Danima okruženi artiljerijskom vatrom i malobrojnim snagama, naši vojnici su pokazali šta znači borba do posljednjeg daha
Na pravoslavni Veliki petak, 9. aprila 1999. godine, 110 pripadnika Vojske Jugoslavije stalo je pred nalet oko 1.500 boraca OVK, uz podršku albanske artiljerije i NATO avijacije. Počelo je višednevno bombardovanje, a borba za svaki pedalj zemlje na Košarama postala je simbol hrabrosti i žrtve. U sukobima koji su trajali više od dva mjeseca, Vojska Jugoslavije je zaustavila kopnenu invaziju, ali uz cijenu od 108 poginulih vojnika.
Krv, gubitak i heroizam obilježili su bitku koja je trajala od 9. aprila do 10. juna 1999. godine. Napad OVK, uz podršku Vojske Albanije i NATO-a, bio je dio plana kopnene invazije na Kosovo i Metohiju, ali su malobrojni vojnici VJ pružili snažan otpor.
Odabrana lokacija za prodor
Nakon početka bombardovanja SRJ 24. marta 1999. godine, NATO je gađao i granične položaje. Košare su izabrane kao ključni pravac napada zbog konfiguracije terena i nadmorske prednosti napadača. Cilj je bio presijecanje komunikacije između jedinica VJ i zauzimanje šireg područja Metohije.
Napad na Veliki petak
U ranim jutarnjim časovima 9. aprila počela je masovna artiljerijska vatra, najprije kao diverzija, a zatim i direktan napad na karaulu Košare. Ubrzo je uslijedio i pješadijski juriš OVK iz tri pravca.
Na prvoj liniji nalazilo se svega 110 vojnika VJ, koji su tokom dana vodili teške borbe i nanosili velike gubitke napadaču. Ipak, OVK je uspio da zauzme pojedine dominantne tačke i prebaci artiljeriju na višu kotu.
Krvave borbe i povlačenje
Borbe su trajale bez prekida. Pod snažnim pritiskom, vojnici VJ su bili primorani da se povuku sa karaule na povoljnije položaje, gdje su formirali drugu liniju odbrane. Ubrzo su stigla i pojačanja.
Uslijedili su brojni pokušaji proboja, ali je odbrana stabilizovana uprkos stalnim napadima i artiljerijskoj vatri.
Kontranapadi i stabilizacija fronta
Sredinom aprila izveden je kontranapad na Maja Glavu, čime je prekinuto djelovanje neprijateljske artiljerije sa tog pravca. Front je potom stabilizovan, bez većih pomjeranja.
Tokom maja vođene su nove teške borbe. Posebno se izdvaja pokušaj napada uz podršku tenkova, ali bez odlučujućeg uspjeha.
Zabranjene kasetne bombe
U noći između 10. i 11. maja NATO avijacija je koristila kasetne bombe, pri čemu je poginulo više vojnika VJ, a ranjeno nekoliko desetina. Ovaj napad je značajno uticao na tok borbi na tom dijelu fronta.
Završnica bitke
Do kraja sukoba vođene su intenzivne borbe, ali bez velikih teritorijalnih promjena. Vojska Jugoslavije uspjela je da zadrži linije i spriječi kopneni prodor.
Prema podacima, poginulo je 108 pripadnika VJ, dok su gubici na drugoj strani bili znatno veći.
Kraj sukoba
Rat je završen 10. juna 1999. godine potpisivanjem Kumanovskog sporazuma, nakon čega su se snage VJ povukle sa Kosova i Metohije. NATO snage su ušle kao KFOR, dok je OVK formalno razoružan.
Bitka na Košarama ostala je upamćena kao simbol otpora, žrtve i upornosti u izuzetno teškim uslovima.
(Kurir.rs)
Od običnog pograničnog sukoba mitomani prave legendu o srBskom junaštvu. Na dnevnom nivou u Ukrajini bude 10ak intezivnijih bitaka od onog na Košarama.