Priština i ove godine obilježava samoproglašenje takozvane republike Kosovo, suštinski i dalje protektorata Zapada, koje ni uz nezapamćenu vojno-političku podršku nije uspjelo da postane država.
Ništa se nije promijenilo od 2008. kada je prištinski albanski parlament samoproklamovao nezavisnost, sa samo jednim realnim argumentom, da iza te odluke stoji moć najveće vojne alijanse na svijetu.
Tu samozvanu državu prva je, simbolično, priznala vlada Avganistana, koja je u tom trenutku bila američka okupaciona zona. Sledećeg dana priznanja su formalno stigla od SAD, Velike Britanije, Albanije, Francuske i Turske, a zatim i od ostalih klijentskih država Alijanse.
Albanci su 17. februara 2008. euforično slavili na ulicama Prištine, što je svijet mogao da gleda u direktnom prenosu Si-En-Ena i Bi-Bi-Sija. Posle nekoliko mjeseci stigao je i bivši američki predsjednik Bil Klinton, arhitekta NATO agresije na Srbiju, da otkrije sopstveni spomenik, na prištinskom trgu i bulevaru koji nose njegovo ime. Medijskom halabukom bili su zaglušeni glasovi razuma koji su upozoravali da je riječ o opasnom presedanu, nelegalnom otcjepljenju teritorije suverene države, čija su prava garantovale UN. Ignorisana su i upozorenja da je u južnoj srpskoj pokrajini legalizovana vlast albanskih kriminalno-političkih klanova. Ugledni britanski pravnik Malkolm Šo je u Međunarodnom sudu pravde u Hagu otvoreno naglasio da tzv. Kosovo ne zadovoljava kriterijume samostalne države i da ilegalno otcjepljenje ne može da se legalizuje političkim izjavama.
Pokrovitelji Prištine su ovakva upozorenja ignorisali, kao što su i zatvarali oči pred svakodnevnim terorom nad Srbima, kojima su na KiM uskraćivana najosnovnija ljudska prava, od slobode kretanja, do lične i imovinske bezbjednosti. Da ni sami Albanci nisu bezbjedni, ukazivali su izvještaji međunarodnih policijskih agencija o tome da je takozvana država Kosovo „crna rupa Evrope“ u kojoj vlada bezakonje, ali pokrovitelji Prištine su verglali staru pesmu. Sami kosovski Albanci dali su uoči 14. godišnjice samoproglašenja realan sud o protektoratu u kome žive. Prema istraživanju agencije PIPOS, njih čak 54,8 odsto želi da odmah emigrira u inostrantvo, a 11,4 odsto još nije sigurno. Ocjenu dostignuća prištinskih vlasti i njihovih pokrovitelja najbolje ilustruje stav čak 75 odsto Albanaca, uzrasta od 18 do 25 godina, koji žele da odu sa KiM što prije.
Legalizovani kriminalci
Na dan samoproglašenja nezavisnosti, na prištinskim ulicama je besplatno dijeljeno pivo, a u kafićima se piće nije plaćalo. Kada je mamurluk prošao, situacija je bila jednako mračna kao i ranije. O tome svjedoči tadašnji izvještaj njemačke službe BND o vezama prištinskih političara, bivših terorističkih vođa, sa organizovanim kriminalom. Doslovno svi su nabrojani kao okoreli naredbodavci bezbrojnih ubistava, vladari tržišta narkotika, prostitucije, trgovine ljudima i ljudskim organima.
(Novosti online)
Bio je to udruženi zločinački međunarodni poduhvat globalne satanističke sekte. No okrenimo mi novi list i stvarajmo moćnu ujedinjenu srpsku državu a doći će dan oslobođenja naše svetinje. Ignorišimo njihove agresivne retorike i gledajmo naša posla. Ima toliko mnogo da se uradi a Kosovo i Metohija će doći na red. Domaće budaletine i glupake da sklonimo sa političke scene pa da počnemo sa nacionalnim preporodom.