Piše: Boško Vukićević
Kada god imate nedoumica oko nekog krupnog pitanja u vezi sa našim narodom, državom ili Crkvom, pronađite koji je zvanični stav medijskog koncerna „Vijesti“, zauzmite dijametralno suprotan i – bićete na pravom putu.
Kada govorim o ovom medijskom koncernu kao političkom faktoru pod njim podrazumijevam, mislim da je jasno, prije svega osnivače i ostale koji određuju uređivačku politiku, tj. osobe koje su od svog bavljenja specifičnim „novinarstvom“ zaradile ogromne pare. „Vijesti“ su dugogodišnji promoteri interesa inostranih faktora koji, u najvećem broju slučajeva, nijesu u skladu sa interesima, željama i očekivanjima građana Crne Gore. Kako bi prikrile takvu svoju ulogu, „Vijesti“ tradicionalno političku konkurenciju u Crnoj Gori označavaju kao faktor koji „radi u interesu Beograda“, i u tom smislu njihov diskurs ne odskače pretjerano od uobičajene retorike poraženog diktatora i njegovih medijskih poslušnika. Što i ne čudi, imajući u vidu dugotrajne periode savezništva Prve i Druge familije; „braća po antisrpstvu“, reklo bi se, a takvo bratstvo bi remetilo samo pitanje podjele „finansijskog kolača“, tj. društvenih bogatstava opljačkanih od naroda Crne Gore.
Recimo, u središtu posljednjeg dešavanja sa našom Crkvom nije nikakvo „miješanje Beograda“, niti „agresorske namjere Vučića prema mladoj europskoj demokraciji“, već dugogodišnji plan, osmišljen u nekim zapadnim kuhinjama, da pravoslavne eparhije u Crnoj Gori imaju samostalnost u odnosu na našu svetu SPC. I, u tome je sva priča. A smisao te priče jeste razdrobljavanje srpstva na Balkanu, tj. onemogućavanje ne samo teritorijalne ujedinjenosti srpskog naroda, već i one kulturne i vjerske. Neko bi logično upitao: jesmo li se za to borili, da li su veličanstvene litije služile da se naš narod dodatno razjedini i da bismo služili interesima nedobronamjernih zapadnih faktora? Mislim da je sada jasnije vidno ogorčenje, povodom date situacije, naših arhijereja i samog vladike Joanikija u prethodna nekolika dana.
I u prethodnim tekstovima sam isticao: proces demontaže nakaradnog Sistema u Crnoj Gori ne ide očekivanim tempom. Takva nezadovoljavajuća brzina promjena i nedovoljna odlučnost izvršne vlasti posljedice su upravo djelovanja nekih inostranih faktora koje sam pominjao i njihovih ekspozitura u Crnoj Gori. U cilju kompletne demontaže oborenog diktatorskog režima i oslobađanja institucija najvjerovatnije je neophodno napraviti temeljnu rekonstrukciju Vlade i u nju uvrstiti političke kadrove koji će se na odlučniji način nositi sa problematikama. Takav razvoj događaja bi, na neki način, zadovoljio i mnogobrojne pripadnike litijskog pokreta koji se sa pravom pitaju: šta u Vladi traže, i to na ključnim mjestima, mnogi pojedinci koji su tokom višedecenijske režimske strahovlade sramno ćutali, ili pak sarađivali sa prethodnom vlašću?
Jedna od fundamentalnih stvari u narednom periodu, uz neophodne promjene koje pominjem, mora biti stvaranje uslova za prve slobodne izbore u istoriji naše zemlje. Tek nakon tih izbora imaćemo realnu sliku o volji našeg naroda, na osnovu koje treba da izgradimo opštenarodno pomirenje i put kojim naša država mora ići.
