NVO sektor ne interesuju građani koji se bore za ljudska prava: Ljudska prava u Botunu ne vrijede kao u Pljevljima?

Neprimjerene i uvredljive poruke koje je predsjednik Opštine Pljevlja Dario Vraneš uputio direktorici CIN-CG-a Milki Tadić Mijović izazvale su reakcije dijela NVO sektora, koji sada od premijera Milojka Spajića zahtijevaju da omogući njegovo razrješenje. Razlog je, kako navode, neprihvatljiv rječnik javnog funkcionera i narušavanje dostojanstva jedne od najpoznatijih istraživačkih novinarki u Crnoj Gori.

Vraneš je na čelu opštine koja funkcioniše pod upravom PES-a, pa su se prozivke tim povodom direktno usmjerile prema premijeru, od koga se očekuje politički stav i institucionalna reakcija. Time slučaj dobija širi kontekst – ne samo lične komunikacije, već i odnosa vlasti prema javnosti, novinarima i političkoj odgovornosti.

Međutim, dok se organizacije civilnog društva glasno oglašavaju u Pljevljima, gotovo kompletan NVO sektor ostaje nijem na proteste mještana Botuna, koji već mjesecima traže zaštitu svojih prava i rješenje pitanja lokacije postrojenja za otpadne vode. Jedni incident osuđuju promptno, drugi ignorišu potpuno.

Ovakav disbalans reakcija otvara više pitanja nego odgovora:
Zašto je Pljevlja prioritet, a Botun tema bez interesa?
Zašto se reaguje selektivno, samo kada je politički bezbjedno, dok se stvarni problemi građana prećutkuju?
Da li je princip dosljednosti zamijenjen principom oportunosti?

Vraneš je, očigledno, tema.
Botun – očigledno nije.

I upravo je u toj razlici mjerljiva težina iskrene građanske borbe, ali i granica do koje glasovi NVO sektora dopiru – ili biraju da ne dopru.