Miraš isprozivao Borisov „sinod“: Oženjeni „episkop“, gatare i „sveštenik“ koji krade po prodavnicama

Poslije žestokog sukoba oko zemnih ostataka Antonija Abramovića prije nepunih godinu dana, Miraš Dedeić sada ponovo napao Bojana Bojovića, alijas mitropolita Borisa, iznoseći niz skaradnih detalja o dešavanjima u Bojovićevom „sinodu“.

Dakle, svašta se dešava u tzv. kanonski nepriznatoj crnogorskoj pravoslavnoj crkvi. Sem što imaju dva mitropolita koja jedan drugog ne priznaju, prvi je drugog penzionisao, a drugi prvog tužio sudu, odbivši da prizna da je u mirovini, sem što su se prije nepunih godinu dana na krv i nož zavadili oko zemnih ostataka osnivača svoje crkve Antonija Abramovića, pa onda proljetos i oko prikupljanja novčanih sredstava uz korišćenje imena CPC – sukob ovih dana dobija nove dimenzije.

I ovog puta pred vjernicima ove crkve, pred čitavom crnogorskom javnošću, ponovo su korpe prljavog veša, ređa se skandal za skandalom. Miraš Dedeić, tzv. mitropolit Mihailo, preko portala svog krila CPC, odnosno preko svog „nadležstva za odnose sa javnošću“, javlja sada da je u „lažnom sinodu Bojovićeve grupe totalno rasulo koje se nastavlja novim skandalima“.

„Nakon pokajanja i napuštanja prvog lažnog episkopa Kirijakosa, uslijedio je novi skandal s izbacivanjem drugog lažnog episkopa Joanikija/Luke, dok se treći ‘episkop’ Ivan na svom Fejsbuk profilu predstavlja isključivo kao ukrajinski episkop u Crnoj Gori, bez ikakvih odgovornosti prema Crnoj Gori i Crnogorcima. Time ova groteskna priča o ‘spašavanju Crnogorske Pravoslavne Crkve’ dobija svoj tragični epilog. Kako je sijao razdor u Crnogorskoj Pravoslavnoj Crkvi, tako sada žanje u svojoj privatnoj paracrkvenoj organizaciji“, navodi Miraš na portalu svog krila tzv. CPC.

Iz teksta koji je nedavno objavljen, crnogorska javnost može, pored ostalog, saznati da je od strane „Bojovićeve grupe“, odnosno krila tzv. „mitropolita Borisa“, izvršena „prva lažna i neslavna hirotonija 12. novembra 2023. godine nad bivšim italijanskim rimokatoličkim sveštenikom Domenikom Kantorem, kome je ‘veliki’ Bojović dodijelio titulu ‘episkopa’ za Veliku Grčku“.

„Kantore se u Italiji javno pokajao zbog svoje homoseksualne prošlosti, a zatim i na Lučindan, 31. oktobra 2024. godine, izrazio pokajanje zbog prihvatanja lažne hirotonije od strane Bojovića“, izveštava Mirašev portal.

Ima tu još detalja. Poput onog da je „Kantore s Bojovićem izdržao samo 354 dana, uglavnom radeći na daljinu, prije nego što je javno raskinuo veze sa lažnim Sinodom“.

„U svom pokajničkom pismu Kantore je priznao da je morao platiti 500 evra za primanje lažnog episkopskog rukopoloženja, što je klasičan primjer simonije (kupovine crkvenih zvanja). Opisao je Bojovića kao diktatora koji ne želi dijalog i koji je povezan s opasnim masonskim i okultnim organizacijama. Nakon Kantoriovog javnog odricanja, Bojović se nije ni oglasio, već ga je tiho uklonio s liste članova svog lažnog Sinoda, nadajući se da će cijela stvar proći nezapaženo“, navodi se u ovom tekstu.

Još zanimljiviji je slučaj „druge lažne hirotonije“ koja se dogodila 13. novembra 2023. godine nad, kako navodi Mirašev portal, „bivšim ukrajinskim mirskim sveštenikom (što znači da je oženjen) navodnog imena Ivan, a prezimena Oleščuk, koji je kao izbjeglica stigao u Crnu Goru i tamo promovisan u ‘episkopa dukljanskog'“.

„Iako formalno još uvijek nosi titulu Bojovićeva ‘episkopa dukljanskog’, Oleščuk se na društvenim mrežama predstavlja isključivo kao ukrajinski sveštenik koji služi samo za Ukrajince, koristeći ukrajinsku zastavu i naziv ‘Ukrajinsko Pravoslavlje u Crnoj Gori’ na svom profilu, bez ikakve reference na Crnogorsku Pravoslavnu Crkvu ili odgovornosti prema Crnoj Gori i Crnogorcima“, stoji u tekstu i dodaje da je „indikativno da Oleščuk nije član kanonske Ukrajinske Pravoslavne Crkve, niti ima blagoslov od iste za svoju djelatnost u Crnoj Gori“.

Slučaj „oženjenog episkopa“ ipak nije najskandalozniji od svih hirotonija koje je obavio samozvani mitropolit Boris, javlja dalje Mirašev portal.

„Najskandaloznija od svih lažnih hirotonija dogodila se 5. avgusta 2024. godine u Rumuniji, kada je Bojović ‘hirotonisao’ raščinjenog rumunskog sveštenika Jovana Kozmina Barzu. Hirotonija je obavljena u dvorištu privatne ‘crkve’ i centra za sumnjiva ‘iscjeljenja’, koji služi za uzimanje novca od bolesnih i očajnih ljudi“, piše Mirašev portal.

Navodi se dalje da Barza ima izuzetno problematičnu prošlost – „bio je oženjen i sudski je osuđivan zbog fizičkog nasilja nad suprugom, što je dovelo do razvoda braka“.

„Rumunska Pravoslavna Crkva ga je raščinila zbog više prekršaja, uključujući odstupanje od pravoslavne vjere i učešće u ezoterijskim emisijama s magijama i gatarama. Nakon raščinjenja 2020. godine, pridružio se nekanonskoj grupaciji u Rumuniji gdje je ‘zamonašen’ pod imenom Joanikije.

Bojović je, plašeći se reakcije crnogorske javnosti na ime ‘Joanikije’ (koje podsjeća na mitropolita Joanikija I Lipovca i Joanikija II Mićovića), samovoljno promijenio Barzino monaško ime u ‘Luka’, što predstavlja dodatno kršenje crkvenih kanona“, navodi se dalje u pomenutom tekstu, dodaje da je veza Barze s Bojovićem trajala tek 88 dana te da je već 1. novembra 2024. godine kulminirao sukob unutar rumunskog ogranka Bojovićeve grupe.

Sem svega gore navedenog, Miraš javlja i da se „oko Bojovića i njegovih lažnih episkopa okupio niz osoba sumnjivog morala i prošlosti“.

„Posebno je problematičan slučaj Gabrijela Teodosija Vlada, koji je bio Bojovićev ‘sveštenik’ i Barzin sekretar u Rumuniji. Vlad je uhvaćen u pokušaju seksualnog iskorišćavanja maloletnika na željezničkoj stanici. Prilikom bekstva automobilom, dvoje ljudi je povrijeđeno kad ih je vozilo udarilo i podiglo na haubu“, piše dalje Mirašev portal i kao dokaz nudi i link ka video-snimku incidenta u kojem je učestvovao Gabrijel Teodosije Vlad.

Dodaje se i da je Vlad „viđen kako krade po prodavnicama odeven u svešteničku mantiju“, a da je „ranije vodio građevinsku firmu preko koje je takođe varao ljude“.

„Za sve ove anonimuse i belosvetske likove koje je Bojović okupio i kroz sve ove skandale, postaje jasno zašto je Bojovićevo obećanje o spašavanju Crnogorske Pravoslavne Crkve, a posebno skaradno obećanje o brzom dobijanju tomosa (zvaničnog priznanja) od Carigradske Patrijaršije, ostalo samo prazna i gotovo groteskna riječ“, piše Mirašev portal.

Sa druge strane, na sajtu krila Bojana Bojovića, alijas mitropolita Borisa, nema odgovora na ove prozivke i skaradne detalje koje je pred vjernike i crnogorsku javnost iznijela Miraševa grupa. Tamo je posljednja objava još iz aprila ove godine, zvanično saučešće „duboko ožalošćenog mitropolita Borisa“ povodom smrti pape Franje.