BEČKI PLAN DA VUK BUDE ŠPIJUN I SRPSKI KNEZ

Piše: dr Petar Milatović Ostroški

Bečko zamešateljstvo sa Vukom Karadžićem i oko njega često je bilo smiješno i karikaturalno.

Od brojnih primjera izdvojiću dva koji slobodno mogu da uđu u dvije antologije, u antologiju vatikansko-bečke gluposti i u antologiju bečkog bezobrazluka!

U Austrijskoj državnoj arhivi nalazi se jedan kompromitujući podatak o Vuku Karadžiću.

Naime, Franc Hager, baron, predsjednik „Vrhovnog policijskog zvanja“ piše 4. septembra 1815. godine u „Dekretu Glavnoj direkciji policije“ da se „Vuk Karadžić može upotrijebiti kao povjerljiva ličnost za osmatranje Ilira, Srba, Rusa i Grka. Očekujem o ovom skoro izvaještaj ukoliko Vuk Stefanović ispunjava očekivanja u ovoj svojoj tajnoj službi“.

U ljeto 1844. godine Bartolomej (Jernej) Kopitar, inače kum Vuka Karadžića koji je Vuku pronašao ženu i oženio ga sa priprostom i nepismenom Anom Marijom Kraus, sa kojom se 1818. godine vjenčao u crkvi Svete Ane u trećoj bečkoj opštini po katoličkom obredu poslije primanja katoličanstva, dakle Bartolomej (Jernej) Kopitar pisao je Leopoldu Rankeu da u drugom izdanju „Srpske revolucije“ predloži Vuka Karadžića za srpskog kneza. O tempora! O mores!

O ovim i ostalim vatikansko-bečkim drskostima i glupostima opširno sam se bavio u dokumentarnom djelu „Srpsko blago u Beču i Vukova prodaja srpskih relikvija“ koje ja za kratko vrijeme doživjelo nekoliko izdanja.

(Mišljenja i stavovi objavljeni u rubrikama „Drugi pišu“ i „Kolumne“ nisu nužno i stavovi redakcije portala „Borba“)