Da s vremena na vrijeme ne izdaju poneko antisrpsko saopštenje, crnogorska javnost bi pomislila da ministarstvo spoljnih poslova Crne Gore postoji samo na papiru.
U suprotnom, bi se sav diplomatski posao namještenika Milana Roćena i Srđana Darmanovića koje posuđuju njihovi naslednici, sveo na ispijanje kafica u kancelariji ili obližnjem kafiću u Bokeškoj ulici.
Da današnje (ne)radno poslijepodne čimbenicima Ministarstva spoljnih poslova bude atipično, potrudio se srpski patrijarh Porfirije koji se, gle ćuda, zahvalio Rusiji na podršci koju je ta zemlja iskazala prema SPC-u i njenim vjernicima u periodu kada je DPS-ov režim nebirajući sredstva jurišao na svetinje u želji da ih oduzme.
Međutim, ta zahvalnica je izazvala nelagodu u resoru Ervina Ibrahimovića i to među istim onim službenicima koji su zdušno podržavali naum Mila Đukanovića da napravi partijsku crkvu.
Ministarstvo spoljnih poslova Crne Gore saopštilo je danas da su izjave patrijarha srpskog Porfirija neprimjerene i nedopustive.
– Crna Gora je nezavisna, suverena i sekularna država, članica NATO-a i pouzdan partner evropske i evroatlantske zajednice, s prioritetnim ciljem da se u najskorijem roku pridruži Evropskoj uniji. Na to ne mogu uticati bilo čije izjave, niti političke, vjerske ili druge kalkulacije, već samo građani Crne Gore, koji su se jasno opredijelili za razvojni, prosperitetni put svoje države. Podsjećamo da su državna pitanja isključiva nadležnost institucija Crne Gore pa izjave vjerskih poglavara, uključujući i patrijarha Srpske pravoslavne crkve, koje se odnose na unutrašnju ili vanjsku politiku, pored toga što nijesu relevantne, smatramo neprimjerenim i nedopustivim. Crna Gora ostaje čvrsto posvećena putu ka članstvu u Evropskoj uniji, njegovanju sekularnog karaktera države i jačanju stabilnosti i mira u regionu, te da očekuju da takvo opredjeljenje poštuju svi akteri, uključujući i vjerske poglavare – navedeno je u saopštenju ministarstva na čijem je čelu Ervin Ibrahimović.
Ovako promtno Ministarstvo spoljnih poslova nije reagovalo kada je hrvatski šef diplomatije prisvajao Hrvatskoj sve ono što je po „ukusu“ zvaničnog Zagreba. Umjesto protestnih nota, ministar Ibrahimović produbljava odnose sa hrvatskim kolegom koji je sebi dao za pravo da se jedanput mjesečno najdirektnije umiješa u unutrašnja pitanja Crne Gore – od sporenja vlasništva nad školskim brodom „Jadran“, preko dobrosusjedskog sufliranja da Podgorica usvoji Rezoluciju o agresiji na Dubrovnik, pa sve do upozorenja da se ne dira nezakonita sramna spomen ploča u Morinju čijem skaradnom otvaranju je prisustvovao prije dvije i po godine.
Ako ovi skandalozni istupi Grlić Radmana ne zavređuju epitet neprimjerenih i nedopustivih, onda tek takvu kvalifikaciju ne zaslužuju učtivost i zahvalnost koju je patrijarh srpski Porfirije iskazao prema Moskvi zbog podrške tada progonjenoj Srpskoj pravoslavnoj crkvi u Crnoj Gori.
Ova razlika u pristupu Ministartsva spoljnih poslova prema susjednim državama samo pojačava utisak da je ovom resoru neophodno provjetravanje od vrha do dna.
Ibrahimovic je ponizno cutao kad nam je hrvatski politicar Grlic otimao drzavnu teriroriju, drzavnu imovinu i omalovazavao Crnoogorce i Crnu Goru. Kad je Koncentracioni logor Lora bukvalno nazvao odmaralistem, a ne logorom.
I nije sporno sto je Ibrahimovic ponizno, podanicki i u strahu precutao sve to, sramno je da takva osoba predstavlja Crnu Goru i istupa u ime drzave Crne Gore.
A bilo bi posteno da se ne mjesa u crkvena pitanja. Dosta su on i njegovi udarali na crkvu i crkvenu imovinu
Nikad vise se ne smije dopustiti daa zlonamjernici brutalno vrijedjaju vecinsku Crnu Goru, njenu vecinsku crkvu, njen vecinski jezik, njeno vecinsko pismo…
Na takve pokusaje treba zestoko uzvratiti