji UN na osnovu koje sam dobio politički azil. I ne samo to. Austrija bi protjeralai kompletnu moju porodicu iz Austrije.
Sad dolazimo do krucijalnog rešenja. Naime, na Kosovu i Metohiji srbogladni srbožder Josip Broz, zvani Tito, doveo je 400 hiljada lažnih političkih emigranata, a istovremeno Brozov Zakon o zabrani povratka Srba na Kosovo i Metohiji (TAJ ZAKON JOŠ NIJE PONIŠTEN U SKUPŠTINI SRBIJE!), a potpisao je raspop Vlado Zečević, Titov ministar unutrašnjih poslova iako je taj crveni konvertit najprije bio u četnicima.
Da pojasnim. Nakon okupacije Jugoslavije, maja 1941. pop Vlado Zečević bio je zatvoren od strane NJemaca, a nakon puštanja na slobodu napustio je Krupanj i otišao u manastir Tronošu i učestvovao u formiranju Vojno-četničkog odreda.
Zajedno sa poručnikom Ratkom Martinovićem uspostavio je saradnju sa Valjevskim partizanskim odredom i sa njim tokom ustanka u Srbiji učestvovao u oslobođenju Krupnja i napadu na Šabac.
U jesen 1941., tačnije rečeno 2. novembra 1941. godine kad su partizani, po naređenju Georgi Dimitrova, generalnog sekretara Kominterne, napali partizane kod Užica, raspop Vlado Zečević je, zajedno sa poručnikom Martinovićem, napustio četnike i sa svojim odredom od 500 boraca prešao u partizane.
Sad se vratimo temi.
Dakle, 400 hiljada albanskih lažnih političkih emigranata na Kosovu i Metohiji, svetoj srpskoj tapiji, poslije Drugog svjetskog rata stalno su podrivali ustavni poredak države i izvodili terorističke akcije koje su kulminirale sa stvaranjem UČK.
Da je bilo pravne države imala bi potpuno legalno pravo da primijeni sankcione odredbe Konvencije Ujedinjenih nacija o zaštiti ljudskih prava i da sve albanske emigrante koji ruše ustavni poredak države i izvode terorističke akcije VRATI U MATIČNU DRŽAVU ZAJEDNO SA NJIHOVOM PORODICAMA i u tom slučaju ne bi ostao nijedan Šiptar na Kosovu i Metohiji, ponavljam, najsvetijoj srpskoj tapiji!
Da je ovo činjenica potvruju nam pravni sistemi SAD, Engleske, NJemače, Francuske, Belgije, Holandije, Astrije, Italije i ostalih zapadnoevropskih i prekookeanskih zemalja.
U svim tim zemljama svi politički emigrati koji ruše ustavni poredak azilantske države i koji se bave terorističkom djelatnošću prvo se hapse i poslije odležane robije protjeruju u matične države, upravo po Konvenciji Ujedinjenih nacija o zaštiti ljudskih prava.
Zašto to Srbija nije uradila?
Zašto Srbija nije krivično sankcionisala sve Albance koji podrivaju ustavni poredak i koji se bave terorističkom djelatnošću? Zašto?
Zašto Srbija nije protjerala sve azilante iz Albanije u matičnu džavu poslije podrivanja ustavnog poretka države i bavljenja terorističkom djelatnošću?
Zašto Srbija nije sve lažne političke emigrante, koji ruše ustavni poredak useljeničke države i koji se bave terorističkom djelatnošću, isporučila Ujedinjenim nacijama i stavila ih njima na raspolaganje, pa neka ih Ujedinjene nacije nasele u neku drugu članicu Ujedinjenih nacija?
Izvolite, odgovorite mi gospodo pravnici, advokati, sudije, lideri političkih partija, predsjednici Srbije, Crne Gore, Republike Srpske. Ne morate meni da odgovorite. Odgovorite svojim savjestima, ako je uopšte imate kad ste napravili ovakva dva gruba previda zbog kojih svaki student pada na ispitu na prvoj godina studija na Pravnom fakultetu! Pa koga vi svi uopšte zamajavate?
Umjesto da znalački branite vitalne srpske interese, vi sve nas zamajavate baveći se posledicama na srpsku štetu koje nam nameće instrumentalizovani dio međunarodne zajednice.
Dokle, gospodo ćutolozi, da nas zavodite za Goleš planinu?
Da zaključim, instrumentalizovani dio međunarodne zajednice imao je do sada geslo koje glasi: Srbima zabranjeno samoopredjeljenje, a nesrbima zagarantovano otcepljenje, naravno na srpsku štetu, ali to geslo neće dugo trajati, živi bili pa vidjeli!
(Slovoslovlje/Mišljenja i stavovi u rubrici Kolumne/Drugi pišu nisu nužno stavovi redakcije portala Borba)
