Piše: o. Darko Ristov Đogo
Rastko Nemanjić je imao posebnu milost Božiju: gledao je svoj narod u Humu i u drugim srpskim krajevima, gledao ga i razmišljao kako da ga preobražava, a da ga ne prezre. I čitav njegov život bio je i ostao sastradavanje tom narodu, muka sa tim narodom, jevanđelizacija tog naroda. Borba sa onim paganskim i nepreobraženim, bez roptanja i bez odustajanja.
Zato su nam i od njega i nakon njega ostale i slave i badnjaci, i vitalna sila naroda i neprekidni poziv svakom svetosavskom svešteniku da ne prezire narod i običaj već da sve od sebe da kako bi u ponekad sasvim stihijskim slojevima srpskog bića našao ono što se može ohristoviti i osmisliti, da bi se ono pagansko i demonsko suzbilo ili bar svelo na najmanju moguću mjeru. I tako se rađao Sveti Sava: u monaškim kelijama i nezaboravu braće i sestara, nad kanonskim spisima i sred vražde među braćom. Sveti Sava se predao liturgiji i služenju narodu koji je i tada i danas trebalo podjednako privoditi svjetlosti Hristovog jevanđelja u tipiku ali i u običaju.
On ih, očigledno, nije razdvajao već je nastojao da običaj postane uvod u Liturgiju a da Liturgija preobrazi svako domaćinstvo i svakog čovjeka. I po tome se vidi da je bio Liturg a ne liturgičar, Svetitelj a ne profesor i u svemu na početku i na kraju Služitelj koji nije razlikovao „narod Božiji“ liturgije od naroda srpskog države.
I zato se niko od nas danas ko bi zaboravio tu tanku liniju – svjedočiti Jevanđelje i ne prezreti narod, tražiti u njegovom životu ono vrijedno spasavanja, ono životno što mu daje da se odupre osvajaču – ne može nazvati svetosavcem. Svetosavski put se ne da opisati i propisati: on, kao i sam Sveti Sava, putuje i put se za njim rađa.
(Izvor: IN4S)
Rastko i Nemanja II su posebna vrsta prosvetljenih ljudi iz naše istorije. To su stvorci Ujedinjenog Kraljevstva. Krunisanjem Nemanje II na Prevlaci 1219 gdine i preuzimanje nasleđa Zetske Kraljevine po katoličkom ritualu i krinisanje u Žiči 1221 gdine i preuzimanje nasleđa Raške Kraljevine po pravoslavnom ritualu, ujedinili su drevno Srpsko Kraljevstvo. Danas istoričari nemaju potpunu sliku o tim događajima jer ne shvataju srpsku mitologiju. Zeta (SATA) je kraljevstvo podzemlja a Raška (RASA) je nebesko kraljevstvo. Ujedinjenje dva kraljevstva stovoreno je mitološko Ujedinjeno Kraljevstvo. Srpski narod se izborio u trenutku sukoba Zapadadnog Latinskog i Istočnog Grčkog nasleđa i mudrim i požrtvovanim radom vladara bratstva Nemanjića stvorio osnov za buduću Srpsku državnost. E kada bi se danas rodili takvi patriote i prosvetljeni i mudri ljudi koji bi na tim svetim temeljima gradili našu državu i srećnu budućnost našeg naroda. Buduća srpska država mora da uvažava specifičnost našeg naroda i da vodi računa da bratstva nisu i ne mogu biti uklopljena u kastinski sitem stočarski. Budućnost našeg nardoa se ogleda u želji za jedinstvom i jednoskosti te je našem narodu najbliži republikanski sistem vlasti. Umejsto što se trude da naš narod održavaju neobrazovanim i udaljenim od procesa razmišljanja i donošenja odluka, potrebno je omogućiti našem narodu značajno obrazovanje i uticaj na politiku i odlučivanje. Nadajmo se najboljemu. Nadajmo se da će zaista našim narodom rukovoditi patriote koji će se truditi da uvedu svoj narod u prosvetljenost.
Rastko i Nemanja II su posebna vrsta prosvetljenih ljudi iz naše istorije. To su stvorci Ujedinjenog Kraljevstva. Krunisanjem Nemanje II na Prevlaci 1219 gdine i preuzimanje nasleđa Zetske Kraljevine po katoličkom ritualu i krinisanje u Žiči 1221 gdine i preuzimanje nasleđa Raške Kraljevine po pravoslavnom ritualu, ujedinili su drevno Srpsko Kraljevstvo. Danas istoričari nemaju potpunu sliku o tim događajima jer ne shvataju srpsku mitologiju. Zeta (SATA) je kraljevstvo podzemlja a Raška (RASA) je nebesko kraljevstvo. Ujedinjenje dva kraljevstva stovoreno je mitološko Ujedinjeno Kraljevstvo. Srpski narod se izborio u trenutku sukoba Zapadadnog Latinskog i Istočnog Grčkog nasleđa i mudrim i požrtvovanim radom vladara bratstva Nemanjića stvorio osnov za buduću Srpsku državnost. E kada bi se danas rodili takvi patriote i prosvetljeni i mudri ljudi koji bi na tim svetim temeljima gradili našu državu i srećnu budućnost našeg naroda. Buduća srpska država mora da uvažava specifičnost našeg naroda i da vodi računa da bratstva nisu i ne mogu biti uklopljena u kastinski sitem stočarski. Budućnost našeg nardoa se ogleda u želji za jedinstvom i jednoskosti te je našem narodu najbliži republikanski sistem vlasti. Umejsto što se trude da naš narod održavaju neobrazovanim i udaljenim od procesa razmišljanja i donošenja odluka, potrebno je omogućiti našem narodu značajno obrazovanje i uticaj na politiku i odlučivanje. Nadajmo se najboljemu. Nadajmo se da će zaista našim narodom rukovoditi patriote koji će se truditi da uvedu svoj narod u prosvetljenost.