Infekcija Escherichia coli
Rezervoar infekcije je sopstvena, intestinalna Escherichia coli koja je normalan stanovnik crijeva, ali ako kontaminira perinealnu regiju i prodre u urinarni trakt, izaziva infekciju.
Ove infekcije su jedan od najčešćih razloga za propisivanje antibiotske terapije (najmanje 15% od svih propisanih antibiotika je za liječenje urinarnih infekcija).
Karakteristični simptomi su:
-
bol i peckanje pri mokrenju,
-
otežano mokrenje,
-
promjena boje i mirisa urina,
-
nekada prisustvo sukrvice ili
-
zamućen urin.
Osobe ženskog pola (posebno seksualno aktivne) su u 4 puta većem riziku za razvoj infekcije. Razlog za to su razlike u anatomskoj građi između muškaraca i žena (kraća uretra kod žena olakšava prodor bakterija iz perinealne regije). Osim toga, dokazana je genetska predispozicija za ponavljane infekcije (osobe ženskog pola čije su majke imale urinarne infekcije, kao i one osobe koje su u djetinjstvu bile sklone infekcijama češće imaju urinarne infekcije), menopauza i nedostatak estrogena, pridružene hronične bolesti (šećerna bolest).
U ljetnjim mjesecima, učestalost urinarnih infekcija je još veća. Tome doprinosi kupanje u hladnim bazenima, rekama, jezerima i moru u ne baš idealnim higijenskim uslovima. Takođe, sedenje u mokrim kupaćim kostimima povećava rizik od nastanka urinarne infekcije, posebno kod osjetljivih osoba. Ljeti se veća količina tečnosti gubi znojenjem, što može dovesti do smanjene diureze (mokrenja). U ovim okolnostima mokraćni putevi se slabo ispiraju, čime se značajno povećava rizik za ulazak i zadržavanje bakterija u urinarnom traktu.
Šta kada se pojave simptomi urinarne infekcije?
Kada se pojave simptomi infekcije, treba dati urin na analizu. Posebno treba naglasiti da se za laboratorijsku analizu uzima srednji mlaz prve jutarnje mokraće, nakon odgovarajuće higijene perinealne regije. Do odnošenja uzorka u laboratoriju, urin se čuva u frižideru. Na osnovu ove analize, ljekar će procijeniti da li i koji antibiotik je neophodno primijeniti. Blage, nekomplikovane infekcije se mogu liječiti D-manozom, Lactobacillus spp, biljnim preparatima (čaj od brusnice 30%, urobitrat čaj).
Prevencija infekcija
Prevencija infekcija podrazumijeva sledeće:
-
unošenje dovoljne količine tečnosti u toku dana,
-
ne odlagati odlazak u toalet, kao i mokrenje prije i nakon seksualnog odnosa,
-
nakon obavljanja higijenskih potreba pravilna upotreba toalet papira (od naprijed ka nazad).
Recidiv urinarnih infekcija
U slučaju recidivantnih infekcija, recidiv se može spriječiti (ili se makar učestalost infekcije može smanjiti) antibiotskom profilaksom koja se može sprovesti upotrebom malih doza antibiotika kontinuirano ili u jednoj dozi nakon seksualnog odnosa, hormonskom lokalnom supstitucijom, imunoprofilaksom, probioticima (Lactobacillus spp).
Konačnu odluku o vrsti profilakse mora donijeti ljekar koji sagledava sve aspekte potencijalnih rizika i benefita za svakog pacijenta.
Šta ako osoba ima u urinu bakterije, a nema simptoma?
Ukoliko rutinska analiza urina (u okviru sistematskog pregleda i sl.) dokaže prisustvo bakterija, a da osoba pri tom nema simptoma (asimptomatska bakteriurija), takvu bakteriuriju NE TREBA LIJEČITI osim ako se ne radi o:
-
trudnicama (terapija 3 do 5 dana),
-
planiranoj urološkoj intervenciji,
-
promjeni katetera,
-
neregulisanoj šećernoj bolesti.
Nakon završene terapije, potrebno je uraditi kontrolnu urinokulturu, o čemu se pacijent dogovara sa svojim ljekarom.
(Stetoskop)
