U utorak, 2. novembra, u okviru tribine „Svobodijada“ JU „Zahumlje“ u Nikšiću održana je promocija nove knjige poezije autora Jovana Jola Vučurovića ,,Prolazi polako…“
O knjizi koju su objavile dvije izdavačke kuće, Obodsko slovo (Podgorica) i Štampar Makarije (Beograd), govorili su: dr Miodrag Čizmović, v.d. direktor JU „Zahumlje“, Radomir Uljarević, Bećir Vuković i Radinko Krulanović. Muzički dio programa upotpunio Veljko Vučurović, a publici se obratiti i autor knjige. Stihove iz knjige „Prolazi polakao“ pročitao je Marko Kovačević predsjednik Opštine Nikšić i Nikolina Babović, studentkinja srpskog jezika i južnoslovenske književnosti. Medijator večeri bila je Milica Bakrač.
„Umjesto čitanja Jovanove biiografije veče smo započeli stihovima iz pjesme ,,Kasno je“, upravo zbog poruke koju nam Jovan Vučurović šalje: ostalo je da pišemo pesme… Jole, rođeni Nikšićanin, narodni poslanik, neko bi rekao, i narodni tribun, nekada novinarsko pero Radijo Nikšića i Glasa Crnogorca, rok-kritičar, momak iz prvih redova sa brojnih protesta, što i priliči pjesnicima, momak sa litija, i istaću ću jednu meni najdražu i najvažniju crticu iz njegove biografije, koja nam je zajednička, i koja je važnija od mnogih nagrada koje mogu da nas zadese ili ne zadese u životu nakon uloge roditelja, a to je: Jole je moj kolega sa Odsjeka za srpski jezik i književnost, profesor srpskog jezika i srpski pjesnik“, ovim riječima započela je veče Bakrač.
NJemački mističar Jakov Beme je patnju okarekterisao kao uzrok nastanka stvari. Pročišćenjo podnošenje patnje dolazi do izbavljenja. Teško je neprimjetiti istančani senzibilitet, muku preispitivanja ali i neočekivanu nepokolebljivost postojanosti kojom zrači poezija Jola Vučurovića“, rekoa je između ostalog dr Miodrag Čizmović.
„Pjesnik Jovan Jole Vučurović svojom prvom knjigom poezije, makar za korak odmiče se od svijeta, koliko se može odvaja se od politike i vraća se u lirsko. Vučurović polako dolazeći, doplićući, preplićući, niteći stih po stih i ljubavne i čisto lirske akcentuje to nikšićko, vitove, vitomirove, nikšićke kiše, ističe bedem, grad ljubavi, Nikšić kao posebni univerzum, dio planete, svojevrsni Nikšić – Makondo, što za Nikšićane i jeste Nikšić“, rekao je Vuković.
„Ako bih tražio i ako bih se usudio da kažem koja je poruka ove knjige onda to bili stihovi – da nam je ostalo da pišemo poeziju, ne pjesme koje bi nas zabavile već pjesme koje bi nam pomogle da budemo cjeloviti, pjesme koje bi bile sa nama i mi sa njima, pjesme koje ne možemo naći pokraj puta, već duboko u nama, u nama cjelovitim. Stoga pjesnik i kaže „Slavimo kraj, zašto mu pokazati strah“, poručio je Krulanović.
Autor se na kraju večeri zahvalio prisutnima.
„Posebna mi je čast što smo zajedno u Zahumlju, to je jedno ispunjenje sna, instituciji koju su i moji preci stvarali i ugradili sebe u istoriju Zahuljam, u tu riznicu, iz koje evo više od 120 godina gori plamen kulture i duhovnosti“, naglasio je Vučurović između ostalog.
(Srpske novine)
