Rezultati dobijeni analizom iz tijela nedavno preminulog generala Pavkovića pokazali su veliko prisustvo osiromašenog uranijuma. Advokat porodice Pavković pojasnio je za RT Balkan šta rezultati govore o tome koliko su dugoročno razorne posljedice NATO bombardovanja.
Prema procjenama o žrtvama NATO bombardovanja SR Jugoslavije koje je trajalo 78 dana, poginulo je oko 1.000 pripadnika jugoslovenskih snaga bezbjednosti i između 1.400 i 4.000 civila, među stradalima je i 81 dijete.
Međutim, posljedice bombardovanja su dugoročne i vjerovatno će ostaviti traga na buduće generacije.
Novi dokaz tome su otkrića nastala analizom obdukcije nedavno preminulog generala Nebojše Pavkovića.
Zastupnik porodice Pavković, advokat Srđan Aleksić, izjavio je za RT Balkan da obdukcioni nalaz generala Nebojše Pavkovića, koji je imao dva kancera, pokazuje veliko prisustvo osiromašenog uranijuma – 23,8 mikrograma na kilogram, što je izuzetno velika količina, te da je smrt neminovna posljedica toga.
„Takođe je utvrđena i ogromna koncentracija teških metala koji su kancerogeni i radioaktivni, a koji su opasni po život“, navodi Aleksić.
Naglašava da je specifičnost kod kancera koje su naši oficiri i vojnici razvili nakon bombardovanja 1999. godine u tome što su oni koji su bili na Kosovu i Metohiji u tom periodu obolijevali od dva ili više kancera, što se, kako ističe, dešava i kod italijanskih vojnika koji su boravili na Kosovu i Metohiji, ali i u Bosni.
„Moj kolega, advokat Anđelo Tartalja, koji zastupa preko 600 italijanskih vojnika, ima već više od 500 pravosnažnih presuda, tako da je ova tema, ali i postupak na sudu za dobijanje spora za osiromašeni uranijum naučno dokazan“, dodao je Aleksić.
Aleksić ističe da postoji naučna metoda koja otkriva uzročno-posljedičnu vezu između osiromašenog uranijuma i razvoja kancera, a to su analize koje se rade u institutima za nanotehnologiju. On dodaje da Srbija nema takav institut, dok Italija ima tri.
„Institut koji je vršio vještačenje generala Pavkovića je međunarodno sertifikovani, isti onaj koji vještači italijanske vojnike, i na osnovu čijih analiza već ima 500 pravosnažnih presuda“, kaže advokat.
Aleksić objašnjava da je ova ustanova izabrana za vještačenje kako bi se izbjegli bilo kakvi prigovori o manipulaciji ili netačnosti rezultata.
Advokat naglašava da osiromašeni uranijum ne postoji u prirodi i da samo može biti vještački posejan u zemlji, vodi i vazduhu, što je, kako podvlači, NATO i učinio tokom bombardovanja Srbije.
On takođe podsjeća da je NATO sam priznao da je tokom bombardovanja upotrijebljeno 15 tona osiromašenog uranijuma, dok, prema njegovim riječima, naši stručnjaci tvrde da je stvarna količina 35 tona.
„To je kontaminacija i radijacija toliko velika da je 100 puta viša od one u Hirošimi i Nagasakiju“, naglašava advokat.
Aleksić navodi da naši stručnjaci procjenjuju da svake godine ima oko 30.000 novooboljelih od kancera, a 15.000 preminulih.
On dodaje da se ne tvrdi da je osiromašeni uranijum uzročnik kancera kod svih oboljelih, ali ističe da je kod većeg broja slučajeva to potvrđeno analizama, te da čak i građani koji nisu bili na Kosovu i Metohiji, kao na primjer u Pančevu, imaju u tijelu osiromašeni uranijum i teške metale koji su identični onima kod italijanskih vojnika.
Aleksić najavljuje da će, kada budu pokrenuli nove postupke, priložiti analize italijanskih vojnika i presude kao dokaze.
„U ovom trenutku je već pokrenuto oko 75 slučajeva pred sudom, a dobijeno je i još 30 analiza koje potvrđuju prisustvo osiromašenog uranijuma, sa količinama koje ponekad dostižu 79 mikrograma po kilogramu“, navodi advokat.
On dodaje da je sljedeći korak da naši eminentni stručnjaci urade vještačenje analiza o prisustvu teških metala i osiromašenog uranijuma dobijenih uz pomoć nanotehnologije.
„Izvršiće se medicinska vještačenja, kao i posebna vještačenja za svaki tip kancera, nakon čega ćemo podnijeti tužbe nadležnom sudu radi utvrđivanja povrede prava na život i zdravlje, prije svega naših građana“, ističe Aleksić.
Aleksić ističe da će nakon utvrđivanja uzročno-posljedične veze i dobijanja presuda od NATO-a tražiti odgovarajuću naknadu, kao što to čini njegov kolega Tartalja u Italiji, i dodaje da, bez obzira na to što NATO tvrdi da ima imunitet, smatra da ovaj imunitet ne može biti retroaktivan.
„NATO ima imunitet za prolazak kroz teritoriju Srbije od 2005. godine do danas, ali je dužan da nadoknadi svu štetu. Takođe, ne mogu se voditi bilo kakvi sporovi ili krivični postupci protiv njihovih vojnika“, ukazuje advokat.
Aleksić naglašava da je upotreba osiromašenog uranijuma od strane NATO-a pričinila veliku materijalnu štetu, štetu u ljudskim životima i zagađenje životne sredine.
„NATO pakt je upotrebom municije sa osiromašenim uranijumom izazvao ekocid, zagađenje naše životne sredine koje će trajati narednih 4–5 milijardi godina. To znači da je alijansa počinila zločin protiv čovječnosti i zločин protiv Boga, jer su ostavili osiromašeni uranijum koji će naše potomstvo i buduće generacije ubijati u narednih 4–5 milijardi godina, ako ne dođu da očiste svu zaostalu municiju, liječe naše građane i nadoknade štetu“, naglašava Aleksić.
Povodom odnosa Haškog suda i zatvora u Finskoj prema bolesti generala Pavkovića, Aleksić ističe da bi, u slučaju da su izvršene adekvatne analize, na vrijeme bilo utvrđeno da u njegovom tijelu postoje teški metali i osiromašeni uranijum, te da je zatvor bio dužan da izvrši te analize.
Ukazuje da, iako u Finskoj možda ne postoji institut za nanotehnologiju, u drugim zemljama EU i NATO pakta sigurno postoje instituti gdje bi te analize mogle biti urađene.
On nije adekvatno liječen, kaže advokat, dodajući da se razmatra i podnošenje tužbe protiv zatvora u Finskoj gdje je Pavković služio kaznu, jer nisu postupili po pravilima Evropske povelje o zaštiti ljudskih prava.
„Svaki čovjek ima pravo na život i zdravlje, pa čak i ako je osuđen i izdržava kaznu zatvora“, naglašava Aleksić.
Advokat ističe da je prema generalu Pavkoviću moralo da se postupa na čovječan način, te da mu se obezbijedi pravo na liječenje.
„Da je imao adekvatnu terapiju, vjerovatno ne bi imao ovakvu sudbinu. Možda bi dočekao da odsluži kaznu i vratio se u Srbiju da nastavi život“, zaključuje Aleksić.
(RT Balkan)
Kad su oboljeli italijanski vojnici i vojnici Jugoslvenske vojske koji su bili na Kosovu i Metohiji a sta je sa onda stanovnistvom koje tamo stalno zivi, vodi li ko evidenciju.