Sedmočasovno radno vrijeme, izgradnja druge dionice auto-puta, kao i dolazak velikih investicija iz Japana – samo su neka od obećanja koja se iz godine u godinu ponavljaju u javnom i političkom prostoru, pa tako i na početku 2026. godine.
Riječ je o temama koje su već postale svojevrsni politički refren: najavljuju se u kampanjama, potvrđuju u programskim dokumentima i saopštenjima, ali rijetko prelaze iz faze obećanja u fazu konkretne realizacije. Sedmočasovno radno vrijeme se godinama predstavlja kao velika socijalna reforma koja bi unaprijedila kvalitet života zaposlenih, ali bez jasnih rokova, modela primjene i procjene ekonomskih posljedica.
Slična situacija je i sa drugom dionicom auto-puta, koja se redovno najavljuje kao prioritet infrastrukturnog razvoja, ali se i dalje čeka jasan finansijski okvir, precizan početak radova i potpuna transparentnost ugovornih obaveza. Iako se o ovoj dionici govori gotovo deceniju, građani za sada imaju samo nova obećanja, a ne nove kilometre puta.
Posebno mjesto u listi ponavljanih najava zauzimaju investicije iz Japana, koje se svake godine pominju kao dokaz međunarodnog povjerenja i ekonomskog potencijala Crne Gore. Međutim, osim opštih poruka o interesovanju i potencijalu saradnje, konkretni projekti, iznosi i rokovi rijetko se predočavaju javnosti.
Ulazak u 2026. godinu tako ponovo protiče u znaku velikih najava i visokih očekivanja, dok ključna pitanja ostaju ista: šta je od ranijih obećanja ispunjeno, šta je zapelo u procedurama, a šta je ostalo samo politička poruka bez realnog pokrića. Građani, umorni od ponavljanja istih tema, sve češće traže ne nove najave, već jasne rokove i mjerljive rezultate.
Niti 1000€minimalac nije ostvaren a ne nesto drugo ,jedini napredak nam je da se zgrada vlade zove Whats up a imamo uz nju elektronskog premijera.Blago nama koliko smo ludi.