Očigledna opsjednutost funkcijom i foteljom sve više obuzima predsjednika skupštine Aleksu Bečića i prijeti da preraste u ozbiljan problem, koji više nije samo puki kompleks ili neka frustracija.
I to se vidi na svakom koraku, od svakodnevnog samohvalisanja o uspješnosti rada parlamenta (a kada kaže parlament onda misli na sebe, iako se rezultati ne vide), glupa floskula o ,,eskalaciji parlamentarizma“, za koju vrh Demokrata misli da je veličanstvena i da je treba stalno ponavljati, jurnjava službenim kolima po crnogorskim drumovima, što je već odraz provincijskog mentaliteta, pedeset tjelohranitelja oko ,,stasitog“ šefa parlamenta na svakom koraku, itd.
I kad, na kraju balade, običan konzument dnevne politike odluči da posjeti sajt skupštine Crne Gore, ne bi li se informisao o radu ovoga visokog doma, i tamo naleti, isključivo na junaka naše priče – Aleksu: ,,Bečić je stub stabilnosti“, “Bečić se dokazao kao kredibilan i odgovoran partner“, ,,Predsjednik skupštine u evropskom parlamentu“, ,,Uputio poziv na dijalog“… Komunizam je, zaista, najviše koštao Crnu Goru, anomalije iz toga vremena pogađaju svaki segment društva i dan danas, posebno kada se nekom otvori šansa da se ,,uprti u velike gaće“ i odluči da postane maršal lično.
E, iako za sebe kažu da su mladi, Aleksa i partneri mu iz partije su u stvari klasični komunistički đuturumi, a on među njima izigrava malog diktatora, koji se dokopao svojih pet minuta.
Ne bismo da mu kvarimo ugođaj, ali čisto valja napomenuti da njegove kolege iz parlamentarne većine kažu da on više nema njihovu podršku, i ako želi da još uvijek glumi veliku facu, onda će morati da potraži pomoć od Mila lično. Vidjećemo da li će Aleksa, zbog funkcije i fotelje, prihvatiti da je ostao bez podrške ili će prodati dušu đavolu.
