Afera „Zvučni Top“ izgleda ne može da prođe bez Crne Gore: Aleksandar Radić, osumnjičen da je „pumpao“ lažnu aferu, bio lobista Mila Đukanovića?

Aleksandar Radić, vojni analitičar koji je 15. marta 2025. bio jedan od prvih koji su lažno optužili državu za upotrebu zvučnog topa na protestu u Beogradu, lobista je nekadašnjeg šefa države Mila Đukanovića za raspad zajedničke države, kao i za naš ulazak u NATO, prenosi Informer čiji tekst prenosimo integralno.

U pitanju je čovjek kog je ta „misija“ angažovala tadašnja Vlada Crne Gore i to na preporuku zapadnih obavještajnih službi. Njegov zadatak je bio da zajedno sa drugim viđenijim ličnostima i crnogorskim novinarima prisustvuje tribinama i javnim debatama, kako bi se zadobila neophodna podrška javnog mnjenja koja bi bila dovoljna za uspješan referendum.

Tokom godina vladavine Mila Đukanovića, Radić u Crnoj Gori djeluje često više kao političar nego nepristrasni analitičar. Koliko se zalagao za ulazak Crne Gore u NATO, toliko se zalagao i za opstanak Mila Đukanovića na vlasti i koristio svaku priliku da kritikuje crnogorsku opoziciju, naročito stranke koje njeguju dobre odnose sa Srbijom. Koliko je njegova uloga bila značajna tadašnjoj Vladi Crne Gore govori i činjenica da je tokom boravaka u Crnoj Gori dobijao na raspolaganje luksuznu vilu na primorju, pored honorara za svoje djelovanje – piše portal Balkanfacts.net.

Prema navodima ovog medija, interesantno je da je, osim sa Crnom Gorom, Radić tokom prethodnih godina izgradio i bliske veze sa vojskom Hrvatske. Takođe, ostvario je kontakte i sa privatnim kompanijama koje blisko sarađuju sa hrvatskom vojskom.

Ovo nije promaklo Sigurnosno-obavještajnoj agenciji (SOA) i veoma brzo oficiri Vojske Hrvatske, koji su kontaktirali sa Radićem, bivaju ispitivani zbog svojih kontakata, a SOA počinje da prati i kontakte sa Radićem koje imaju pripadnici Vojske Hrvatske kada putuju u zemlje regiona. Regionalne veze koje je Radić izgradio ne obuhvataju samo vojna lica i lica iz obavještajno-bezbjednosnog sektora u regionu, već i privatne kompanije koje rade za oružane snage. Tako je Radić imao priliku da proprati remont i modernizaciju aviona koji su preko privatne kompanije ponuđeni na korišćenje Vojsci Hrvatske – navodi portal.

Interesantno je da je vremenom, gradeći karijeru, Radić preko svojih kontakata došao i do toga da postane agent, a sam je izabrao kodno ime „Skad“ („SCUD“ – taktička balistička raketa koju je razvio SSSR tokom Hladnog rata).

Radić veoma brzo zapada za oko velikim obavještajnim službama koje shvataju da imaju pred sobom osobu koju je lako projektovati u agenta od regionalnog uticaja – navodi Balkanfacts.net i podsjeća da je na početku karijere Radić imao odlične odnose sa Vojskom Srbije, da bi ubrzo počeo da pokazuje animozitet.

Odakle toliki animozitet ovog sada već iskusnog i dugogodišnjeg vojnog analitičara prema jednoj od službi bezbjednosti i to vojnoj? Uobičajeno je naime da vojni analitičari imaju dobre odnose sa vojnim rukovodstvom, i tako je bilo i u Radićevom slučaju do određenog trenutka. Nekada je Radić bio rado viđen gost u Ministarstvu odbrane i Vojsci Srbije i zahvaljujući privatnim vezama, bez poštovanja procedura uspijevao je i da dođe do informacija ali i da uđe u vojne objekte. Autor je nekoliko knjiga i primjetno je da nije imao problema da ostvari uvid u spise i arhivske materijale koji drugim istraživačima ne bi bili dostupni bar još 20 godina – navodi još pomenuti portal.

Animozitet prema Vojsci Srbije

Inače, Aleksandar Radić je rođen u Bihaću, a odrastao je na vojnim aerodromima nekadašnje SFRJ, okružen vojnim licima, Radić je veoma rano stekao lična poznanstva, razvio prijateljske i kumovske veze sa ljudima koji su kasnije bili postavljeni na rukovodeće pozicije u Vojsci Srbije, neki su i danas visoko cijenjeni i poštovani oficiri u penziji.

Radićeva kritika Vojske Srbije, nekada u prošlosti je bila čak i konstruktivna i akcentovao je neophodnost nabavke novog naoružanja i vojne opreme, poboljšanje standarda i uslova rada pripadnika Vojske. Retorika se naglo promijenila sa promjenama u rukovodstvu Ministarstva odbrane i Vojske Srbije, zapravo u vrijeme kada počinju penzionisanja kadrova sa kojima je Radić u bliskim vezama i preko kojih je dolazio do povjerljivih podataka. Ti kadrovi i danas su politički aktivni u opoziciji, a kontakti po dubini u Vojsci im se osipaju. U tome zapravo leži i animozitet koji Radić sve jače ispoljava prema Vojsci Srbije, jer odsijecanjem kontakata presušuju i izvori informacija, a informacija je novca vrijedna – zaključuje Balkanfacts.net.