„Građanski“ protesti su poslednji pokušaj spasavanja Đukanovića od suočavanja sa rukom pravde

Piše: Boško Vukićević

Protesti organizacije Kamo$utra okupljaju, s jedne strane, manjinski dio studentske populacije, a sa druge – većinski dio političkih snaga koje su poražene na istorijskim izborima iz avgusta 2020. godine, kada je srušena višedecenijska diktatura Mila Đukanovića.

Ako analiziramo potpise podrške koje organizacija Kamo$utra dobija od strane raznih kategorija (profesori univerziteta, građanski aktivisti, umjetnici, sportisti, novinari), doći ćemo do zaključka da lica koja stoje iza tih potpisa, u ogromnom procentu, pripadaju precizno definisanom političkom i ideološkom ambijentu našeg društva. Odnosno, onom ambijentu koji se protivio litijama protiv diskriminatorskog zakona o slobodi vjeroispovijesti, koji ima apriori negativan stav prema Srpskoj pravoslavnoj crkvi i koji je golemo žalio nakon pada zločinačkog režima 2020. godine.

Koliko god neki od organizatora protesta deklarativno pokušavali da se distanciraju od političara i politike, to je nemoguća misija, jer upravo pomenuti potpisi podrške (od strane lica koja su prepoznata kao dugogodišnji čuvari Đukanovićeve kleptokratije) – date proteste jasno definišu kao političke. U tom smislu – koliko god zahtjevi za odgovornošću institucija u cetinjskoj tragediji bili legitimni – ovi protesti suštinski nemaju previše veze sa tim masakrom. Naprotiv, radi se o pokušaju negiranja tekovina 30. avgusta, svrgavanja aktuelne vlasti i spasavanja Mila Đukanovića od najavljenog procesuiranja.

Može se primijetiti da prikupljanje potpisa od strane raznih kategorija neodoljivo podsjeća na slična dešavanja tokom 2020. godine kada su se potpisi skupljali za podršku litijama. Takvo imitiranje prethodne prakse govori o namjeri DPS -a i njegovih satelita da oponašaju pobjednički metod litijskog pokreta. To je, dakako, nemoguća misija, ali ne treba potcijeniti odlučnost snaga poražene autokratije u ovom procesu objedinjavanja (pod krinkom lažnih studentskih protesta), i saradnje sa raznim graDžanističkim strukturama i svim ostalim, antisrpske provenijencije.

Osim objektivnih faktora – kao što je tragedija na Cetinju koja se politički zloupotrebljava – najveća odgovornost za ponovno buđenje ostataka oborene tiranije je među raznorodnim snagama koje su došle na vlast nakon 30. avgusta. Očigledno, negdje se zakazalo u procesu odbrane tekovina 30. avgusta i nešto u tom smislu mora biti politički i radikalno promijenjeno.

(Mišljenja i stavovi objavljeni u rubrikama „Drugi pišu“ i „Kolumne“ nisu nužno i stavovi redakcije portala „Borba“)