Jovanović crta optužnice i želi da pošalje Gracuna i ekipu na robiju jer su „neposlušni“?

Nikola Jovanović, predsjednik Opštine Budva, još jednom je pokazao da mu je denuncijacija postala način opstanka. Javna ili anonimna prijava, svejedno – važno je da se nekome „nacrta meta“ i da se po svaku cijenu skrene pažnja sa vlastitih promašaja. Na jednoj od sjednica Skupštine, Jovanović se obrušio na Odbor direktora „Parking servisa Budva“ tvrdeći da su „dijelili propusnice šakom i kapom“ i da je riječ o pljački. Međutim, on kao po običaju zaboravlja mnogo ozbiljnije stvari – one koje nose njegov potpis i njegovu odgovornost. Prava pljačka i kršenje zakona desila se usvajanjem Programa privremenih objekata do 2028. godine, gdje se radilo o milionskim interesima i potencijalnim namještaljkama.

Ovakvo „biranje meta“ nikoga ne čudi, jer Jovanović ima opsesivni odnos prema bivšoj koaliciji „Za budućnost Budve“, čiji su članovi Srđan Zekić i Vladimir Mitrović koji su vodili „Parking servis“. Razlog je jasan: ta koalicija ga je, predvođena Mladenom Mikijeljom, dvaput porazila na izborima, i to iako je Jovanović u kampanju ulagao enormna sredstva. Od tada traje njegov lični rat. Jasno je da se Nikola Jovanović ponaša kao nervozni političar koji zna da mu je teren klizav i da popularnost pada.

No, prava bomba eksplodirala je kada je Jovanović u svom jurišu odlučio da „spali“ i svoje ljude.

Među njima je i donedavni odbornik Niko Gracun, koji je u januaru podnio ostavku, iako je bio među prvih pet na izbornoj listi Budva naš grad. Njegov grijeh je što nije bio poslušan kao ostali. Gracun je odbio da podrži koaliciju sa DPS-om, što je za Jovanovića neoprostivo. Uz to, Gracun je blizak Joku Popoviću, bivšem sekretaru za investicije, čovjeku koji je prije par mjeseci napustio Jovanovića i poveo za sobom značajan dio podrške.

Dobri poznavaoci političkih prilika u Budvi tvrde da Jovanović ima patološki strah od Popovića i njegove grupe. Razlog je prost – najbolji rezultati na biralištima uvijek su dolazili upravo sa mjesta za koja je bio zadužen Popović. Jovanović to zna, i zato reaguje panično: svaki potencijalni otpor mora se sasjeći u korijenu, a najbolji način da se to postigne jeste – tužilaštvo. Nije teško zaključiti: eventualna optužnica protiv Gracuna bila bi čist primjer političkog progona, lična osveta i upozorenje svima koji bi se drznuli da misle svojom glavom.

Kao šlag na tortu, Jovanović nije propustio priliku da opet napadne bivši Odbor direktora „Parking servisa“ – u kojem je, podsjećamo, sjedio upravo i Niko Gracun. Tako predsjednik opštine sije poruku straha i poslušnosti: ko god pokuša da odstupi od zacrtane linije, biće označen.

U javnosti sve glasnije odjekuje pitanje: da li je Budva dobila predsjednika opštine ili malog inkvizitora kojem je jedini hobi da piše prijave i crta mete? Dok Specijalno tužilaštvo najavljuje da će ispitati rad „Parking servisa“ zbog propusnica, zimnica i bonova, građani Budve sve jasnije vide da pravi problem nije u propusnicama, već u čovjeku koji cijeli sistem koristi kao alat za ličnu osvetu i političko potkazivanje.

Budva, nažalost, plaća cijenu njegove opsesije i ličnih fobija – dok se grad guši u aferama, stvarnim problemima i montiranim obračunima koji više liče na kriminalni roman nego na vođenje lokalne samouprave.