piše: Iguman Petar (Dragojlović), kojeg je zamonašio u Cetinskom manastiru Mitropolit Amfilohije 1997.
Šizofrene i pinokijevske izjave Zdravka Krivokapića, u poslednjih 5 mjeseci, oko ustoličenja Mitropolita Joanikija i temeljnog ugovora sa SPC nastavljaju da zabavljaju javnost u regionu. Da se podsjetimo samo najvećih laži i kontradikcija.
1. Ugovor ću potpisati odmah posle Vaskrsa jer je usaglašen sa SPC.
2. Ugovor neću potpisati odmah posle Vaskrsa već posle izbora mitropolita crnogorsko-primorskog.
3. Ugovor ću potpisati u Patrijaršiji tokom Sabora SPC.
4. Ugovor neću potpisati u Patrijaršiji jer nije usaglašen sa Ustavom Crne Gore.
5. Ugovor ću potpisati 30. avgusta na Cetinju.
6. Dolazim na Cetinje na ustoličenje mitropolita Joanikija 5. septembra.
7. Ići ću peške kroz Cetinje tog dana i bez obezbjeđenja.
8. SPC a ne državni organi biraju gdje će biti ustoličenje mitropolita.
9. Neću doći na Cetinje 5. septembra na ustoličenje mitropolita Joanikija.
10. Između redova se već priča … možda država i zabrani ustoličenje na Cetinju iz bezbjednosnih razloga. Procjene bezbjednosti nisu završene …
(P.S. Možda da se njegovi Katunjani ne osjete poniženo).
Posle svega postavlja se pitanje – ima li premijer Crne Gore trunke obraza? Da li se on ičega stidi? Kad je prodao i đonirao svoj obraz? Ko su gospodari takvog premijera na baterije? Narod koji ga je doveo na vlast sigurno nije. Jedino što je pokazao u ovih godinu dana je to da je čovjek bez skoro ikakve riječi i bez skoro iole stida. Da je uvek pun hvale i za najmračnije Katunjane a uvek pun kritika prema Srbima, Srbiji i srpskom državnom vrhu. Stoga, zbog čestitanja dana nezavisnosti tzv. Kosova, zbog čega bi odavno “popio” anatemu od pokojnog Mitropolita Amfilohija, i zbog velikih hvalospjeva upućenih njegovom genetskom prijatelju i ultrafašisti Slavku Peroviću Cuci, i zbog smjene mnogih srpskih ministara i kadrova u Vladi Crne Gore, ovaj neskriveni ultracrnogorac, farisej i lažni hrišćanin u papučama stranih ambasada, jedino se može nazvati nesrećnim čovjekom. Krivi premijer Crne Gore tako je sam sebe žalosno smjestio na smetlište istorije. I što je još čudnije, on tu prosto “uživa” sa osmjehom, u blatu sopstvenog izdajstva. Kao i svaki Juda.
Ko je iguman Petar?
Iguman Petar (Dragojlović), u mirjanstvu Predrag, rođen je na Veliki četvrtak 23. aprila 1970. godine u Kraljevu, kao drugo dijete hrišćanskih roditelja Milutina i Smiljane (rođene Mirković). Osnovnu školu „Jovan Kursula“ u Kraljevu završio je sa vrlo dobrim i odličnim uspjehom, kao i srednju Elektrotehničku školu. Posle odsluženog vojnog roka u Mostaru (1989.-1990.) upisao je Višu željezničku školu u Beogradu, odakle kao apsolvent, februara 1994. godine, odlazi u manastir Studenticu. Po blagoslovu duhovnika prelazi u Cetinjski manastir, gdje uoči praznika Petrovdana 1997. godine zamonašen od strane Njegovog Preosveštenstva Mitropolita crnogorsko-primorskog g. Amfilohija, dobivši ime Petar. Na Cetinju, na Veliku subotu 1999. godine, rukopoložen je u čin jerođakona. Bogosloviju Svetog Petra Cetinjskog završio je 2005. godine sa odličnim uspjehom. Na Badnji dan 2005. godine rukopoložen je u čin jeromonaha, takođe u Cetinjskom manastiru.
Na predlog mitropolita crnogorsko-primorskog Amfilohija, a sa blagoslovom Svetog Arhijerejskog Sinoda SPC, upisao je Moskovsku duhovnu akademiju gdje je diplomirao na katedri za crkvenu istoriju 2008. godine sa odličnim uspjehom. U toku studija aktivno je učestvovao na mnogim međunarodnim naučn im konferencijama u Rusiji.
Po završenim studijama u Rusiji 2008. godine, nastavio je monaški podvig u manastiru Svetog Nikole na poluostrvu Vranjina, na Skadarskom jezeru. Od 30. januara 2010. godine u manastiru Vranjina je nagrađen činom igumana. U ovom manastiru uložio je veliki trud na duhovnoj i ekonomskoj obnovi te drevne svetosavske svetinje, koju je u njenom obnovljenom sjaju posjetio i Njegova Svetost patrijarh Jerusalimski g. Teofil, tokom zvanične posjete Srpskoj pravoslavnoj crkvi 2016. godine.
Krajem 2016. godine prelazi u eparhiju šumadijsku gdje je nakon tri mjeseca po blagoslovu Njegovog Preosveštenstva episkopa šumadijskog g. Jovana postavljen za najstojatelja manastira Svetog Arhangela Gavrila u selu Kusadak.
Iguman Petar je autor mnogih tekstova u oblasti crkvene istorije i agiologije kao i prevoda sa ruskog jezika. Napisao je akatist Svetom Petru Cetinjskom 2005. godine koje je doživio nekoliko izdanja. U saradnji sa istoričarom dr Daliborom Petrovićem koautor je knjige o manastirima na Skadarskom jezeru pod nazivom „Zetska Sveta Gora“, koju je štampao kao iguman manastira Vranjina 2013. godine. Govori ruski, a koristi se i engleskim jezikom. Ispovjednik je dva arhijerejska namjesništva i većeg dijela monaštva u šumadijskog eparhiji i duhovnik mnogim pravoslavnim vjernicima u Šumadiji i širom srpskih zemalja.
