Na današnji dan, praznik Preobraženja Gospodnjeg, 1996. godine podignut je spomenik junacima Mojkovačke bitke u čast 80 godina o te epske pobjede crnogorske vojske pod komandom Janka Vukotića nad Austrougarima, kojom je omogućeno srpskoj vojsci da se povuče iz pravca Peći preko albanskih i crnogorskih planina ka Jadranskom moru i kasnije Krfu.
Na spomeniku se nalazi ploča sa sledećim tekstom: „Mi smo pali da bi Crna Gora i Srbija živjele“. U blizini spomenika se nalaze ostaci rovova iz vremena borbi u Mojkovačkoj bici.
Kako bi se odužio svojim precima za jedan od najsvjetlijih primjera žrtvovanja u Prvom svetskom ratu, Jugoslovenski odbor za obilježavanje 80 godina od Mojkovačke bitke je na Bojnoj njivi podigao spomenik u čijoj blizini se svakom 19. avgusta održava Mojkovački sabor, u slavu junaka te epske bitke.
Nažalost, danas se na 25. godišnjicu podizanja spomenika nije održao tradicionalni sabor, a da stvar bude još tužnija niko se nije udostojio da položi vijence na spomenik našim slavnim precima koji su živote dali u borbi protiv agresora.
Na jednoj slici se može jasno vidjeti da je neko sklonio stariji vijenac ispred spomenika i bacio ga na livadu zajedno sa ispijenom flašom piva i ostalim otpadom.
Ovo je samo još jedan u nizu primjera koliko mi ne cijenimo našu istoriju i pretke, iako znamo da se istima busamo u grudi.
Od lokalne DPS-ove vlasti ne može se očekivati da položi vijence svojim palim precima, ali je barem neka državna institucija mogla organizovati prigodan program, ili barem položiti vijenac ispred spomenika ovih junaka, barem su toliko zaslužili.
Nažalost, u Crnoj Gori se već decenijama u vladajućim krugovima minimalizuje žrtva mojkovačkih junaka, koja se ćesto zlouotrebljavala u podsticanju naših ideoloških i političkih dioba, a tako je i dan-danas.
