Patrijarh srpski Porfirije služio je danas liturgiju u crkvi Svetog arhangela Gavrila u Beogradu i poručio da vjera znači povjerenje i podrazumijeva zajednicu, saopštila je SPC.
Porfirije je tokom službe istakao da Bog pokazuje da život svakog od nas ne može biti samo ideja i ideologija, jer onda najčešće postane prazna riječ, nego da ono što je istina vjere mora biti potvrđeno, pokazano, provjereno i posvjedočeno životom, to jest da su u konkretnoj svakodnevnici vjera i život jedno te isto.
„Vjera nije, dakle, tek uvjerenje u to da postoji neka viša sila koja upravlja svijetom, koja je snažnija i moćnija od nas ljudi i mi nemamo druge nego da joj se pokoravamo, da činimo sve kako bismo je umilostivili i tako redom. Vjera podrazumijeva život, vjera je i znanje, vjera je i ljubav. Sve su to sinonimi jednog te istog dara koji smo dobili od Boga, jer vjera iznad svega i prije svega jeste odnos i jeste zajednica, kao što je to u ostalom vjera i u našem svakodnevnom životu, u našoj horizontali“, poručio je patrijarh.
On je naglasio da vjera znači povjerenje, kao i da što je veće povjerenje, to je prisniji odnos između onih između kojih postoji povjerenje.
„Tamo gdje je snažnija zajednica — snažnija je vjera. Tamo gdje je snažnija vjera mnoga iskušenja lako se rješavaju i mnoge prepreke neuporedivo lakše se prolaze“, rekao je patrijarh u besjedi.
Patrijarh Porfirije pozvao je sve na pokajanje.
„Neka bi Gospod dao i nama da uvijek imamo čiste, istinske i prave vjere, znajući da kroz nju dejstvuje blagodat Božija u našem životu, da se oprisutnije sam Gospod u nama i među nama, a onda vjerom, imajući jedinstvo sa NJim, imaćemo više prostora svako od nas za drugog u svom srcu, imaćemo više razumijevanja, ukazivaćemo više ljubavi jedan u odnosu na drugog, praštaćemo više jedan drugom, tražićemo oproštaj više jedan od drugog, jednom riječju: živjećemo onim na šta nas Gospod poziva, a to je pokajanje. Pokajte se, jer se približilo Carstvo Nebesko jeste riječ Gospodnja koja otkriva i samog Boga, ali jeste i put kojim i mi otkrivamo, upoznajemo i spoznajemo sami sebe“, zaključio je patrijarh SPC.
Patrijarhu Porfiriju su sasluživali starješina hrama protojerej-stavrofor Ilija Šmigić, protojerej-stavrofor Đuro Đurđević, jereji Goran Đukić i Jovan Babić, protođakon Dragan Radić i đakoni Marko Popović i Vasilije Perić.
Crkva Svetog arhangela Gavrila je sagrađena u periodu između 1937. i 1939. godine, u slavu nastradalih srpskih vojnika tokom Prvog svjetskog rata, dobrotom i ljubavlju ktitora Milana i Radmile Vukićević.
Veliki rodoljub, solunac, nosilac Albanske spomenice i poslijeratni narodni poslanik, počiva zajedno sa suprugom u svojoj zadužbini koju je 4. juna 1939. godine osveštao patrijarh srpski Gavrilo.
Projekat hrama u srpsko-vizantijskom stilu je izradio arhitekta i slikar Grigorije Samojlov, a ikonostas od orahovine u duborezu su izradila braća Milojević.
Prvobitan freskopis je rad akademskih slikara Varun-Sekreta i Retlingera, a njihovu restauraciju poslije Drugog svjetskog rata izvršili su akademski slikari Danica i Milosav Mladenović.
Po želji ktitora pod je izrađen u mozaiku po ugledu na manastir Svetih Arhangela kod Prizrena. Svečani prenos časnih moštiju Svetog Pantelejmona u ovu crkvu izvršen je septembra 1946. godine. Prestone ikone je naslikao Dragomir Glišić, koji je i autor živopisa iz 1985–1987. godine.
