Sa zakašnjenjem započela demontaža DPS-ovog kriminogenog sistema: Abazović za nekoliko dana uradio više nego Zdravko u prethodnih godinu i po!

Hapšenje predsjednika Privrednog suda Blaža Jovanića, kao i Vesne Medenice najavilo je da je država konačno spremna da se obračuna sa kriminalnom zaostavštinom DPS-a koja je uprljala Crnu Goru do te mjere da je sa pravom uživala naziv balkankse Kolumbije.

Dokazi koji ovog proljeća iz dana u dan potkrepljuju spregu između organizovanog kriminala i nosioca visokih sudskih funkcij, odnosno bezbjednosnih službenika koji su za vrijeme  vladavine DPS-a imali brisan prostor da se, u saradnji sa kriminalnim krugovima,  bogate  na račun države.

Paradoksalno, borba protiv DPS-ove kriminalne hobotnice „uzela je maha“ je tek ovog proljeća, godinu i osam mjeseci nakon što je partija Mila Đukanovića po prvi put poražena na parlamentarnim izborima, i to u periodu kada poslanici DPS-a iz skupštinskih klupa bespogovorno glasaju za odluke koje se ne dopadaju mni njihovom partijskom šefu.

Najzaslužniji za to što se u Crnoj Gori konačno nazire svijetlo na kraju u borbi sa organizovanim kriminalom i korupcijom svakako jeste novi glavni specijalni tužilac Vladimir Novović, kao i premijer Dritan Abazović koji je najavio da hapšenja Jovanića i Medenice predstavljaju samo početaku tačku u obračunavanju sa mafijom i sa njom povezanih državnih službenika koji su bili prepoznati kao čuvari DPS-ovog kriminalnog sistema.

Odgovor na pitanje zbog čega se sa dekonstrukcijom DPS-ovog nakaradnog kriminogonog sistema vladanja kasnilo, preko godinu i po dana od izbora 42. Vlade Crne Gore trebalo bi da da bivši premijer Zdravko Krivokapić.

Umjesto da na talasu velike narodne pobjede nad odnarođenim DPS-ovim režimom od 30. avgusta 2020. godine krene u demontiranje sistema koji je u potpunosti srastao sa organizovanim kriminalom, bivši premijer se svim silama trudio da svom najbližem porodičnom okruženju obezbijedi uslove za „laku zaradu“, istovjetne onim koje je DPS prethodne dvije decenije obzbjeđivao svojim privilegovanim kadrova i saradnicima.

Umjesto beskompromisne borbe protiv DPS-ovog političko-kriminalnog miljea, nejaki Krivokapić je činio sve u njegovoj da ruka pravde zaobiđe partiju Mila Đukanovića i ostavi je neokrznutu.

Hvalio se (ne)narodni premijer kohabitacijom sa Đukanovićem i uz pomoć njegovih poslanika je smjenio ministra pravde Vladamira Leposavića koji je trebao da reformiše crnogorsko pravosuđe,  čijim se glavnim reprezentima Vesni Medenici i Blažu Jovaniću „smiješe“ zatvorske kazne zbog nedjela na koja je prethodnih godina žmurio DPS-ov kriminogeni režim.

Ovih dana imamo zadovoljstvo, da umjesto Zdravkovog modela političkog nerevanšizma na djelu gledamo kako se DPS-ovi djelioci (ne)pravde privode poznaniju prava.

Dakle, Abazović se može pohvaliti činjenicom da je za skoro dvije nedelje uradio više nego njegov prethodnih u godinu i po dana u borbi protiv organizovanog kriminala i korupcije. Preče je bilo Krivokapiću da opanjkava Srbiju i DF, nego da crnogorskim građanima, iznurenim sistemskom nepravdom,  podari opipljive rezultate u oblasti koja garantuje napredak društva.

Narod, sa pravom očekuje,  od Abazovića i Novovića da u narednom periodu uspješno okončaju proces demontiranja kriminogenog DPS-ovog sistema, u suprotnom se, htjeli-ne htjeli možemo i definitivno pomiriti sa činjenicom da pravda u Crnoj Gori nedostižan ideal.