Slučaj građanina Danila Marunovića – demokratija po mjeri DPS-a: Sloboda za naše, zabrana za vaše!

Kada je crnogorska vlast, pod patronatom tada dominantnog DPS-a i njegovih satelita iz tzv. Evropskog saveza, zabranjivala ulazak u državu Matiji Bećkoviću, Dejanu Miroviću i drugim istaknutim intelektualcima, sve je bilo „po zakonu“. Tada nije bilo ni riječi o ljudskim pravima, slobodi kretanja, mišljenja, govora. Nisu se javljale „nevladine“ organizacije, nije se oglašavala opozicija, nije bilo međunarodnih reakcija. Naprotiv, progon neistomišljenika iz Srbije bio je slavljen kao patriotski čin.

Danas, kad jedan glumac iz Crne Gore, bez ikakve institucionalne ili društvene uloge u Srbiji, poziva na rušenje vlasti u Beogradu – na simbolični Vidovdan – i kada ga, sasvim razumljivo, pozovu na informativni razgovor, cijela garnitura crnogorskih „demokrata“ i samozvanih boraca za ljudska prava diže se na noge. Viču o diktaturi, fašizmu i medijskom mraku. Licemjerstvo, očigledno, nema granica.

Dakle, ako si građanski aktivista koji iz Podgorice huška protiv vlasti u Beogradu – to je sloboda govora. Ako si srpski intelektualac koji misli drugačije od zvanične crnogorske linije – ti si prijetnja po nacionalnu bezbjednost. Ovaj dvostruki standard je rak rana političkog i društvenog diskursa u Crnoj Gori, koji razara samu srž pravde i zdravog razuma.

Građanisti, koji su decenijama bili u službi jednog autoritarnog režima, sada se predstavljaju kao žrtve kada njihovi akteri prvi put osjete ono što su drugima priredili. Ali ono što najviše vrijeđa inteligenciju građana jeste potreba tih istih elita da sve to predstave kao borbu za demokratiju. U stvarnosti, riječ je o čistom političkom oportunizmu i agresivnoj netoleranciji prema svakome ko ne dijeli njihov svjetonazor.

Vrijeme je da se razobliče i njihovi motivi i njihova propaganda. Građanska prava ne mogu biti ekskluzivna privilegija jedne političke opcije. Ili važe za sve – ili ne važe za nikoga. A Crna Gora ne smije više biti tala političkih prevara koje iza maski antifašizma i Evrope skrivaju najbanalniju formu represije i ideološke isključivosti.