Ruši li sukob Brisela i Vašingtona vlast u Crnoj Gori: Šta znači pritisak iz Brisela za izbacivanje srpskih i albanskih partija iz vlasti?

Politička scena u Crnoj Gori u fokusu je zbog pritisaka iz Brisela koji bi mogli indirektno uticati na stabilnost vladajuće koalicije. Otvoreno se govori o rekonstrukciji Vlade a gdje bi zvanična Podgorica i deklarativno zauzela stranu u aktuelnom sukobu Brisela i Vašingtona. Šum u komunikaciji unutar evroatlantskog bloka zahuktao se zbog situacije sa Grenlandom a s tim u vezi očigledno je da Brisel, kao jedan jak centar moći, želi da utiče i na političke procese u državama EU kao i kandidatima za članstvo.

Među prvima tu svakako jeste i Crna Gora i očito je nedopustivo da postoje političari koji su više na liniji Vašingtona nego na liniji Brisela. EU (u raspadanju) želi da pokaže zube kao da se još pita u svijetu i da je relevantna svjetska sila iako se i sama suočava sa rastom patriotskih snaga a što takve instuticije žele da predstave kao desničarske. U Crnoj Gori, te snage mogle bi biti oličene u srpskim i albanskim političkim predstavnicima koje su uvijek baštinile patriotske tendencije, ljubav prema sopstvenim istorijama, poštovanje zastava i promociji svog nacionalnog bića. Političkim promjenama u SAD-u, očigledno je da su dobile podršku jedne jake svjetske sile (pogotovo jer je albanski lobi itekako jak u Vašingtonu) dok je novina da su i srpski politički predstavnici dobili odškrinuta vrata vašingtonskim dogovorima.

To očigledno ne odgovara Briselu koji mora da pokaže da se i dalje nešto pita, pa gdje će naći bolji primjer od Crne Gore. Upravo politički predstavnici kojima su puna usta evropskih integracija i koji dalje od Brisela očigledno ne vide, do te mjere da to kod prosječnog građanina izaziva i stid, suočili su se sa pritiskom u vidu saradnje sa nekim drugim političkim strukturama koju je slobodna Crna Gora 2020. godine poslala u opoziciju.

Tako se mogu protumačiti i informacije Borbe da je premijer Milojko Spajić dobio neformalno „zeleno svijetlo“ iz pojedinih zapadnih centara moći da započne rekonstrukciju Vlade Crne Gore, čiji bi ključni cilj bio izbacivanje političkih predstavnika srpskog naroda iz izvršne vlasti. Istovremeno, na udaru bi se, prema istim izvorima, mogli naći i pojedini predstavnici albanskih partija, oni za koje se procjenjuje da imaju snažnu i direktnu vezu sa Sjedinjenim Američkim Državama.

Evropska unija svakako kroz pristupni proces, ima instrumente da vrši pritisak na ubrzanje reformi i jačanje vladavine prava a samim tim, imaju i pravo da biraju svoje partnere. Jasno je da dio Evropske Unije očigledno plače za tekovinama ražalovanog DPS-a i priželjkuje njihov povratak (čitav Hrvatska), ali isto tako je potrebno i građanima Crne Gore jasno reći šta se dešava iza kulisa.

Sveukupno, eventualna rekonstrukcija Vlade zavisiće od unutrašnjih političkih odnosa, konsenzusa u parlamentu i sposobnosti premijera da balansira različite političke interese i da li će se povinovati Evropskoj Uniji ili će ipak poštovati volju birača iz 2023. godine.