Četvrtog avgusta 1995. godine, nad srpskim narodom u Krajini izvršen je jedan od najbrutalnijih pogroma u novijoj evropskoj istoriji. To nije bila u pitanju samo vojna operacija, već sistematski čin etničkog čišćenja, u kojem su srpske kuće spaljene, hramovi skrnavljeni, groblja preorana, a nedužni ljudi mučeni, ubijani ili primorani da bježe – samo zato što su Srbi, saopštila je Jovana Todorović, portparolka Demokratske narodne partije i odbornica u SO Budva (ZBCG – DNP).
Kako navodi, mi koji smo to preživjelii, danas ne možemo, a da ne podignemo glas protiv zla koje se tada obrušilo na nas. Jer to zlo nije bilo novo – ono je imalo staro ime. Ime koje srpski narod pamti još iz Drugog svjetskog rata. To zlo je imalo lice ustaške ideologije, koja je tada – devedesetih – ponovo vaskrsla pod novim uniformama, ali sa istim ciljem: da Srba više ne bude tamo gdje su vjekovima živeli.
Dodaje zločin počinjen nad Srbima u „Oluji“ nije bio usputna greška rata, već planirani nastavak ustaške politike: politika istrebljenja, progona i poniženja. Sve je bilo dozvoljeno – starac u kolicima, dijete u naručju, žena u suzama – niko nije bio pošteđen. Civili su ubijani na kućnom pragu, kolone izbjeglica bombardovane, a one koji su ostali, dočekale su smrt, batine ili tišina praznih sela.
Istakao je kao neko ko je par godina ranije bježao iz Osjeka sa porodicom, ne nosim samo uspomenu – nosim teret istine. I ta istina više ne smije da se prećutkuje! Ne smijemo da zatvaramo oči pred slavljenjem „Oluje“ kao državnog praznika u Hrvatskoj, dok se pred očima svijeta igra i pjeva nad masovnim grobnicama, dok se poruke mržnje ispisuju po preostalim srpskim kućama, a ustaške parole postaju dio svakodnevnice.
Za nas, 4. avgust nije samo dan žalosti. To je dan upozorenja. Dan kada treba jasno i glasno da kažemo: ustaštvo nije prošlost – ono i danas kuca na vrata, prerušeno, osnaženo ćutanjem svijeta i zaboravom pravde. A mi, Srbi, koji smo prošli kroz logore, pogrome i izgnanstva – mi imamo obavezu da se sejećamo.. Da govorimo. Da ne damo da se zaboravi!
Tražimo istinu. I pravdu. Jer narod koji zaboravi svoje žrtve – osuđen je da ih ponovo sahranjuje.
Sjećamo se Knina. Sjećamo se kolona. Sjećamo se onih kojih više nema. I nikada nećemo prestati da govorimo istinu – makar svijet pokušavao da nas ućutka!
Slava svim srpskim žrtvama brutalno ubijenim u ustaškom pogromu od 1991. do 1995. godine, zaključila je Todorović u saopštenju.
A draga gospodjo nikad ne navedete zasto su ti srbi protjerani, zbog dizanja pobune protiv drzave Hrvatske, organizovanja oruzane pobune, ubistava policajaca, sta im je trebalo dozvoliti da oni odlucuju o sudbini Hrvatske?????
citiram“mi nijesmo proterani nego nam naredjeno od nase vlasti iz Beograda da bezimo“ rece zena koja je bila u koloni….
Manipulišete i zaboravljate kako je došlo do svih pogroma,ne samo Srba! Sve je počelo balvan revolucijom na teritoriji Hrvatske,koja je naravno instruirana iz Beograda od velikosrpske vlasti koja je htjela Veliku Srbiju,sjećate se,Karlobag ,Ogulin,Virovitica!Što ne pomeneš one tenkove koji su zasipani cvijećem ispraćani na Vukovar,mučenički grad ubijan tri mjeseca od četničko srbijanske soldateske,pod Imenom JNA! Počinjeni su užasni zločini na svim stranama,ali poznato je ko je započeo krvavo kolo,a ko se branio!
Bravo Cg, odlicno objasnjeno i istinito, ali balvanima tesko dopire do mozga, oni samo vjeruju sto im kazu popovi i crkva srbije!
Istinu treba govoriti i ponavljati često,jer više puta ponovljena laž u ispranim mozgovima postaje istina!
Oluja je u Crnoj Gori evo 30 godina ne oluja nego tornado sta ste napravili od Crne Gore najviše vi politicari