Prošlo 79 godina od genocida u Pivi: Demokrate zaboravile na svoj Predlog rezolucije od silnog udvaranja NATO-u

Ovih dana navršava se 79 godina od genocida u Pivi, kada je u selima oko Pive od 6. do 12. juna 1943. godine, nacistička Princ Eugen divizija, zajedno sa muslimanskim ustašama iz SS Handžar divizije i ustašama iz Gatačke doline, pobila 1290 Pivljana, među kojima 549 dece i omladine do 20 godina. Samo u Dolima 7. juna, na današnji dan, stradalo je 522 nejači, od kojih 109 dece mlađe od 15 godina. Bratstvo Blagojevića je tog dana izgubilo 220 članova. U Gojkovića Dolu iznad Plužina dan ranije su zatvorili 46 meštana u kolibu i sve ih žive spalili. Dola su, kao najveće stratište u ovom kraju, postala mjesto sabornog spomena svih pivskih novomučenika.

Rezolucijom o genocidu u Pivi, ali i u Velici osudio bi se veliki zločin počinjen u Drugom svjetskom ratu. Poslanici Demokratske Crne Gore Momo Koprivica, Vladimir Marinović, Zdenka Popović i Dragan Krapović 17. jula 2021. podnijeli su Predlog rezolucije o genocidu u Pivi i Velici radi stavljanja u skupštinsku proceduru, ocijenivši je kao „civilizacijski odnos prema nevino stradalim žrtvama sa ovih prostora“.

Ovo je najvjerovatnije bio politički odgovor na inicijativu Bošnjačke stranke o genocidu o Srebrenici koja je izazvala političke turbulencije u Crnoj Gori jer je upravo zbog te rezolucije, a na predlog bivšeg premijera Zdravka Krivokapića, smijenjen ministar pravde ljudskih i manjinskih prava Vladimir Leposavić.

Ipak, prošle godine su o tome političke partije govorile na sva zvona, i „barjačile“ sa Pivom i Velikom i isto kao što se Srebrenica iskoristila u političku promociju Bošnjačke stranke, tako su pojedini politički akteri u Crnoj Gori iskoristili genocid u Pivi i Velici, i njihovu rezoluciju za promociju svoje politike iako ga nikad nisu usvojili u Parlamentu. Piva je danas potpuno zaboravljena, duše preminulih lebde u vazduhu čekajući pravdu, a možda će se inicijatori nikad usvojene rezolucije sjetiti da su je predali u skupštinsku proceduru i na nju potpuno i zaboravili. Licemjerno. Neljudski.

Sjetimo se samo kako je prošle godine rezolucija koja je predložena od strane Demokratske Crne Gore odložena zbog bojkota parlamenta nakon smjene Vladimira Leposavića. Ta rezolucija je čekala jesenje zasijedanje, međutim nikad nije izglasana.

Bošnjačka stranka je, podsjećamo, neposredno nakon formiranja vlade tražila da vlada Zdravka Krivokapića donese rezoluciju kojom se osuđuje zločin u Srebrenici kao genocid. Međunarodno pravo, u ovom trenutku, prepoznaje zločin u Srebrenici kao genocid, ali je to i dalje tema o kojoj se raspravlja, kako u Crnoj Gori tako i u regionu. Koliko god tema bila bolna, situacija u međunarodnom pravu se može promijeniti, a u ovom slučaju, srpski narod je, po trenutnom pogledu, osuđen kao genocidan. Ovo se sve moglo izbjeći jednom sveobuhvatnom rezolucijom kojom bi se osudili svi zločini od Drugog svjetskog rata pa do današnjeg dana na prostoru bivše Jugoslavije gdje bi stručni timovi formirali predmet sa svim takvim zločinima. To se međutim nije dogodilo, već je izglasana rezolucija koja srpski narod klasifikuje kao genocidan. A ostale rezolucije i ostali zločini sa elementima genocida su ostali zaboravljeni.

Demokratska Crna Gora Alekse Bečića je takođe u skupštinsku proceduru uključila i rezoluciju kojom se osuđuje genocid u Pivi i Velici koji su počinjeni tokom Drugog svjetskog rata. Predlog je predat Skupštini još u julu, ali, kako je tada saopšteno, čekalo se jesenje zasijedanje. Međutim, jesen je prošla, a o ovom predlogu nije bilo ni glasa.